Blog religijny - komentarz - interpretacja - znaczenie

Stworzenie świata wg Pisma Świętego - dzień pierwszy

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Biblijne stworzenie świata - dzień pierwszy

I Księga Mojżeszowa 1.1-5

Biblia Warszawska: Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. I widział Bóg, że światłość była dobra. Oddzielił tedy Bóg światłość od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I nastał wieczór, i nastał poranek - dzień pierwszy.

Biblia Tysiąclecia:  Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: Niechaj się stanie światłość! I stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy.

Odpowiedź na to czy dzień pierwszy trwał 24 godziny czy miliony lat znajdziesz w temacie Ile dni Bóg stwarzał świat.

W Biblii napisane jest wprost: Bóg stworzył niebo i ziemię. Nie ma tam miejsca na wielki wybuch czy miliony lat ewolucji i jeśli wierzysz ludzkim teoriom o stworzeniu świata to jednocześnie nie wierzysz w prawdomówność Stwórcy, stawiając Go tym samym w roli kłamcy. Chrześcijanin powinien w pełni zaufać Panu i odrzucić wszelkie ludzkie twierdzenia jeśli stoją one w sprzeczności z Pismem Świętym. Niestety ale presja ze strony świata jest coraz większa i ogromna część ludzi przyjmuje niebiblijne nauki. Wiara w jednodniowe stworzenie świata jest niemodna, często wręcz wyśmiewana, ale gdy Bóg jest dla ciebie najważniejszy zawsze należy stać na straży prawdy i nie uginać się pod wpływem otoczenia. Dla przypomnienia: Biblia podaje - Bóg stworzył świat. Nie ma tu miejsca na hybrydę Bóg i wielki wybuch.

Czym było pustkowie i chaos ? Pustowie w tym znaczeniu jest wodą która wypełniała całą ziemię (lądy powstały dopiero trzeciego dnia). Problematyczne wydaje się stwierdzenie że wśród bezmiaru wód istniał chaos czy bezład. Woda sama w sobie jest spokojna. Chaosem w sensie fizycznym mogą być ogromne burze, wichry czy huragany. Chaos ten może wskazywać na zrzucenie zbuntowanych aniołów wraz z Lucyferem (Szatanem) na ziemię. Biblia opisuje wielką walkę w niebie oraz wygnaniem przez Michała (Jezusa) buntowników na naszą planetę. Zło w sercu Lucyfera jak i buntowanie aniołów trwało wcześniej, Bóg znający przyszłość mógł tuż przed ich strąceniem stworzyć ziemię by w tym czasie Syn Boży przemógł przeciwnika.

Nadejście Boga zwiastowane być może również przez naturę w postaci wiatru o czym wspomina 1 Księga Królewska rozdział 19.11-13 "A oto Pan przechodził, a wicher potężny i silny, wstrząsający górami i kruszący skały szedł przed Panem; lecz w tym wichrze nie było Pana. A po wichrze było trzęsienie ziemi, lecz w tym trzęsieniu ziemi nie było Pana. Po trzęsieniu ziemi był ogień, lecz w tym ogniu nie było Pana. A po ogniu cichy łagodny powiew. Gdy go Eliasz usłyszał, zakrył płaszczem swoją twarz, wyszedł i stanął u wejścia do pieczary, a wtedy doszedł go głos: Co tu robisz, Eliaszu?". Już sama zapowiedź obecności przyjścia Boga mogła powodować wichry wśród rozległych wód.

Sprzeczne wydaje się stworzenie światłości dnia pierwszego a słońca, księżyca i gwiazd dnia czwartego. Czym jest wspomniana światłość która jest dobra ?

Biblia nie wyjaśnia tego wprost ale z pewnością nie jest to słońce które powstało później o czym sam pisał autor księgi. Nienormalne by było przeczyć samemu sobie i to jeszcze w tak krótkim odstępie tekstowym. W czasach pisania Ksiąg Mojżeszowych widocznie nie było problemów z interpretacją tego wersetu. Pomocny może być 2 List Pawła do Koryntian 4.6 w którym czytamy: "Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym." wskazywać może, że światłością jest poznanie chwały Bożej która wtedy rozświetlała ziemię tak jak teraz czyni to słońce. Bóg nie potrzebuje słońca by móc rozświetlać ziemię i kosmos, może czynić to swoją mocą. Wiara w Boga jest dla nas światłością, porzucenie tej wiary prowadzi nas do ciemności.

Rozdz. 20 - Uwięzienie i załamanie proroka Jeremiasza

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza rozdział 20 - komentarz, interpretacja

Rozdział 20 można podzielić na dwie części:

1. Uwięzienie Jeremiasza

Usłyszał zaś Jeremiasza, głoszącego te słowa, Paszchur, syn Imera, kapłan, który był głównym nadzorcą w domu Pańskim. I kazał Paszchur poddać chłoście proroka Jeremiasza i zakuć go w kłodę, która się znajdowała w Wyższej Bramie Beniamina, w domu Pańskim. Następnego zaś dnia uwolnił Paszchur Jeremiasza z kłody. Wtedy rzekł Jeremiasz do niego: Już Pan nie nazywa cię Paszchur, lecz Magor [Missabib]. To bowiem mówi Pan: Oto uczynię ciebie postrachem dla ciebie samego i dla wszystkich twych przyjaciół. Padną od miecza swych wrogów, a twoje oczy będą na to spoglądać. Całą ziemię Judy wydam w ręce króla babilońskiego: poprowadzi ich w niewolę do Babilon Wydam też wszystkie bogactwa tego miasta, cały jego dorobek, wszystkie jego drogocenne rzeczy, wszystkie skarby królów judzkich oddam w ręce ich nieprzyjaciół, by je złupili, zabrali i wywieźli do Babilonu. Ty zaś, Paszchurze, i wszyscy twoi domownicy pójdziecie do niewoli. Pójdziesz do Babilonii, tam umrzesz, i zostaniesz pochowany ty i wszyscy twoi najbliżsi, którym przepowiadałeś kłamliwie.

Werset pierwszy nawiązuje do słów zapisany w rozdziale 19.14-15 "A gdy przyszedł Jeremiasz z Tofet, dokąd go wysłał Pan, aby tam prorokował, stanął na dziedzińcu świątyni Pana i rzekł do całego ludu:Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja sprowadzę na to miasto i na wszystkie okoliczne miasta całe to nieszczęście, które im zapowiedziałem, gdyż usztywnili swój kark i nie usłuchali moich słów.". Jeremiasz był prorokiem bożym i wypowiadał słowa które bolały Judejczyków, tak jak nas czasem zaboli gdy ktoś powie o nas coś przykrego ale prawdziwego. Mądry człowiek posłucha i przyjmie do wiadomości uwagę na temat swojej wady, głupi zaś się obruszy i jeszcze bardziej zatwardzi. Izraelici byli wtedy tymi głupimi. Jeremiasz wielokrotnie modlił się o ratunek dla upadłego ludu, życie swoje poświęcił na zwiastowanie słowa bożego a zamiast życzliwości z ich strony, notorycznie spotykały go upokorzenia a nawet jak czytamy chłosta i ponowne więzienie o czym mówi np. rozdział 37.

Czytaj więcej: Rozdz. 20 - Uwięzienie i załamanie proroka Jeremiasza

Rozdz. 17.19-27 Nakaz święcenia sabatu

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza rozdział 17.19-27 - komentarz, interpretacja

Nakaz święcenia sabatu

Tak rzekł Pan do mnie: Idź i stań w Bramie Beniamina, którą wchodzą i którą wychodzą królowie judzcy, i we wszystkich bramach Jeruzalemu, i mów do nich: Słuchajcie słowa Pana, królowie judzcy i cały Judo, i wszyscy mieszkańcy Jeruzalemu, którzy wchodzicie przez te bramy! Tak mówi Pan: Strzeżcie się, jeżeli wam życie miłe, a nie noście ciężarów w dzień sabatu i nie wnoście ich do bram Jeruzalemu!  Ani nie wynoście ciężarów z waszych domów w dzień sabatu i nie wykonujcie żadnej pracy, lecz święćcie dzień sabatu, jak nakazałem waszym ojcom!  Lecz oni nie usłuchali ani nie nakłonili swojego ucha, ale usztywnili swój kark, aby nie słuchać i nie przyjmować pouczenia. Jeżeli gorliwie słuchać mnie będziecie, mówi Pan, by nie nosić ciężarów przez bramy tego miasta w dzień sabatu, ale będziecie święcić dzień sabatu, nie wykonując w nim żadnej pracy, to będą wchodzić bramami tego miasta królowie i książęta zasiadający na tronie Dawida, jeżdżący na wozach i koniach, oni i ich książęta, mężowie judzcy i mieszkańcy Jeruzalemu, i będzie to miasto na zawsze zamieszkane. I będą przybywać z miast judzkich, z okolic Jeruzalemu i z ziemi Beniamina, z Szefeli, z pogórza i z Negebu, przynosząc całopalenie, ofiary krwawe, ofiary z pokarmów i kadzidło, przynosząc dziękczynienia do domu Pana. Lecz jeżeli mnie nie usłuchacie, aby święcić dzień sabatu i aby nie nosić ciężarów, gdy wchodzicie do bram Jeruzalemu w dzień sabatu, to Ja rozniecę w jego bramach ogień i pochłonie pałace Jeruzalemu, i nie zgaśnie.

Jednym z powodów dla których Izraelici lekceważyli boże przykazania była chęć gromadzenia pieniędzy. Materializm oraz brak zahamowania przed rządzą pieniądza spowodowały upadek ludności. Nawet na jeden dzień w tygodniu część z nich nie potrafiła się opamiętać.
Czy dziś nie jest podobnie ?
Ilu chrześcijan święci sobotę jako dzień odpoczynku ?
Niewielkie grono.
A ilu święci ludzką niedzielę ?
Więcej niż tych pierwszych ale ogólnie też niewielu.
Jaki dzień w handlu jest dniem największego utargu ?
Sobota.
A jaki jest drugi ?
Niedziela.

Czytaj więcej: Rozdz. 17.19-27 Nakaz święcenia sabatu

Rozdz. 13.1-14 Lniany pas Jeremiasza i przypowieść o dzbanie

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza 13.1-14 komentarz, interpretacja

Lniany pas Jeremiasza

(1) Tak rzekł Pan do mnie: Idź i kup sobie lniany pas, i włóż go na swoje biodra, lecz nie kładź go do wody! (2) Kupiłem więc pas zgodnie ze słowem Pana i włożyłem go na swoje biodra. (3) I doszło mnie po raz wtóry słowo Pana tej treści: (4) Weź ten pas, który kupiłeś, który masz na swoich biodrach, i wstań, idź nad Eufrat i ukryj go tam w szczelinie skalnej! (5) Poszedłem więc i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan. (6) A po upływie wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź nad Eufrat i zabierz stamtąd pas, który ci tam kazałem ukryć. (7) I poszedłem nad Eufrat, grzebałem w miejscu, gdzie pas ukryłem, i zabrałem go stamtąd, lecz oto pas ów był zniszczony i do niczego się nie nadawał. (8) I doszło mnie słowo Pana tej treści: (9) Tak mówi Pan: Tak zniszczę pychę Judy i wielką pychę Jeruzalemu: (10) Ten lud zły, który się wzbraniał słuchać moich słów, który kieruje się uporem swojego serca i idzie za cudzymi bogami, służąc im i oddając im pokłon, stał się jak ów pas, który do niczego się nie nadaje. (11) Bo jak pas przylega do bioder męża, tak chciałem, aby cały dom izraelski i cały dom judzki - mówi Pan - przylgnął do mnie, aby być moim ludem, moją chlubą, chwałą i ozdobą. Lecz oni nie słuchali. 

Są to słowa prorocze wypowiedziane nim Babilon zniszczył Jerozolimę. Żydzi w tym czasie odrzucili Boga na rzecz bożków, przyjęli wierzenia pogańskie otaczających ich narodów, potrafili nawet składać w ofierze swoje własne dzieci, co Bóg kategorycznie zabraniał. Jedna z interpretacji uznaje że, Abraham miał złożyć ofiarę z Izaaka właśnie po to by jednoznacznie określić że jest to zakazane. Więcej na ten temat w artykule Czy Bóg kazał zabić Izaaka ?

Czytaj więcej: Rozdz. 13.1-14 Lniany pas Jeremiasza i przypowieść o dzbanie

Rozdz. 10 - modlenie się do figur, rzeźb i obrazów

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza rozdział 10 - komentarz, interpretacja

Rozdział ten można podzielić na dwie części. Część pierwsza (1-15) to modlenie się do bożków. Część druga (16-25) to dramatyczne warunku duchowe w Judei.

(1) Słuchajcie słowa tego, które Pan mówi do was, domu Izraela! (2) Tak mówi Pan: Nie wdrażajcie się w zwyczaje narodów, nie lękajcie się znaków niebieskich, chociaż narody się ich lękają!

Bóg nawołuje lud do opamiętania, który ma przestać przyjmować wierzenia innych narodów, wiara ma być czysta a nie splugawiona. Łączenie religii w jedną wspólną prowadzi do oddalenia się od prawdziwej wiary, Bóg wielokrotnie przed tym przestrzegał. Znakami niebieskimi mogą być również bogowie babilońscy w których Izraelici zaczęli wierzyć, jak i wiara w głupie przepowiadanie przyszłości u wróżbitów którzy swoją rzekomą wiedzę brali z ułożenia gwiazd a jak czytamy na kartach Pisma Świętego, zawsze stoją za tym demony. Osobę która chodzi do wróżki by przepowiadała mu przyszłość, można przyrównać do kogoś kto idzie pytać się o przyszłość demonów zamiast iść po poradę do Stwórcy.

Czytaj więcej: Rozdz. 10 - modlenie się do figur, rzeźb i obrazów

Oto mój gniew zawzięty wyleje się na to miejsce, na ludzi i na bydło, na drzewa polne i na płody rolne - płonąć będzie i nie zgaśnie

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza 7.20 w różnych przekładach:

Biblia Warszawska: "Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto mój gniew zawzięty wyleje się na to miejsce, na ludzi i na bydło, na drzewa polne i na płody rolne - płonąć będzie i nie zgaśnie."

Biblia Tysiąclecia: "Dlatego to mówi Pan: Oto się żar gniewu mojego rozlewa na to miejsce, na ludzi i na zwierzęta, na drzewa polne i na owoce ziemi - płonie i nie zagaśnie."

Biblia Warszawsko-Praska: "I dlatego oto, co mówi Pan: Zobaczcie, jak żar mego gniewu obejmuje całe to miejsce, wszystkich ludzi i zwierzęta, drzewa leśne i wszystkie owoce ziemi. Płonie ten żar i nic nie jest w stanie go ugasić."

Biblia Gdańska: "Przetoż tak mówi panujący Pan: Oto gniew mój i popędliwość moja będzie wylana na to miejsce, na ludzi i na bydlęta, i na drzewa polne, i na owoce ziemi, i zapali się, a nie ugaśnie."

Przekład Nowego Świata: "Dlatego tak rzekł Wszechwładny Pan, Jehowa: 'Oto mój gniew i moja złość zostają wylane na to miejsce, na ludzi i na zwierzęta domowe, na drzewa polne i na plon ziemi; i płonąć będą, i nie zostaną ugaszone'."

Słowa te zostały napisane przed najazdem Babilonu na Judeę. We wcześniejszych jak i późniejszych wersetach Księgi Jeremiasza Bóg wielokrotnie woła o opamiętanie ludu izraelskiego. Ten jednak nie słucha głosu proroka. Następuje klęska ziemi judzkiej.

Czym jest gniew zawzięty Pana ?

Sprawiedliwością która nie zostanie cofnięta jeśli się nie opamiętają. Izraelici w tym czasie składali na ofiarę innym bogom, swoich synów i córki (przeczytaj werset 31 tego rozdziału), ich serca były okrutne, brak w nich było miłości. Cały naród był wewnętrznie zniszczony, dusze takich ludzi i tak będą zniszczone podczas Sądu Ostatecznego. Czy Bóg miał patrzeć jak Jego naród wybrany dalej brnie w moralnym bagnie ? Cofnął swoją ochronę i wydał ich w ręce Babilończyków. 

Słowa pisane w Starym Testamencie nie zawsze czytamy tak jak powinniśmy. Wiele osób odbiera gniew boży czy mściwość bożą na sposób ludzki. To co u ludzi jest mściwością i gniewem, nie jest tym samym u Boga. Gniew Boga to troska o przyszłość ludzi których kocha. Złośliwcy i ślepi duchowo i tak tego nie pojmą.

W Księdze Psalmów 141.5 Dawid pisze: "Gdy sprawiedliwy mnie karze, to jest to łaska, A gdy mnie karci, to jest to jak wyborny olej na głowę, Przed którym głowa moja wzdrygać się nie będzie". Dawid karę uznaje za akt łaski. Jest jeszcze wiele takich tekstów, również w Nowym Testamencie, choć tam w większości dotyczą one sytuacji w których wierzący będzie cierpiał z powodu miłości do Boga bo źli ludzie będą mu za to sprawiać ból, tutaj cierpienie spowodowane jest grzesznym życiem tego którego ono dotyka ale ma ono pomóc mu w opamiętaniu.

Czy jeśli twoje dziecko zostanie porwane i spalone żywcem w ofierze bogom będziesz stać bezczynnie?
Czy jeśli twoje dzieci będą palić inne dzieci będziesz stać bezczynnie?
Czy jeśli twoje dzieci będą mordować, gwałcić i okradać inne dzieci będziesz stać bezczynnie?
Czy jeśli te dzieci podrosną i dalej będą czynić to samo to będziesz stać bezczynnie?
Czy jeśli stale je będziesz upominać a one i tak będą ciebie lekceważyć to będziesz stać bezczynnie?

W tych przypadkach powinno się modlić do Boga o pomoc. Do kogo ma modlić się Bóg ? Sam do siebie ? Dlaczego więc Pan miałby dalej patrzeć na to co wyprawiają jego dzieci które kocha ? Dla dobra następnych pokoleń, zesłał na nich Babilończyków. Judea gdy została podbita a mieszkańcy wzięci do niewoli, oprzytomnieli. 70 lat musiało minąć by swym sercem zwrócili się do Boga a ich wnętrza zostały choć trochę oczyszczone z brudów. Ostrzeżenia wysyłane przez Boga do nich nie trafiały, odrzucali je, pozostała ostatnia możliwość naprawy ich serc. Niewolnictwo w Babilonie.

Dlaczego gniew wylano na zwierzęta, drzewa i owoce ziemi ?

O tym dlaczego cierpią zwierzęta znajdziesz w temacie: Dlaczego cierpią zwierzęta, pomocny może być również artykuł Dlaczego cierpimy i Dlaczego małe dzieci umierają ?.

Gniew boży wylany był bezpośrednio na zdemoralizowanych Judejczyków ale jak wiemy wśród nich żyły też zwierzęta jak i rosły drzewa i uprawy rolne. Zniszczenie jakie przyjdzie na mieszkańców z pewnością dotknie też zwierzęta. Jest to konsekwencja ich grzechów. W tym przypadku gniew skierowany na zwierzęta i przyrodę dotyczy tego, że Babilończycy atakując ziemie Judei zniszczą również roślinności i zgarną lub pozabijają zwierzęta. Gniew nie był skierowany na nie, ale one również odczują skutki ataku.

Babilon gdy najechał Judeę ścinał wiele drzew, chociażby po to by budować maszyny oblężnicze, wozy, czy chociażby stawiać tymczasowe budowle potrzebne podczas oblężeń. Szacuje się, że w Judei było minimum 46 miast warownych oraz mnóstwo małych osad czy wiosek które zostały podbite. Lasy karczowano również po to by podupadło lokalne społeczeństwo.

Tysiące wojowników musiało coś jeść. Żywność ściągano z daleka jak również z okolicznych terenów. To co posiali Żydzi, zostało zrabowane przez nieprzyjaciela. Ziemia została zniszczona.

Zwierzęta leśne jak i domowe były zabijane by armia mogła się wyżywić. Gdy na danym terenie stacjonuje tak ogromna liczba wojska, zwiększa się zapotrzebowanie na mięso, tym samym większa część zwierząt została zabita. I choć one nie zawiniły to ich też dosięgło zniszczenie.

Rozdz. 4 - Zapowiedź klęski Judei i miłość boża

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza, rozdział 4 - interpretacja, komentarz

(1) Jeżeli chcesz zawrócić, Izraelu - mówi Pan - to zawróć do mnie; a jeżeli usuniesz swe obrzydliwości sprzed mojego oblicza, nie będziesz się już tułał. (2) I jeżeli będziesz przysięgał: "Żyje Pan" szczerze, uczciwie i sprawiedliwie, wtedy narody będą sobie życzyć błogosławieństwa takiego jak twoje i tobą będą się chlubić. (3) Bo tak mówi Pan do mężów judzkich i jeruzalemskich: Orzcie sobie ugór w nowy zagon, a nie siejcie między ciernie! (4) Obrzeżcie się dla Pana i usuńcie nieobrzezki waszych serc, mężowie judzcy i mieszkańcy Jeruzalemu, aby mój gniew nie wybuch jak ogień i nie palił, a niktby go nie ugasił z powodu waszych złych czynów!

Słowa te pisane były przed najazdem Babilonu na ziemie Judei. Bóg w swojej miłości daje kolejną szansę mieszkańcom na porzucenie drogi zła jaką sobie obrali. Słowa "nie będziesz się już tułał" oznaczają puste życie duchowe Izraelitów, błądzili oni duchowo, wywyższali bożki stworzone własnymi rękoma, zapomnieli o cudach jakie widzieli ich przodkowie. Boży gniew sprowadza się do tego, że Bóg odstąpi od narodu wybranego, wyda ich na ich własne siły. Boża tarcza ochronna zostanie cofnięta,  Żydzi będą skazani na zatracenie, otoczeni wrogami bez bożej pomocy niechybnie polegną.

Czytaj więcej: Rozdz. 4 - Zapowiedź klęski Judei i miłość boża