Psalm 25 - Modlitwa o ochronę, przewodnictwo i odpuszczenie

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Psalm 25 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

Psalm ten jest modlitwą do Boga o wybaczenie grzechów oraz ochronę przed upadkiem.

(1) Dawidowy. Do ciebie, Panie, wznoszę duszę moją.
(1) Dawidowy. Ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę,

Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

Wznoszenie swojej duszy ku Panu to inaczej oddanie całego siebie.

(2) Boże mój! Tobie ufam. Obym nie zaznał wstydu! Niech wrogowie moi nie radują się z mego powodu! (3) Zaiste, wszyscy, którzy nadzieję pokładają w tobie, nie zaznają wstydu. Zaznają wstydu ci, co bez przyczyny nie dochowują wiary.
(2) mój Boże, Tobie ufam: niech nie doznam zawodu! Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną! (3) Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu; doznają wstydu ci, którzy łamią wiarę dla marności.

Psalmista z całego serca ufał Panu i to w Nim pokładał swoją nadzieję i siłę. Dawid miał w swoim życiu bardzo mocny powód do wstydu a było nim wysłanie żołnierza na pewną śmierć po to by pojąć jego żonę. Wyższość psalmisty nad większością ludzi jest jednak taka, że z pokorą potrafił przyjąć naganę udzieloną mu przez proroka Natana. Z kart Pisma Świętego wiemy, że następni królowie często pogardzali prorokami którzy źle oceniali swych władców.

Wstyd o którym mowa może dotyczyć każdego innego problemu czego konsekwencją może być zachwianie naszej wiary. Źli ludzie czekają tylko, aż przestaniemy pokładać ufność w Panu, dzięki czemu z triumfem będą mogli powiedzieć, że Bóg nam nie pomógł a tym samym móc usprawiedliwić swoją bezbożność. Dawid choć był bardzo blisko Boga i otrzymywał od Niego pomoc, musiał uciekać przed Saulem a potem przed własnym synem. Apostołowie bardzo ufali Panu a mimo to byli bici, więzieni i torturowani. Ochrona Boża działa głównie w naszych sercach i umysłach i to na niej mamy się skupiać. Nagrodą za wierność Panu będzie odpuszczenie grzechów i życie wieczne. Dawid oraz apostołowie o tym wiedzieli, prosili więc Pana by nie zaznali wstydu czyli nie stracili wiary a tym samym nie przegrali z wrogiem.

(4) Panie, wskaż mi drogi swoje, Ścieżek swoich naucz mnie! (5) Prowadź mnie w prawdzie swojej i nauczaj mnie. Ty bowiem jesteś Bogiem zbawienia mego, Ciebie tęsknie wyglądam codziennie!
(4) Daj mi poznać drogi Twoje, Panie, i naucz mnie Twoich ścieżek! (5) Prowadź mnie według Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg, mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję.

Czy Dawid nie znał nauk bożych by prosić o ich wskazanie ? Z pewnością znał ale pragnął by Bóg stale go prowadził i pouczał, wszak człowiek uczy się całe życie. Można być bardzo inteligentnym człowiekiem a i tak popełniać głupstwa. Napoleon przez wielu uznawany za autorytet, choć znał się na sztuce wojennej popełnił głupi błąd decydując się zaatakować Rosję pod koniec czerwca. Salomon pomimo tego, że był bardzo mądry, za sprawą swoich żon oddalił się od Pana.

Jezus będąc na ziemi, miał ogromną wiedzę a stale modlił się do Boga. Nauka z tego jest taka, że wiedza oraz mądrość nie daje nam gwarancji na to, że będziemy trwali przy Bogu. Poza wiarą potrzebna jest jeszcze pokora i pragnienie tego, by to Bóg prowadził nas przez życie.

Psalmista tak bardzo kochał Pana, że modlił się do Niego jakby był jego prawdziwym przyjacielem. Traktujmy Boga jakby był naszym najbliższym rodzicem, rozmawiajmy z Nim jakby był tuż obok nas.

(6) Pamiętaj, Panie, o miłosierdziu i o łasce swojej, Gdyż są one od wieków!
(6) Wspomnij na miłosierdzie Twe, Panie, na łaski Twoje, co trwają od wieków.

W swoich modlitwach możemy powoływać się na miłość, łaskę i obietnice dawane przez Boga.

(7) Grzechów młodości mojej i przestępstw moich nie pamiętaj, Przez wzgląd na łaskę twoją pamiętaj o mnie, Przez wzgląd na dobroć twoją, Panie.
(7) Nie wspominaj grzechów mej młodości ani moich przewin ale o mnie pamiętaj w Twojej łaskawości ze względu na dobroć Twą, Panie!

Czy Dawid pierwszy i ostatni raz prosił Pana o przebaczenie grzechów młodości ? Pismo Święte uczy nas, że Bóg jest miłościwy i przebacza nam nasze grzechy. Jeśli ufamy Bogu to wierzymy że zostały nam one przebaczone. Czy powinniśmy więc co jakiś czas prosić Pana o przebaczenie grzechów już wypowiedzianych ? Jeśli nie mamy z tego powodu wyrzutów sumienia to nie musimy ale nic nie stoi na przeszkodzie by co jakiś czas ponownie dziękować Panu za ich wybaczenie.

Jeśli czujemy potrzebę, to nie jest złe jeśli ponownie poprosimy o przebaczenie tego o co już prosiliśmy. Całkowite oczyszczenie z grzechów otrzymamy po powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa, a do tego czasu przebaczenie grzechów w naszym umyśle odbywa się na zasadzie zaufania do Pana, wierzymy że zostały nam ode wybaczone dzięki ofierze Jezusa ale nie przeżyliśmy chwili w których Chrystus mówi bezpośrednio do nas, że dostąpiliśmy łaski zbawienia bo nasze grzechy wziął na siebie. Rozum mówi, nam że Bóg nam przebaczył ale wyrzuty sumienia nakazują przepraszać ponownie. Wydaje się więc, że co jakiś czas powtarzająca się prośba o wybaczenie przebaczonych już grzechów wskazuje na nasz brak zaufania do Boga, problemem jest jednak nasza niedoskonałość z powodu powszechnie panującego grzechu a nie brak zaufania.

(8) Pan jest dobry i prawy, Dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
(8) Pan jest dobry i prawy: dlatego wskazuje drogę grzesznikom;

W Nowym Testamencie napisane jest, że Jezus przyszedł na ziemię ratować grzeszników czyli nas wszystkich. Biblia jest doskonałym zbiorem nauk i bożych zasad.

(9) Prowadzi pokornych drogą prawa I uczy ich drogi swojej.
(9) rządzi pokornymi w sprawiedliwości, ubogich uczy swej drogi.

Droga boża jest dla ludzi pokornych, nie ma w niej miejsca na pychę która doprowadziła Szatana do upadku. Ubogi w Piśmie Świętym nie zawsze oznacza osobę biedną materialnie ale również osoby skromne, pobożne i szykanowane przez bezbożników które niekoniecznie żyją w nędzy.

(10) Wszystkie drogi Pana są łaską i wiernością Dla tych, którzy strzegą przymierza i nakazów jego.
(10) Wszystkie ścieżki Pana - to łaskawość i wierność dla tych, co strzegą przymierza i Jego przykazań.

Dla osoby wierzącej, ścieżka Pana jest łaską i wiernością. Łaskawość bo zostajemy otoczeni miłością i oczyszczeni z grzechów choć karą za grzech jest śmierć. Wiernością bo Bóg obiecał zbawić każdego kto przyjmie Go do swego serca. Miłość boża do nas jest najwierniejszą miłością we wszechświecie. Czy można kochać gwałciciela, mordercę i zwyrodnialca ? Człowiek nie będzie potrafił, wręcz będzie chciał jego śmierci, Bóg zaś pragnie jego zbawienia i miłości.

(11) Przez wzgląd na imię swoje, Panie, Odpuść grzech mój, bo jest wielki!
(11) Przez wzgląd na Twoje imię, Panie, odpuść mój grzech, a jest on wielki.

Dawid znowu prosi o przebaczenie, tak jak poprzednio powołując się na Jego imię. Nawet największe grzechy mogą nam zostać przebaczone. Bez względu na to co robiłeś w życiu, wiedz, że Bóg ci wybaczy jeśli szczerze go o To poprosisz i będziesz żałować tego co uczyniłeś. Powołanie się na imię Boże, to odwołanie się do miłości, dobroci i łaskawości.

(12) Któryż to człowiek boi się Pana? Uczy go, jaką wybrać drogę. (13) On sam będzie przebywał w szczęściu, A potomstwo jego odziedziczy ziemię. (14) Społeczność z Panem mają ci, którzy się go boją, On też obwieszcza im przymierze swoje.
(12) Kim jest człowiek, co się boi Pana? Takiemu On wskazuje, jaką drogę wybrać. (13) Będzie on przebywał wśród szczęścia, a jego potomstwo posiądzie ziemię. (14) Pan przyjaźnie obcuje z tymi, którzy się Go boją, i powierza im swoje przymierze.

Czy wierzący powinien bać się Pana ? Strach przed Bogiem dla wierzącego to inaczej szacunek przed Jego majestatem, podziw dla Jego mocy i siły, nie jest to strach w potocznym tego słowa znaczeniu. Jeśli mowa o strachu to bać się powinniśmy konsekwencji grzeszenia bo tą jest śmierć wieczna. Tylko łaska Zbawiciela może nas uchronić przed wyrokiem śmierci wiecznej.

Czy wedle tych słów osoba wierząca powinna mieć zapewnione szczęście a jego dzieci odziedziczoną ziemię ? Czy tak jest w rzeczywistości ? W wielu przypadkach tak, ponieważ szczęście to nie materializm ale radość wewnętrzna choć w jakimś stopniu powiązana z tym co się posiada bo ciężko być szczęśliwym mieszkając w obskurnych warunkach i niepewnej okolicy. W wersecie tym mowa jest o szczęściu w życiu po śmierci na odnowionej ziemi a potomstwo to dzieci boże obdarzone łaską zbawienia.

(15) Oczy moje zawsze patrzą na Pana, Bo On wyswobadza z sieci nogi moje.
(15) Oczy me zawsze zwrócone na Pana, gdyż On sam wydobywa nogi moje z sidła.

Zawsze powinniśmy patrzeć w stronę Boga i mieć świadomość tego, że zostaniemy wyrwani nawet z największych kłopotów. Czy mowa jest o kłopotach materialnych ? Tak i nie. Bóg pragnie naszej miłości i wierności i to w tym kierunku okazuje nam łaskę i pomoc. Spokój od złych ludzi i powszechnie panującego zła otrzymamy dopiero przy powtórnym przyjściu Pana.

(16) Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, Bom jest samotny i ubogi!
(16) Wejrzyj na mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem samotny i nieszczęśliwy.

Psalmista nim został królem musiał uciekać przed Saulem. Gdy został królem otaczał się sporą rodziną, prorokiem z którym miał bliski kontakt i posiadał ogromny majątek. Werset 11 może wskazywać, że mowa jest o grzechu cudzołóstwa gdy objął już tron izraelski ale nie mamy co do tego pewności. Bez względu na to w którym okresie życiowym został napisany ten psalm to i tak będzie on pasował do każdego z nich.

Możemy otaczać się niezliczoną ilością przyjaciół a i tak żaden z nich nie spowoduje, że nasze serce i sumienie zostanie oczyszczone. Przyjaciel może pomóc nam zbliżyć się do Boga, przetrwać trudne okresy w życiu ale nie zastąpi nam naszej osobistej relacji z Panem, choć może pomagać nam ją budować. Dawid w tym czasie czuł się samotny i nieszczęśliwy bo zmagał się z jakimś wewnętrznym problemem.

Miejmy na uwadze, również to że psalmy Dawidowe to nie tylko myśli psalmisty ale również proroctwa i objawienia a nawet słowa wypowiadane przez Jezusa np. Psalm 22, Psalm 18, Psalm 17. Samotność i smutek może wynikać z tego ilu podłych ludzi przebywa tak blisko nas, przez co możemy czuć się osamotnieni. Podczas zamieszek i wojen tzw. zwykli ludzie przeistaczają się w bestie. Wrogie armie wchodząc do przejętych miejscowości gwałcą kobiety a potem znęcają się nad ludnością. Spora część społeczeństwa na co dzień nie robi to na co miałaby ochotę, bo boi się konsekwencji prawnych a nie bożych. Czy człowiek może być szczęśliwy żyjąc w takim środowisku ? Odpowiedzieć możemy że tak i nie. "Tak" jeśli spojrzymy na daną chwilę i bliskość Boga. "Nie" jeśli spojrzymy jak zło rządzi tym światem.

(17) Ulżyj udręce serca mojego, Wyzwól mnie z utrapień moich!
(17) Oddal uciski mojego serca, wyrwij mnie z moich udręczeń!

Bóg jest w stanie uspokoić nasze serce i umysł. Prośmy Go o pomoc a z pewnością nam pomoże. Nie zniechęcajmy się chwilami, te przechodzili nawet najwięksi prorocy biblijni, pragnęli śmierci bo nie chcieli żyć w tym podłym grzesznym świecie.

(18) Wejrzyj na nędzę i mozół mój, I odpuść wszystkie grzechy moje! (19) Patrz, jak liczni są nieprzyjaciele moi, I jak zawzięcie mnie nienawidzą!
(18) Spójrz na udrękę moją i na boleść i odpuść mi wszystkie grzechy!  (19) Spójrz na mych nieprzyjaciół: jest ich wielu i gwałtownie mnie nienawidzą.

Psalmista ponownie prosi Pana o przebaczenie. Jak odmienne jest nastawienie Dawida od wielu ludzi posiadających pychę, uznających że są na tyle dobrzy że zasługują na zbawienie.

(20) Strzeż duszy mojej i ocal mnie, Niech nie doznam wstydu, Gdyż w tobie szukam schronienia!
(20) Strzeż mojej duszy i wybaw mnie, bym się nie zawiódł, gdy się uciekam do Ciebie.

Strzeżenie duszy to ochrona naszych wartości życiowych byśmy stale mogli kroczyć drogą bożą. Tylko Bóg jest w stanie nas uchronić przed upadkiem. Pan bardzo często chroni nas przed zgubą, zsyłając na naszą drogę innych ludzi.

(21) Niewinność i prawość niech mnie osłania, Gdyż w tobie miałem nadzieję!
(21) Niechaj mnie chronią niewinność i prawość, bo w Tobie, Panie, pokładam nadzieję.

Czy Dawid prosi o niewinność swoją ? Nie ma takiej możliwości ponieważ wie, że jest grzesznikiem. O niewinności Dawida można przeczytać w interpretacji Psalm 7, werset 9. Niewinność o jakiej tutaj mowa, może wskazywać na niewinność Jezusa. Głównym temat tego psalmu była prośba o przebaczenie grzechów a te przebaczyć może Chrystus dzięki przyjęcia na siebie naszych grzechów choć sam był niewinny. Jeśli będziemy pokładać nadzieję w Panu to możemy być pewni, że nasze grzechy zostały nam wybaczone.

(22) Boże, wybaw Izraela Od wszelkich niedoli jego!
(22) Boże, wybaw Izraela ze wszystkich jego ucisków!

Dawid na zakończenie prosi o przebaczenie grzechów dla całego narodu. Z kart Pisma Świętego wiemy, że Izraelici mieli mnóstwo czasu na to by się nawrócić i postępować zgodnie z naukami bożymi. Niestety im dłużej żyli po swojemu, tym bardziej oddalali się od Pana i popadali w ruinę moralną i materialną aż porzucili Stworzyciela i zostali wzięci do niewoli babilońskiej.

 
zdj. https://pixabay.com/pl/modlić-się-ręce-modlitwa-ręce-3611519/