Psalm 19 - Chwała Stwórcy i Prawodawcy

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Psalm 19 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

Psalm ten w poetycki sposób opisuje działa boże oraz potęgę Stworzyciela.

(1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
(1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

(2) Niebiosa opowiadają chwałę Boga, A firmament głosi dzieło rąk jego.
(2) Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza.

Izraelici wierzyli, że świat został stworzony przez Boga. Okoliczne ludy również opierały swą wiarę na tym, że świat nie powstał z niczego ale stworzyli go bogowie. Dopiero od niedawna krąży ateistyczna wizja wielkiego wybuchu i ewolucji a co gorsza została do tego wpleciona Biblia, jakoby rzekomo Pan stworzył ziemię i czekał miliardy lat patrząc jak się rozwija. Jest to bzdura całkowicie sprzeczna z Pismem Świętym. Więcej o tym w Ile dni Bóg stwarzał świat ?, Stworzenie świata.

Niebiosa opowiadające chwałę Boga oraz firmament głoszący dzieło rąk Jego to wszechświat jaki widzimy. Gdy spojrzymy na niebo zobaczymy chmury, tęczę, słońce, księżyc który odbija światło tak mocno jakby sam świecił, planety, gwiazdy, mgławice oraz inne galaktyki. To właśnie ów kosmos jest dziełem które świadczy o potędze bożej.

Niebiosa opowiadające chwałę bożą mogą również wskazywać na aniołów i wszelkie istoty głoszące słowo boże.

(3) Dzień dniowi przekazuje wieść, A noc nocy podaje wiadomość. (4) Nie jest to mowa, nie są to słowa, Nie słychać ich głosu...
(3) Dzień dniowi głosi opowieść, a noc nocy przekazuje wiadomość. (4) Nie jest to słowo, nie są to mowy, których by dźwięku nie usłyszano;

Wersety te w połączeniu z wersetem piątym mówią nam o chwale bożej, której nie słychać a mimo to rozchodzi się ona po całej ziemi.

Ciekawostką jest to, że wszechświat który z pozoru jest cichy w rzeczywistości wydaje niesłyszalne dla nas dźwięk: dźwięki z kosmosu.

(5) A jednak po całej ziemi rozbrzmiewa ich dźwięk I do krańców świata dochodzą ich słowa... Tam na nich słońcu postawił namiot,
(5) ich głos się rozchodzi na całą ziemię i aż po krańce świata ich mowy. Tam słońcu namiot wystawił,

Głos o którym mowa to chwała boża głoszona na całym świecie. Część wersetu 5 została zacytowana w Liście do Rzymian 10.18 stąd wiemy, że psalm ten nawiązuje do wiary docierającej na każdy skrawek ziemi.

Druga część zdania o namiocie powinna znajdować się w wersecie 6, tak przynajmniej wynika z kontekstu zdania.

(6) A ono jak oblubieniec wychodzi ze swej komnaty, Raduje się jak bohater, biegnąc swą drogą. (7) Z jednego krańca niebios wychodzi I biegnie do drugiego krańca, I nic się nie ukryje przed jego żarem.
(6) i ono wychodzi jak oblubieniec ze swej komnaty, weseli się jak olbrzym, co drogę przebiega. (7) Ono wschodzi na krańcu nieba, a jego obieg aż po krańce niebios, i nic się nie schroni przed jego żarem.

Słowo boże docierające do ludzi zostało przedstawione w poetycki sposób jakby słońce wychodziło z namiotu (werset 5) którego promienie słoneczne biegną z jedno krańca ziemi do drugiego. Chwała boża została porównana do żaru z nieba, ocieplającego naszą planetę. Bez słońca życie na ziemi by zamarło, tak samo nie może istnieć życie bez Boga. Nieraz pewnie czytałeś jak dla zabawy ludzie byli torturowani (np. w filmie Wołyń pokazano jak Ukraińcy dla zabawy zdzierali na żywo skórę) innych, tak właśnie by wyglądał świat bez Boga - jedno wielkie cierpienie. Niestety ale ziemia coraz bardziej zaczyna przypominać piekło a nie piękną życiodajną planetę, powodem zepsucia ludzkiego jest odrzucenie miłości do bliźniego oraz Pana.

(8) Zakon Pana jest doskonały, pokrzepia duszę, Świadectwo Pana jest wierne, Uczy prostaczka mądrości.
(8) Prawo Pana doskonałe - krzepi ducha; świadectwo Pana niezawodne - poucza prostaczka;

Zakon Pana to prawa nadane Izraelitom po wyjściu z Egiptu, pokrzepiały one każdego kto chciał czynić dobro.

(9) Rozkazy Pana są słuszne, rozweselają serce, Przykazanie Pana jest jasne, oświeca oczy.
(9) nakazy Pana słuszne - radują serce; przykazanie Pana jaśnieje i oświeca oczy;

Dekalog czyli 10 przykazań bożych również należą do zakonu. Powszechnie uznaje się, że gdyby wszyscy ludzie stosowali się do słów zapisanych w dekalogu to na świecie zapanowałby pokój i miłość. Bóg będący doskonałością i miłością nadał nam prawa dla naszego dobra, to my powinniśmy zabiegać o to by je przestrzegać, każdy kto kocha Pana z radością będzie je przestrzegać. Przykazania boże oświecają nasze oczy - ci którzy przestrzegają przykazań bożych automatycznie chcą lepiej poznać Pana dzięki czemu mają coraz większą wiedzę o Bogu i Jego naukach.

(10) Bojaźń Pana jest czysta, ostoi się na zawsze, Wyroki Pana są prawdziwe, a zarazem sprawiedliwe. (11) Są bardziej pożądane niż złoto, nawet najszczersze, I słodsze niż miód, nawet najwyborniejszy.
(10) bojaźń Pańska szczera, trwająca na wieki; sądy Pańskie prawdziwe, wszystkie razem są słuszne. (11) Cenniejsze niż złoto, niż złoto najczystsze, a słodsze od miodu płynącego z plastra.

Bojaźń Pana to strach przed konsekwencjami grzeszenia jak również szacunek do Stworzyciela. Bóg jest czystością i słusznie wydaje wyroki, kieruje się w nich miłością oraz sprawiedliwością która jest cenniejsza niż największe skarby ziemskie.

(12) Również twój sługa oświecił się nimi, Wielka jest nagroda dla tych, którzy ich strzegą.
(12) Chociaż Twój sługa na nie uważa, w ich przestrzeganiu zysk jest wielki,

Nauki boże czyli słowo Pańskie o którym mowa w poprzednich wersetach oświeca każdego z nas. Wielką nagrodą za przestrzeganie nauk bożych jest miłość do Pana a tym samym radość z życia wiecznego. 

Jezus powiedział, że zbawi każdego kto Go miłuje, również największych grzeszników a nie przyzna do tych którzy Go odrzucili i lekceważyli. Ludziom wydaje się, że jak pójdą do kościoła albo na szybko odmówią modlitwę to będą zbawieni. Przypowieść o głupich i mądrych pannach mówi co innego, jak również mnóstwo teksów biblijnych podaje, że wielu nie otrzyma życia wiecznego. Panny głupie choć prezentują osoby wierzące, które oczekiwały Zbawiciela nie zostały wpuszczone na przyjęcie weselne, tym samym utraciły życie wieczne.

Sprawiedliwość polega na tym, że Bóg choć kieruje się miłością, postępuje również sprawiedliwie, wyciąga konsekwencje przeciwko tym którzy grzeszą w przeciwnym razie np. zboczeńcy mogliby stale gwałcić swoje ofiary a Bóg w imię miłości nic by z nimi nie robił a w nagrodę (nie wiadomo za co ta nagroda) dał im jeszcze życie wieczne. Osoba która nie pokochała Boga, gardziłaby Nim, jakie byśmy wtedy mieli niebo z nienawróconymi grzesznikami ? Stałoby się ono drugim piekłem. Nadzieją jest to, że każdy grzesznik może otrzymać dar życia wiecznego, Jezus znając nasz serca będzie wiedział komu dać życie wieczne, możemy więc być pewni że każdy grzesznik trafiający do nieba zostanie oczyszczony.

(13) Uchybienia - któż znać może? Ukryte błędy odpuść mi!
(13) kto jednak dostrzega swoje błędy? Oczyść mnie od tych, które są skryte przede mną.

W swoim życiu nieustannie grzeszymy, nie zawsze zdając sobie z tego sprawy. Psalmista prosi Boga o odpuszczenie grzechów.

Okoliczne narody wierzyły, że ludzie grzeszą nie wiedząc o tym bo tylko bogowie znają pełną listę grzechów. Przykładem ukrytego grzechu może być np. kupno rzeczy kradzionej, zjedzenie mięsa zwierzęcia zabitego w bestialski sposób, przyczyniamy się w ten sposób do zła ponieważ gdybyśmy nie kupili lub nie zjedli tego mięsa to nie byłoby popytu a tym samym spirala zła zostałaby zatrzymana.

(14) Także od zuchwałych ustrzeż sługę swego, Aby nie panowali nade mną! Wtedy będę doskonały i wolny od wszelkiego grzechu.
(14) Także od pychy broń swojego sługę, niech nie panuje nade mną! Wtedy będę bez skazy i wolny od wielkiego występku.

Możemy być idealni na sposób ludzi ale pycha która jest w nas może przejąć nad nami władzę. Pismo Święte mówi, że Lucyfer był jednym z przedniejszych aniołów bożych, kierował więc się miłością, dobrocią, szacunkiem do Pana. Miał w sercu jednak pychę i to ona spowodowała, że chciał zająć miejsce Boga, uznał że to on może być lepszym przywódcą. Pycha rozrosła się do takich rozmiarów, że stał się jawnym przeciwnikiem Pana i wywołał bunt w niebie. To właśnie pycha była początkiem zła w niebie. Piękna zielona planeta stworzona przez Pana, stała się piekłem rządzonym przez demony.

Psalmista zdaje sobie sprawę, że nawet wtedy gdy będzie przestrzegać wszystkich przykazań może polec gdy z jego serca nie zostanie usunięta pycha, prosi więc Pana by go bronił. Wie, że z dzięki pomocy bożej stanie się wolnym od pychy która jest początkiem zła.

(15) Niech znajdą upodobanie słowa ust moich I myśli serca mego u ciebie, Panie, Opoko moja i odkupicielu mój!
(15) Niech znajdą uznanie słowa ust moich i myśli mego serca u Ciebie, Panie, moja Skało i mój Zbawicielu!

Dawid na zakończenie psalmu prosi Pana by jego szczere intencje zostały zauważone. Jednocześnie uznaje Boga za swojego obrońcę i Zbawiciela.

ziemia kosmos
zdj. https://pixabay.com/pl/planety-słońce-ziemi-galaxy-sky-1068198/