Psalm 3 - Ufna modlitwa poranna

Ocena użytkowników: 4 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Psalm 3 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie


Modlitwa Dawida - ucieczka przed Absalomonem

Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

(1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed synem swoim Absalomem.
(1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed swoim synem Absalomem.

Psalm ten jest modlitwą na wydarzenia opisane w II Księdze Samuela rozdziałach 15-18. Ucieczka Dawida z Jerozolimy jest konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu 3 lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i zdobył opuszczoną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida. Następnie ruszył z armią w pogoni za ojcem.

Psalm Dawida to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

(2) Panie, jak liczni są wrogowie moi, Jak wielu powstaje przeciwko mnie! (3) Wielu mówi o mnie: Nie ma dla niego ratunku u Boga. Sela.
(2) Panie, jakże wielu jest tych, którzy mnie trapią, jak wielu przeciw mnie powstaje! (3) Wielu jest tych, co mówią o mnie: Nie ma dla niego zbawienia w Bogu.

Dawid pomimo swoich wad i uwiedzeniu Batszeby, ogólnie był dobrym królem. Stracił jednak Izrael na rzecz zbuntowanego syna Absalomona do którego przyłączyła się znaczna część społeczeństwa. Z pewnością musiało to bardzo mocno zaboleć króla. W czasie ucieczki z Jerozolimy człowiek z rodziny Saula urągał królowi, obrzucał kamieniami i gliną orszak królewski. Obwinił Dawida za to co się wydarzyło, uznając że jest to kara boża za przelaną przez niego krew. Dawid nie pozwolił go jednak zabić stwierdzając, że to Pan mógł mu to nakazać mówić.

Słowo Sela występuje w Psalmach dość często ale nie mamy 100% pewności co ono oznacza. Uznaje się, że ma to związek z wykonywaniem utworu na instrumentach lub podczas śpiewania danego psalmu. Sela może więc oznaczać podniesienie głosu lub pauzę choć są również teorie, że może ono oznaczać pochylenie ciała na znak oddania czci. 

(4) Ale Ty, Panie, jesteś tarczą moją, chwałą moją, I Ty podnosisz głowę moją.
(4) A jednak, Panie, Ty, jesteś dla mnie tarczą, Tyś chwałą moją i Ty mi głowę podnosisz.

Dawid choć był grzesznikiem przedstawiany jest często za wzór miłości człowieka do Boga. Ilekroć by nie zgrzeszył, zawsze miał świadomość tego, że Bóg jest obok i może wybaczyć jego grzechy. W swym życiu kierował się naukami bożymi, Stwórcę stawiał na pierwszym miejscu, wiedział że to co ma pochodzi od Pana. Z pokorą przyjmował niepowodzenia, wierzył że Bóg zawsze mu pomorze i nie mylił się w swoich wierzeniach.

Dawid jest dla nas wzorem bo pokazuje nam, że nawet gdy grzeszymy i wzgardzamy prawem bożym możemy dostąpić oczyszczenia z grzechów i dalej mieć Boga w sercu. Dla każdego śmiertelnika jest więc szansa na nawrócenie.

(5) Głosem moim wołam do Pana, A On odpowiada mi z świętej góry swojej. Sela.
(5) Wołam swym głosem do Pana, On odpowiada ze świętej swojej góry.

Dawidowi wystarczyła modlitwa by już wiedzieć, że Pan na nią odpowie. My również powinni mieć takie podejście. Bóg wysłuchuje naszych modlitw choć nie zawsze są one realizowane tak jakbyśmy tego chcieli. 

(6) Położyłem się i zasnąłem; Obudziłem się, bo Pan mnie wspiera.
(6) Kładę się, zasypiam i znowu się budzę, bo Pan mnie podtrzymuje.

Sen jest dobrym lekarstwem na smutek, podczas którego zapominamy o trudnościach jakie nas otaczają. Dawid po przebudzeniu od razu kieruje myśli w stronę Pana, wie że jest przy nim i go nie opuści. 

(7) Nie boję się dziesiątków tysięcy ludu, Które zewsząd na mnie nastają.
(7) Wcale się nie lękam tysięcy ludu, choć przeciw mnie dokoła się ustawiają.

Świeży poranny umysł i wiara w Boga nadają mu otuchy i wzmacniają jego wiarę. Zamknij oczy i postaraj się myślami wcielić w miejsce Dawida: Uciekasz z kraju bo własny syn chce ciebie zabić, za tobą podąża wiele tysięcy wojowników. Czy tak samo jak Dawid wielbiłbyś Boga czy może narzekał że jest niesprawiedliwy, że Go nie rozumiesz a może nawet uznał że ciebie opuścił?

Dawid choć znalazł się tragicznej sytuacji nie zwątpił w miłość bożą, wiedział że Pan jest razem z nim. 

(8) Powstań, Panie! Ocal mnie, Boże mój!Wszak Ty uderzyłeś w szczękę wszystkich wrogów moich,Połamałeś zęby bezbożnych.
(8) Powstań, o Panie! Ocal mnie, mój Boże! Bo uderzyłeś w szczękę wszystkich moich wrogów i wyłamałeś zęby grzeszników.

Historia wojen Dawida pokazuje, że Bóg pomagał mu w pokonywaniu wrogów, prosił więc o dalszą pomoc. Dawid choć wiedział, że Pan jest przy nim modlił się każdego dnia. Tak samo czynił Jezus. Jest to dla nas nauka, że modlić powinniśmy się codziennie. Dawid i Jezus traktowali Boga jak członka rodziny, przez modlitwę rozmawiali z nim. Zauważ, że psalmy / modlitwy Dawida są pewną formą rozmowy z Bogiem a nie stałym powtarzaniem tego samego tekstu. 

(9) U Pana jest zbawienie.Nad ludem twoim jest błogosławieństwo twoje. Sela.
(9) Od Pana pochodzi zbawienie. Błogosławieństwo Twoje nad narodem Twoim.

Na zakończenie Dawid wielbi Boga uznając Go za jedynego zbawiciela. Ilu z nas wielbiłoby Boga w chwili gdy własny syn ścigałby nas celem zabicia?


https://pixabay.com/en/forest-light-mood-light-beam-657902/