Demony w Starym Testamencie

Ocena u偶ytkownik贸w:聽5聽/聽5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Czy demony wyst臋powa艂y ju偶 w Starym Testamencie ?

聽Tak, znajdziemy je w wersetach:

Trzecia Ksi臋ga Moj偶eszowa 17.7 "I nie b臋d膮 ju偶 zarzynali swoich zwierz膮t na rze藕n膮 ofiar臋 dla demon贸w, z kt贸rymi pope艂niaj膮 cudzo艂贸stwo. B臋dzie to dla nich ustaw膮 wieczn膮 dla ich pokole艅."

Pi膮ta Ksi臋ga Moj偶eszowa 32.17 "Sk艂adali ofiary demonom, kt贸re nie s膮 bogami, Bogom, kt贸rych ojcowie wasi nie znali, Nowym, kt贸re nie dawno si臋 pojawi艂y."

Ksi臋ga Psalm贸w 106.36-38 "Oddawali cze艣膰 ich ba艂wanom, Kt贸re sta艂y si臋 dla nich pu艂apk膮 聽Ofiarowali demonom Syn贸w swych i c贸rki swoje. Wylewali krew niewinn膮, Krew syn贸w i c贸rek swoich, Kt贸re ofiarowali ba艂wanom Kanaanu, I skalana by艂a ziemia krwi膮."

Kult demon贸w istnia艂 ju偶 za czas贸w Moj偶esza, w艣r贸d ludzi kt贸rzy widzieli na w艂asne oczy cuda naszego Stw贸rcy. Jak to mo偶liwe, 偶e mo偶na czci膰 demony b臋d膮c prowadzonym po pustyni przez samego Boga ? Wida膰 tutaj pot臋偶n膮 moc Szatana kt贸ry wraz ca艂ym swoim zast臋pem demon贸w, potrafi bardzo sprytnie wp艂ywa膰 na nasze my艣li. Warto zwr贸ci膰 uwag臋 jak zrobi艂 to z pierwszymi lud藕mi:

Pierwsza Ksi臋ga Moj偶eszowa 3.1-5 "A w膮偶 by艂 chytrzejszy ni偶 wszystkie dzikie zwierz臋ta, kt贸re uczyni艂 Pan B贸g. I rzek艂 do kobiety: Czy rzeczywi艣cie B贸g powiedzia艂: Nie ze wszystkich drzew ogrodu wolno wam je艣膰? A kobieta odpowiedzia艂a w臋偶owi: Mo偶emy je艣膰 owoce z drzew ogrodu, tylko o owocu drzewa, kt贸re jest w 艣rodku ogrodu, rzek艂 B贸g: Nie wolno wam z niego je艣膰 ani si臋 go dotyka膰, aby艣cie nie umarli. Na to rzek艂 w膮偶 do kobiety: Na pewno nie umrzecie, lecz B贸g wie, 偶e gdy tylko zjecie z niego, otworz膮 si臋 wam oczy i b臋dziecie jak B贸g, znaj膮cy dobro i z艂o."

Szatan nie atakuje nas wprost m贸wi膮c, 偶e jest tym z艂ym. Robi to podst臋pem, tak dobrze 偶e zwodzi prawie ca艂膮 ludzko艣膰. Na pocz膮tku u偶y艂 s艂贸w: "czy rzeczywi艣cie". Pr贸buje w ten spos贸b wzbudzi膰 w膮tpliwo艣ci, zrodzi膰 pytania w naszej g艂owie, podwa偶a wiarygodno艣膰 Boga. Potem padaj膮 s艂owa: "na pewno nie umrzecie". Swoje zdanie stawia wy偶ej od Boga, twierdzi 偶e to on m贸wi m贸wi prawd臋, a B贸g nas oszukuje.

Dzia艂alno艣膰 szatana przybiera na sile, coraz wi臋cej ludzi wpada w jego sid艂a. Jeszcze kilkadziesi膮t lat temu, kult demon贸w nie by艂 tak silny jak dzisiaj. Powstaje coraz wi臋cej zwi膮zk贸w i zgromadze艅 satanistycznych. Idolami staj膮 si臋 ludzie jawnie wyznaj膮cy Szatana, kt贸rzy ci膮gn膮 za sob膮 ca艂膮 mas臋 fan贸w. Satanizm staje si臋 na tyle modny, 偶e powsta艂y firmy zajmuj膮ce si臋 produkcj膮 artyku艂贸w satanistycznych.

I chocia偶 Szatan jest pot臋偶nym przeciwnikiem, to w starciu z Bogiem nie ma najmniejszych szans. Tak Apokalipsa przedstawia koniec demon贸w:

Apokalipsa 20: "I widzia艂em anio艂a zst臋puj膮cego z nieba, kt贸ry mia艂 klucz od otch艂ani i wielki 艂a艅cuch w swojej r臋ce. I pochwyci艂 smoka, w臋偶a starodawnego, kt贸rym jest diabe艂 i szatan, i zwi膮za艂 go na tysi膮c lat. I wrzuci艂 go do otch艂ani, i zamkn膮艂 j膮, i po艂o偶y艂 nad nim piecz臋膰, aby ju偶 nie zwodzi艂 narod贸w, a偶 si臋 dope艂ni owych tysi膮c lat. Potem musi by膰 wypuszczony na kr贸tki czas. I widzia艂em trony, i usiedli na nich ci, kt贸rym dano prawo s膮du; widzia艂em te偶 dusze tych, kt贸rzy zostali 艣ci臋ci za to, 偶e sk艂adali 艣wiadectwo o Jezusie i g艂osili S艂owo Bo偶e, oraz tych, kt贸rzy nie oddali pok艂onu zwierz臋ciu ani pos膮gowi jego i nie przyj臋li znamienia na czo艂o i na r臋k臋 swoj膮. Ci o偶yli i panowali z Chrystusem przez tysi膮c lat. Inni umarli nie o偶yli, a偶 si臋 dope艂ni艂o tysi膮c lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie. B艂ogos艂awiony i 艣wi臋ty ten, kt贸ry ma udzia艂 w pierwszym zmartwychwstaniu; nad nimi druga 艣mier膰 nie ma mocy, lecz b臋d膮 kap艂anami Boga i Chrystusa i panowa膰 z nim b臋d膮 przez tysi膮c lat. A gdy si臋 dope艂ni tysi膮c lat, wypuszczony zostanie szatan z wi臋zienia swego i wyjdzie, by zwie艣膰 narody, kt贸re s膮 na czterech kra艅cach ziemi, Goga i Magoga, i zgromadzi膰 je do boju; a liczba ich jak piasek morski. I ruszyli na ziemi臋 jak d艂uga i szeroka, i otoczyli ob贸z 艣wi臋tych i miasto umi艂owane. I spad艂 z nieba ogie艅, i poch艂on膮艂 ich. A diabe艂, kt贸ry ich zwodzi艂, zosta艂 wrzucony do jeziora z ognia i siarki, gdzie znajduje si臋 te偶 zwierz臋 i fa艂szywy prorok, i b臋d膮 dr臋czeni dniem i noc膮 na wieki wiek贸w. I widzia艂em wielki, bia艂y tron i tego, kt贸ry na nim siedzi, przed kt贸rego obliczem pierzch艂a ziemia i niebo, i miejsca dla nich nie by艂o. I widzia艂em umar艂ych, wielkich i ma艂ych, stoj膮cych przed tronem; i ksi臋gi zosta艂y otwarte; r贸wnie偶 inna ksi臋ga, ksi臋ga 偶ywota zosta艂a otwarta; i os膮dzeni zostali umarli na podstawie tego, co zgodnie z ich uczynkami by艂o napisane w ksi臋gach. I wyda艂o morze umar艂ych, kt贸rzy w nim si臋 znajdowali, r贸wnie偶 艣mier膰 i piek艂o wyda艂y umar艂ych, kt贸rzy w nich si臋 znajdowali, i byli os膮dzeni, ka偶dy wed艂ug uczynk贸w swoich. I 艣mier膰, i piek艂o zosta艂y wrzucone do jeziora ognistego; owo jezioro ogniste, to druga 艣mier膰. I je偶eli kto艣 nie by艂 zapisany w ksi臋dze 偶ywota, zosta艂 wrzucony do jeziora ognistego."