Rozdz. 13.1-14 Lniany pas Jeremiasza i przypowieść o dzbanie

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna
 

Księga Jeremiasza 13.1-14 komentarz, interpretacja

Lniany pas Jeremiasza

(1) Tak rzekł Pan do mnie: Idź i kup sobie lniany pas, i włóż go na swoje biodra, lecz nie kładź go do wody! (2) Kupiłem więc pas zgodnie ze słowem Pana i włożyłem go na swoje biodra. (3) I doszło mnie po raz wtóry słowo Pana tej treści: (4) Weź ten pas, który kupiłeś, który masz na swoich biodrach, i wstań, idź nad Eufrat i ukryj go tam w szczelinie skalnej! (5) Poszedłem więc i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan. (6) A po upływie wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź nad Eufrat i zabierz stamtąd pas, który ci tam kazałem ukryć. (7) I poszedłem nad Eufrat, grzebałem w miejscu, gdzie pas ukryłem, i zabrałem go stamtąd, lecz oto pas ów był zniszczony i do niczego się nie nadawał. (8) I doszło mnie słowo Pana tej treści: (9) Tak mówi Pan: Tak zniszczę pychę Judy i wielką pychę Jeruzalemu: (10) Ten lud zły, który się wzbraniał słuchać moich słów, który kieruje się uporem swojego serca i idzie za cudzymi bogami, służąc im i oddając im pokłon, stał się jak ów pas, który do niczego się nie nadaje. (11) Bo jak pas przylega do bioder męża, tak chciałem, aby cały dom izraelski i cały dom judzki - mówi Pan - przylgnął do mnie, aby być moim ludem, moją chlubą, chwałą i ozdobą. Lecz oni nie słuchali. 

Są to słowa prorocze wypowiedziane nim Babilon zniszczył Jerozolimę. Żydzi w tym czasie odrzucili Boga na rzecz bożków, przyjęli wierzenia pogańskie otaczających ich narodów, potrafili nawet składać w ofierze swoje własne dzieci, co Bóg kategorycznie zabraniał. Jedna z interpretacji uznaje że, Abraham miał złożyć ofiarę z Izaaka właśnie po to by jednoznacznie określić że jest to zakazane. Więcej na ten temat w artykule Czy Bóg kazał zabić Izaaka ?

Pas przylegający do ciała wskazywał na Judeę i jej mieszkańców. Meli być oni sercem oddani Stwórcy, tak jak pas przylega do ciała tak Izrael miał przylegać do Boga. Niestety ale zepsucie moralne mieszkańców bez wstrząsu życiowego było już nie do odwrócenia. Wstrząsem tym miał być najazd wrogiej armii Babilonu, który leżał w pobliżu rzeki Eufrat. Część osób uznaje, że hebrajskie słowo wskazujące na rzekę Eufrat może oznaczać Wadi Fara które oddalone było tylko kilka kilometrów od Jerozolimy. Nie ma to jednak większego znaczenia, istotne jest to, że Jeremiasz przestrzegał Judejczyków przez zniszczeniem ale oni to zlekceważyli tak jak wiele poprzednich napomnień. 

Pas noszony przez Jeremiasza był nowy i leżał blisko serca, tak samo jak lud boży w pewnych chwilach swego życia był blisko Wszechmogącego. Odniesienie pasa wskazuje, że serca ludzkie oddalą się od Pana przez co zostaną wystawione na własne siły, które nie sprostają wrogości tego świata. Szatan gdy tylko może, będzie się starać zniszczyć nasze relacje z Bogiem, oddalenia od Pana wystawia nas na jego działanie. Pas uległ zniszczeniu tak jak zniszczeniu uległa moralność tamtejszych Żydów. Odniesienie pasa oznaczać może również to, że mieszkańcy Jerozolimy zostaną oddzieleni od Boga, co stało się gdy zostali uprowadzeni do niewoli babilońskiej a świątynia pańska w której pokładali taką wiarę w niezniszczalność uległa całkowitemu zniszczeniu. Ponowne pójście po pas, wskazuje że Bóg ulituje się nad wygnanym ludem i sprowadzi go ponownie do ziemi obiecanej. Z historii wiemy, że niewola Izraelitów w Babilonie trwała 70 lat i dopiero po tym czasie, stopniowo zaczęli oni zasiedlać swoją ojczyznę, odbudowując jednocześnie miasto wraz ze świątynią. Temat ten poruszony został w Proroctwie o Cyrusie.

Przypowieść o dzbanie

(12) Powiedz im więc to słowo: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Każdy dzban napełnia się winem. A gdy ci powiedzą: Wiemy dobrze, że każdy dzban napełnia się winem, (13) wtedy im powiedz: Tak mówi Pan: Oto Ja napełnię wszystkich mieszkańców tej ziemi i królów, którzy zasiadają na tronie Dawida, i kapłanów, i proroków, i wszystkich mieszkańców Jeruzalemu pijackim odurzeniem (14) i roztrącę jednego o drugiego, i nie będą oszczędzał ani ojców, ani synów - mówi Pan - nie będę żałował, i nie będę się litował, lecz ich zniszczę.

Pijackie odurzenie o którym mowa nie jest dosłownym upiciem alkoholem ale zdemoralizowanie ludu do tego stopnia że nie będą zważać na wypowiadane proroctwa, zapowiedzi klęski, wołania o opamiętanie. Tak jak alkoholik świat widzi nieco inaczej, tak mieszkańcy Judei w swej złośliwości nie będą zważać na ostrzeżenia, będą żyli własnym grzesznym życiem.

Surowe mogą wydawać się słowa, że Pan nie będzie żałować i nie będzie się litować. Bóg zawsze żałuje człowieka, nawet upadłych aniołów będzie żałował gdy zostaną zniszczeni po 1000 letnim królestwie. Mowa tutaj o złu jakie z sobą nieśli. Notoryczne upominania nie pomagały, więc Bóg postanowił zniszczyć zło. Jak smutny i dramatyczny musiał być to obraz, gdy zamiast miłości dostajemy nienawiść. Serce Boga płakało ale gdyby tego nie zrobił, jeszcze więcej upadłych dusz zostałoby stracony. Nie ulitował się ale z pewnością płakał nad tym, tak jak my widzimy gdy nasze dzieci są nieposłuszne i zaprzedają duszę diabłu. Okazywanie niekończącej się litości nigdy by nie zakończyło nieprawości. Bóg wielokrotnie posyłał proroków ale ci byli lekceważeni i zabijani. Synowie byli tak samo zepsuci jak i ojcowie. Niemal cały naród musiał iść do niewoli by w jakimś stopniu zło w ich sercach zostało wygnane. Dopiero nowe pokolenie po 70 latach ponownie zaludni Jerozolimę.