smutek

  • Psalm 13 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Modlitwa o pomoc w smutku

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Nie wiemy jakie dokładnie wydarzenia sprawiły, że psalmista napisał ten psalm ale mógł on powstać po tym jak król Dawid dowiedział się o buncie Absalomona gdy ten szedł z armią na Jerozolimę.

    W II Księdze Samuela rozdziałach 15-18 czytamy jak Dawid ucieka z Jerozolimy co było konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu trzy lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i przejął niebronioną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida.

    Psalm ten równie dobrze mógł powstać jako wspomnienie wydarzeń jakie miały miejsce za czasów króla Saula, gdy ten ścigał Dawida by go zabić. Wydarzenia te zostały opisane w I Księdze Samuela rozdziałach 19-31.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Dopókiż, Panie, będziesz mnie stale zapominał? Dopókiż zakrywać będziesz oblicze swoje przede mną?
    (2) Jak długo, Panie, całkiem o mnie nie będziesz pamiętał? Dokąd kryć będziesz przede mną oblicze?

    W Biblii przeczytać możemy o dwóch okresach w życiu psalmisty gdy musiał uciekać przed wrogami. Pierwszy miał miejsce za czasów Saula gdy Dawid nie był jeszcze królem a drugi gdy jego syn Absalomon wyruszył z wojskiem by zająć Jerozolimę.

    Słowo "dopókiż" w tak krótki psalmie występuje aż cztery razy co wybitne świadczy o tym, że Dawid ma dosyć sytuacji w jakiej się znalazł. Czy poprawne jest skarżenie się na Boga gdy nie widzimy odpowiedzi na nasze modlitwy ? I tak i nie. Źle że się skarżymy bo jest to oznaką tego, że to my chcemy decydować za Boga bo wiemy lepiej kiedy ma nam pomóc. Dobrze bo to pokazuje, że traktujemy Boga jako naszego Przyjaciela do którego możemy się żalić a nie bezmyślnie służyć. Żalenie się gdy Bóg nie przychodzi jest czymś naturalnym i lepiej jest ponarzekać bezpośrednio do Pana niż przestać w Niego wierzyć. Stworzyciel widzi nasze smutki i troski ale nie zawsze odpowiada tak jak tego chcemy.

    Na świecie stale giną chrześcijanie i ludzie innych wyznań, którzy wzywali pomocy a ta nie nadeszła przez co umarli w bolesny i okrutny sposób. Gdzie był wtedy Bóg ? Jest to pytanie zadawane od lat i za życia nie uzyskamy na nie satysfakcjonującej odpowiedzi bo zawsze będziemy mieć wątpliwości gdy zło nas dosięgnie. Ogólnie rzecz ujmując, cierpimy bo mamy wolną wolę i jako społeczeństwo wybieramy zło, świat jest zepsuty moralnie, kieruje się przemocą i to my jako ludzkość odpowiadamy za nieszczęścia jakie na nas spadają. Bóg nie interweniuje za każdym razem tak jak byśmy tego chcieli bo świat taki byłby sztuczny a ludzie służyliby Panu ze względu na strach i zysk a nie z miłości. Miejmy na uwadze to, że otrzymując życie wieczne wciąż będziemy mieli wolną wolę, Bóg nie przemieni naszego mózgu tak byśmy byli mu automatycznie posłuszni. Jeśli więc za tego życia, będziemy traktować Pana jako worek spełniających się życzeń i nie rozwiniemy w sobie miłości to jakie byśmy mieli szanse na to, że po pewnym czasie nie postąpilibyśmy tak samo jak Lucyfer i nie próbowali wywołać buntu w niebie ? Cóż więc z osobami które umarły za młodu i nie miały szansy na rozwinięcie miłości ? Dla mnie jest to tajemnica boża którą poznamy po śmierci, a odpowiedzi na to pytanie nie przekonują na tyle by po pewnym czasie nie mieć wątpliwości. Powinniśmy zaufać Panu, że wie lepiej co robi i widocznie musi tak być.

    Na smutne pocieszenie pozostaje nam fakt, że w rozważaniach swych nie jesteśmy sami bo nawet Dawid będący tak blisko Pana, często w psalmach pytał się dlaczego tak długo musi czekać na oczekiwaną pomoc.

  • Księga Jeremiasza rozdział 45 - komentarz, interpretacja

    Biblia Warszawska: "Słowo, które wypowiedział prorok Jeremiasz do Barucha, syna Neriasza, gdy spisał te słowa w księdze pod dyktatem Jeremiasza w czwartym roku Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, tej treści: Tak mówi Pan, Bóg Izraela, o tobie, Baruchu: Ponieważ powiedziałeś: O, biada mi, gdyż Bóg dodał zmartwienie do mojego bólu; jestem wycieńczony wzdychaniem i nie znajduję odpocznienia. Tak mu powiesz: Tak mówi Pan: Oto, co zbudowałem, burzę,a co zasadziłem, wypleniam, mianowicie całą ziemię. A ty żądasz dla siebie rzeczy wielkich? Nie żądaj! Bo oto sprowadzę nieszczęście na wszelkie ciało, mówi Pan, lecz tobie daruję twoje życie jako zdobycz wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz."

    Biblia Warszawsko-Praska: "Oto słowa, które prorok Jeremiasz przekazał synowi Neriasza, Baruchowi, wtedy kiedy ten spisał w księdze to wszystko, co mu podyktował Jeremiasz w czwartym roku panowania Jojakima, króla judzkiego, syna Jozjasza. Oto, co mówi Pan, Bóg Izraela, o tobie, Baruchu; Narzekałeś mówiąc: biada mi, bo Pan do tego, czym mnie doświadcza, dorzuca jeszcze nowe cierpienia! Jestem już do ostateczności umęczony moim wzdychaniem nieustannym. Oto, co mówi Pan: To, co zbudowałem, to i zburzyłem,; co zasadziłem to także wyrwałem z korzeniami. W ten sposób będę doświadczał całą ziemię. A ty domagasz się dla siebie rzeczy niezwykłych! Nie czyń tego, bo sprowadzę nieszczęście na wszelkie ciało – mówi Pan. –Tymczasem tobie zostawię twoje życie jako łup najcenniejszy, dokądkolwiek się udasz."