psalm

  • Psalm 32 - Odpuszczenie grzechów
    interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Psalm ten był wprawdzie opisany ponad 4 lata temu, ale celem usystematyzowania kategorii Psalmy został odświeżony a tym samym zawarto w nim zawarte nowe myśli i spostrzeżenia.

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten mówi nam, że Bóg przebacza nasze grzechy. W Biblii przy wersecie 5 wstawiono miejsce paralelne do Drugiej Księgi Salomona 12.13 w której prorok Natan gani Dawida za to, że ten zabił człowieka by pozyskać jego żonę. Król gdy tylko usłyszał słowa proroka, przyznał się do winy na co prorok odpowiedział, że Bóg odpuścił mu grzech dzięki czemu nie umrze. Wina została wprawdzie wybaczona ale konsekwencje swego zachowania Dawid i tak poniósł o czym przeczytać można w dalszych wersetach. Czy można więc mówić o odpuszczeniu grzechu ? Zdecydowanie tak, ponieważ za coś takiego Dawid powinien ponieść śmierć na miejscu o czym  mówi werset 13 ww. księgi. Bóg jednak wybaczył, dzięki czemu Dawid żył jeszcze wiele lat, będąc jednocześnie dowodem na to, że Pan wybacza nawet tak okropny czyn jakim jest zamordowanie człowieka celem uzyskania korzyści osobistych.

    Psalm ten nie musi jednak nawiązywać do tego konkretnego wydarzenia ale do każdego innego które mogło się wydarzyć w życiu Dawida a które nie zostało przedstawione w Piśmie Świętym.

    (1) Dawidowy. Pieśń pouczająca. Błogosławiony ten, któremu odpuszczono występek, Którego grzech został zakryty! 
    (1) Dawidowy. Pieśń pouczająca. Szczęśliwy ten, komu została odpuszczona nieprawość, którego grzech został puszczony w niepamięć.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Psalmista stwierdza, że szczęśliwym jest ten, któremu grzech został wybaczony. Czym może być coś wspanialszego niż otrzymanie życia wiecznego dzięki przebaczeniu grzechów ? W Liście do Rzymian 6.23 czytamy, że karą za grzech jest śmierć "Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, lecz darem łaski Bożej jest żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym". Gdyby nasze grzechy nie zostały wybaczone, śmierć Jezusa poszłaby na marne, a to dzięki Jego śmierci będziemy mogli ponownie spotkać się z Bogiem i zbawionymi ludźmi w niebie. Pan obiecuje, nam że po sądzie ostatecznym grzechy zostaną wymazane czyli puszczone w niepamięć (mowa oczywiście jest o ludziach zbawionych, bowiem niezbawieni zostaną wymazani z żywota wiecznego).

  • Psalm 31 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    W Psalmie tym znajdziemy dużą ilość bólu wewnętrznego oraz ogólne zmęczenie. Jeśli chcielibyśmy dopasować Psalm 31 do życia psalmisty, to najbliżej byłoby nam do okresu w którym Dawid gdy nie był jeszcze królem, tułał się po górach, pustyniach i obcych narodach uciekając przed ówczesnym królem Saulem. Pamiętajmy, że Dawid miał możliwość zabić Saula ale tego nie uczynił bo nie chciał zabić człowieka wybranego przez Boga.

    Z poprzednich interpretacji wiemy, że psalmy są wieloznaczeniowe, powszechnie uznaje się więc, że Psalm 31 nawiązuje do życia Jezusa o czym między innymi świadczy werset 6 a dokładniej słowa "W ręce twoje polecam ducha mego"  wypowiedziane przez Zbawiciela tuż przed śmiercią gdy zginął przybity do krzyża.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) W tobie, Panie, szukałem schronienia, Obym nigdy nie doznał wstydu! Przez sprawiedliwość swoją wybaw mnie!
    (2) Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu; wybaw mnie w Twojej sprawiedliwości!

    Psalmista oznajmia, że szuka schronienia u Stworzyciela i powołuje się przy tym na sprawiedliwość bożą. Sprawiedliwość o której mowa, odnosi się do życia duchowego a nie fizycznego.

    Tylko jedna osoba na ziemi mogłaby zostać uniewinniona ze wszystkich swoich czynów fizycznych oraz duchowych ponieważ nigdy nie zgrzeszyła. Jest nią Jezus Chrystus.

    Sprawiedliwość boża została opisana w artykule Sprawiedliwość boża na podstawie Psalmu 69

    (3) Nakłoń ku mnie ucho swoje, Śpiesznie ocal mnie! Bądź mi skałą obronną, grodem warownym, by mnie wybawić!
    (3) Skłoń ku mnie ucho, pośpiesz, aby mnie ocalić. Bądź dla mnie skałą mocną, warownią, aby mnie ocalić.

    Mocna skała obronna i warownia wskazują, na siłę jaką dysponuje Pan by móc ochronić swój lud. Pan wielokrotnie ratował Dawida przed wrogiem i ten za każdym razem uchodził z życiem. Tekst ten równie dobrze może wskazywać na ochronę duchową a nie fizyczną o czym świadczy np. werset 8 gdzie mowa jest o utrapieniu duszy.

    Jezus przez pojmaniem w Ogrodzie Getsemane gorliwie modlił się do Boga. Modlitwa została wysłuchana i ukazał Mu się anioł z nieba umacniający Go. Czy Jezus został ocalony ? Fizycznie nie, ale duchowo wytrwał do samego końca, dzięki czemu wygrał ze śmiercią.

  • Psalm 30 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten prawdopodobnie opisuje zmagania Dawida jakie przechodził podczas bardzo ciężkiej choroby. Ponieważ Psalmy są wieloznaczeniow równie dobrze moglibyśmy go przyrównać do problemów duchowych człowieka którego wiara została zachwiana i zdaje sobie sprawę, że bez niej utraci życie wieczne. Psalm ten może też odnosić się do ukrzyżowania Jezusa.

    (1) Psalm Dawidowy. Pieśń na poświęcenie przybytku.
    (1) Psalm. Pieśń na uroczystość poświęcenia świątyni. Dawidowy.

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Psalmista po przebytej chorobie raduje się tym, że wciąż przebywa wśród żywych. Radość swą pragnie okazać oddając w świątyni cześć należną Bogu.

    (2) Wysławiać cię będę, Panie, bo wyciągnąłeś mnie z toni I nie pozwoliłeś wrogom moim cieszyć się ze mnie.
    (2) Wysławiam Ciebie, Panie, boś mnie wybawił i nie uradowałeś mych wrogów z mojego powodu.

    W wersecie tym widzimy jak bardzo poważna była to choroba, być może król był bliski śmierci. Dawid miał wielu wrogów i jego śmierć z pewnością by ich uradowała.

    Jeśli uznamy, że mowa jest o zachwianiu wiary to z całą pewnością możemy stwierdzić, że jej utrata oznacza dla człowieka wewnętrzną pustkę, tak jakby tonął mimo że jest na powierzchni. Wrogiem każdego chrześcijanina są źli ludzie oraz upadłe anioły, one mają radość z każdego naszego upadku.

    Jeśli uznamy, że mowa jest o ukrzyżowaniu Jezusa, to nasz Zbawiciel okazuje radość tym, że Jego śmierć nie poszła na marne i dzięki niej będzie mógł nas zbawić.

    Śmierci Jezusa została poruszona w artykule: Czy śmierć Jezusa była konieczna.

  • Psalm 29 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Uznaje się, że Psalm ten przedstawia moc i chwałę należną Bogu na przykładzie burzy którą obserwował król Dawid. Drugie znaczenie jest takie: wersety 1-4 przedstawiają chwałę bożą celem nawrócenia niewiernych, wersety 5-9 ukazują siłę jaką dysponuje Bóg, wersety 10-11 przedstawiają Pana po okazaniu swej mocy. Niektórzy komentatorzy sugerują, że Psalm ten przedstawia bitwę jaka się rozegra przy powtórnym przyjściu Pana.

    (1) Psalm Dawidowy. Oddajcie Panu, synowie Boży, Oddajcie Panu chwałę i moc!
    (1) Psalm. Dawidowy. Przyznajcie Panu, synowie Boży, przyznajcie Panu chwałę i potęgę!

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    W Księdze Joba 1.6 Synami Bożymi nazwani zostali aniołowie, wśród których zasiadał również Szatan. Ponieważ psalmy są wieloznaczeniowe i ponadczasowe, tekst ten równie dobrze może odnosić się do nas, jesteśmy dziećmi bożymi, czyli synami Boga.

    (2) Oddajcie Panu chwałę należną imieniu jego! Złóżcie Panu pokłon w świętej szacie!
    (2) Przyznajcie Panu chwałę Jego imienia, na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana!

    Dawid wie, że Bogu należy się cześć i chwała. Namawia nas byśmy przyłączyli się do ludu bożego i uznali Pana za naszego miłującego opiekuna.

    Przywdziana święta szata wskazuje na osoby mające serce skierowane ku Bogu, radość sprawia im przebywanie z Panem. Według Objawieniu Jana 7.13-14 białą świętą szatę dostanie każda zbawiona osoba. 

  • Psalm 28 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten jest prośbą o ochronę bożą i jednoczesną radością z tego, że Bóg jest naszą tarczą i życiem wiecznym.

    (1) Dawidowy. Do ciebie wołam, Panie, skało moja, Nie bądź głuchy na wołanie moje, Abym, jeślibyś milczał, Nie stał się podobny do tych, którzy schodzą do grobu!
    (1) Dawidowy. Do Ciebie, Panie, wołam, Skało moja, nie bądź wobec mnie głuchy, bym wobec Twego milczenia nie stał się jak ci, którzy zstępują do grobu.

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Psalmista porównuje Boga do skały, czyli mocnej i trwałej twierdzy w której może się bezpiecznie schronić.

    Tzw. milczenie boże jest jednym z głównych powodów dla których ludzie upadają na duchu i często odwracają się od wiary. Oczekujemy, że Bóg będzie działał zgodnie z naszą wolą a nie Jego i jeśli nie widzimy odpowiedzi uznajemy, że Pan się nami nie interesuje albo Go w ogóle nie ma. Zniecierpliwienie brakiem odpowiedzi bożej, przewija się w całym Piśmie Świętym. Dobrym przykładem są rozdziały 12-16 Pierwszej Księgi Mojżeszowej. Od 12 rozdziału przeczytać możemy, jak Bóg obiecuje Abrahamowi że jego potomkowie zapełnią ziemię Kanaan. Pierwszą obietnicę możemy przeczytać w 12.2, drugą w 13.14-17. Przed trzecią zaś 15.4 i 15.13 Abraham skarży się Panu, że ma już wiele lat i wciąż jest bezdzietny, na co Bóg ponownie daje mu gwarancję tego, że będzie protoplastą wielkiego narodu. Abram (15.6) uwierzył tym słowom ale jak czytamy w rozdziale 16, mimo wszystko postanowił wziąć sprawy w swoje ręce. Nie widział on szansy na to, że jego żona Saraj urodzi synów, uznał więc, że powinien obcować z jego niewolnicą Hagar uznając, że pomógł Panu w realizacji planu. Jak wiemy decyzja ta przyniosła masę kłopotów a wystarczyło trzymać się słowa bożego. W rozdziale 21 widzimy jak Sara urodziła im syna a tym samym obietnica boża mogła zostać spełniona. Abraham musiał czekać aż 25 lat od otrzymania pierwszej obietnicy bożej nim urodził mu się syn Izaak. Czy to dużo ? Bardzo a my potrafimy niecierpliwić się już po paru dniach. Jeśli w naszym życiu źle się dzieje i nie widzimy odpowiedzi bożej, uwierzmy Panu że lepiej wie jak i kiedy nam pomóc, wszak w porównaniu z nim jesteśmy jak ryby w akwarium dla których światem jest mały zbiornik wodny. Czy ryba może być mądrzejsza od człowieka?

  • Psalm 27 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten jest modlitwą dziękczynną i prośbą o ochronę bożą.

    (1) Dawidowy. Pan światłością moją i zbawieniem moim: Kogóż bać się będę? Pan ochroną życia mego: Kogóż mam się lękać?
    (1) Dawidowy. Pan światłem i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Pan obroną mojego życia: przed kim mam się trwożyć?

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Psalmista wyraźnie stwierdza, że Bóg jest celem jego życia i że w Nim znajduje zbawienie. Jeśli wierzymy w ochronę bożą, powinniśmy mieć świadomość, że Pan jest naszą tarczą. Czy oznacza to, że zła osoba nie wyrządzi nam krzywdy? Z kart historii oraz naszego życia wiemy, że tak się nie stanie, wielu wierzących ludzi było torturowanych i zginęło śmiercią męczeńską. Na czym więc ma polegać ochrona życia? Bóg chroni głównie nasze życie duchowe, pomaga nam trwać przy nim, by po śmierci otrzymać życie wieczne.

  • Psalm 26 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Niewinność chrześcijanina

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten podobny jest do Psalmu 7 w którym Dawid tak jak tutaj zapewnia o swojej niewinności.

    (1) Dawidowy. Bądź mi sędzią, Panie, bo chodziłem w niewinności I zaufałem Panu. Nie zachwieję się!
    (1) Dawidowy. Oddaj mi, Panie, sprawiedliwość, bom nienagannie postępował i nie byłem chwiejny, pokładając nadzieję w Panu.

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Psalmista pragnie by to Bóg był sędzią jego życia. W Księdze Samuela przeczytać możemy, że Dawid wbrew upomnieniom zarządził spis ludności przez co wywyższył swoją dumę tym samym mocno grzesząc. Do wyboru miał wówczas trzy kary. Nie chcąc wpaść w ręce ludzi podjął decyzję: "Druga Księga Samuela 24.14 "Dawid odpowiedział Gadowi: Jestem w wielkiej rozsterce, ale proszę, byśmy raczej wpadli w rękę Pana, gdyż wielkie jest jego miłosierdzie, lecz w rękę człowieka wpaść nie chcę." 

    Dawid zgrzeszył nieraz a mimo to uznaje się za niewinnego i takiego który nigdy się nie zachwiał. W psalmach wiele razy możemy przeczytać o tym jak prosił Boga o przebaczenie za swoje grzechy. Jak więc może uznać się za osobę postępującą nienagannie i pewną w tym co robi ? Słowa te mogą dotyczyć jakieś konkretnego zarzutu wysuniętego w jego stronę, a nie ogólnego zachowania. Zwróćmy uwagę, że nie ma tutaj mowy o bezgrzeszności ale o niewinności, wszak można być niewinnym w jakimś wydarzeniu będąc jednocześnie grzesznikiem.

    Niewinność i brak chwiejności o której mowa, raczej nie odnoszą się do czynności fizycznych ale do duchowości, wiary w Boga. Dawid choć grzesznik, wielokrotnie stawiany jest za wzór miłości człowieka do Boga. Człowiek ten całym swym sercem kochał Pana, miał świadomość swoich grzechów, żałował ich i choć był królem to potrafił przyjmować upomnienia z pokorą. W przeciwieństwie do kilku proroków biblijnych jego wiara nie została zachwiana, bez względu na wszystko zawsze wierzył i ufał Panu. To nie człowiek ale Bóg był jego największym przyjacielem, dzięki czemu śmiało możemy powiedzieć, że w kwestii miłości i zaufania do Boga był niewinny.

  • Psalm 25 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten jest modlitwą do Boga o wybaczenie grzechów oraz ochronę przed upadkiem.

    (1) Dawidowy. Do ciebie, Panie, wznoszę duszę moją.
    (1) Dawidowy. Ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę,

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Wznoszenie swojej duszy ku Panu to inaczej oddanie całego siebie.

    (2) Boże mój! Tobie ufam. Obym nie zaznał wstydu! Niech wrogowie moi nie radują się z mego powodu! (3) Zaiste, wszyscy, którzy nadzieję pokładają w tobie, nie zaznają wstydu. Zaznają wstydu ci, co bez przyczyny nie dochowują wiary.
    (2) mój Boże, Tobie ufam: niech nie doznam zawodu! Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną! (3) Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu; doznają wstydu ci, którzy łamią wiarę dla marności.

    Psalmista z całego serca ufał Panu i to w Nim pokładał swoją nadzieję i siłę. Dawid miał w swoim życiu bardzo mocny powód do wstydu a było nim wysłanie żołnierza na pewną śmierć po to by pojąć jego żonę. Wyższość psalmisty nad większością ludzi jest jednak taka, że z pokorą potrafił przyjąć naganę udzieloną mu przez proroka Natana. Z kart Pisma Świętego wiemy, że następni królowie często pogardzali prorokami którzy źle oceniali swych władców.

    Wstyd o którym mowa może dotyczyć każdego innego problemu czego konsekwencją może być zachwianie naszej wiary. Źli ludzie czekają tylko, aż przestaniemy pokładać ufność w Panu, dzięki czemu z triumfem będą mogli powiedzieć, że Bóg nam nie pomógł a tym samym móc usprawiedliwić swoją bezbożność. Dawid choć był bardzo blisko Boga i otrzymywał od Niego pomoc, musiał uciekać przed Saulem a potem przed własnym synem. Apostołowie bardzo ufali Panu a mimo to byli bici, więzieni i torturowani. Ochrona Boża działa głównie w naszych sercach i umysłach i to na niej mamy się skupiać. Nagrodą za wierność Panu będzie odpuszczenie grzechów i życie wieczne. Dawid oraz apostołowie o tym wiedzieli, prosili więc Pana by nie zaznali wstydu czyli nie stracili wiary a tym samym nie przegrali z wrogiem.

  • Psalm 24 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten jest radosną pieśnią o powtórnym przyjściu Zbawiciela na ziemię.

    (1) Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia i to, co ją napełnia, Świat i ci, którzy na nim mieszkają.
    (1) Dawidowy. Psalm. Do Pana należy ziemia i to, co ją napełnia, świat i jego mieszkańcy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Zgodnie z pierwszymi wersetami Pierwszej Księgi Mojżeszowej oraz wieloma innymi w tym opisywanym Psalmem 24, ziemia, rośliny, zwierzęta oraz ludzie zostali stworzeni przez Boga, co wyraźnie koliduje to z teorią wielkiego wybuchu oraz ewolucji. Jeśli więc wierzysz w ewolucję to znaczy, że nie wierzysz w Pismo Święte. Ziemia na której mieszkamy jest darem od Boga, a to oznacza, że to nie my jesteśmy jej właścicielami ale Stworzyciel.

    Czy ludzie są własnością Pana ? Odpowiedzieć by można, że TAK i po części NIE.

    Odpowiemy TAK jeśli spojrzymy na Pana jako władcę wszystkiego co nas otacza, jako Tego który może z nami zrobić wszystko. W porównaniu z Bogiem nie mamy nawet cienia szansy by Mu dorównać, jesteśmy jak źdźbło trawy targane wiatrem. Po naszej śmierci to Jezus będzie decydował kto ma zostać zbawiony. Ci którzy nie ukorzyli się przed Panem i żyli niegodnie nie otrzymają zbawienia, innymi słowy zostaną na zawsze unicestwieni. Możemy więc śmiało powiedzieć, że jesteśmy własnością Boga.

    Odpowiemy po części NIE, jeśli spojrzymy na to, że Bóg dał nam wolną wolę. Ogólnie możemy robić co tylko chcemy. Otrzymaliśmy tak wielką wolność, że możemy nawet nie myśleć o Bogu oraz zaprzeczać Jego istnieniu w tym mordować Jego wyznawców. Prześladowania i wojny jakie są na świecie są naszym wytworem a nie Boga, sami siebie ograniczamy w tym co robimy, Pan dał nam wolność, pytanie brzmi czy dobrze z niej korzystamy.

  • Psalm 23 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Dla lepszego zrozumienia tego psalmu należałoby przyjrzeć się owcom pasących się na łąkach i pasterzem od którego są zależne i bez niego stałyby się bezbronne. Pasterz prowadzi owce na łąki, znajduje im wodę i chroni przed atakami. Owce bez opiekuńczego pasterza szybko uległyby wymarciu. Bóg jest naszym pasterzem i bez łaski Jezusa zginęlibyśmy śmiercią wieczną.

    (1) Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, Niczego mi nie braknie.
    (1) Psalm. Dawidowy. Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Tak jak pasterz jest opiekunem owiec, tak Bóg jest opiekunem człowieka. Psalmista ma tego pełną świadomość i wie, że gdy ma Boga nad sobą to otrzyma wszystko co potrzebuje.

    (2) Na niwach zielonych pasie mnie. Nad wody spokojne prowadzi mnie.
    (2) Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć:

    Odpoczynek w życiu człowieka jest niezwykle ważny o czym przeczytać możemy już na wstępie Pisma Świętego podczas stworzenia świata. Bóg z całą pewnością nie zmęczył się fizycznie po sześciu dniach stwarzania. Siódmy dzień czyli sobotę (Stworzenie świata wg Pisma Świętego) dał dla naszego dobra, byśmy odcięli się od pędu tego świata, odpoczęli umysłowo jak też fizycznie.

    (3) Duszę moją pokrzepia. Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości Ze względu na imię swoje.
    (3) orzeźwia moją duszę. Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach przez wzgląd na swoje imię.

    Stworzyciel pokrzepia każdego kto tego pragnie. Pod pojęciem prowadzenie ścieżką sprawiedliwości rozumieć możemy okazywanie ogromniej miłości, uczenie nas miłości do Boga i bliźnich, okazywania uczuć jak również napomnienia i kary które mają otworzyć nam oczy i ruszyć nasze sumienie gdy postępujemy źle. Tak jak rodzic miłuje i upomina swoje dzieci gdy źle czynią, tak samo robi Pan dla naszego dobra.

  • Psalm 22 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten nawiązuje do ukrzyżowania Pana Jezusa Chrystusa, jest więc to kolejny z wielu dowodów na to, że Stary Testament jest równie ważny co Nowy. Psalm ten interpretowany jest na dwa sposoby. Pierwszy mówi o tym, że poniższe słowa wypowiada Jezus, drugi że wypowiada je Dawid.

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Łania w czasie zorzy porannej..." Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni: Łania o świcie. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił...? Czemuś tak daleki od wybawienia mego, od słów krzyku mojego?
    (2) Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Daleko od mego Wybawcy słowa mego jęku.

    Powyższy cytat użyty został w Nowym Testamencie podczas ukrzyżowania Jezusa a ich znaczenie zostało opisane w artykule Co oznaczają słowa Jezusa "Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?"

    Słowa wypowiedziane w podobny sposób z pewnością wielokrotnie były przez nas używane, jak również przez Dawida autora tego Psalmu. Powodem jest jak nam się wydaje brak interwencji bożej w naszym życiu. Czy oby na pewno Bóg milczy gdy wołamy do Niego o pomoc ? Zdecydowanie NIE, przecież nie po to wysłał własnego Syna na śmierć by bezczynnie przyglądać się naszym cierpieniom. Mówiąc w największym skrócie: cierpimy ponieważ mamy wolną wolę i Bóg nie chce zrobić z nas robotów. Obecne życie jest tylko chwilą w porównaniu z wiecznością jaka czeka zbawionych dzięki łasce Pana. W Księdze Joba przeczytać możemy jak Job uskarża się, że cierpi choć nie zasłużył sobie na taki los. Bóg odpowiadając mu wskazuje, na swoją moc i mądrość. Job nie dostaje odpowiedzi jakiej oczekiwał ale zrozumiał, że w obecnym życiu tajemnicą bożą jest dlaczego cierpimy i powinniśmy zaufać Stworzycielowi, że robi wszystko co w Jego mocy by ratować nas z opresji. Miejmy na uwadze to, że po śmierci zbawieni otrzymają życie wieczne, będziemy żyli w świecie bez grzechu, cierpienie jakie znosimy z jednoczesną miłością do Pana kształtuje naszą miłość do Niego, dzięki czemu ponowny bunt w niebie nie powinien mieć miejsca.

  • Psalm 21 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten jest przykładem tego jak ludność raduje się ze zwycięstwa króla Dawida biorącego udział w bitwie. Jest on również niejako kontynuacją Psalmu 20 w którym modlono się o zwycięstwo króla w nadchodzącej walce.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Panie! Król raduje się mocą twoją I weseli się bardzo zbawieniem twoim!
    (2) Panie, król się weseli z Twojej potęgi, jak bardzo się cieszy z Twojej pomocy!

    Bitwa została wygrana nie dzięki wyszkoleniu wojaków i strategii obranej przez króla ale dzięki interwencji bożej. Pan postawiony został na pierwszym miejscu, to Jemu należy się chwała za zwycięstwo.

    (3) Spełniłeś pragnienie serca jego I prośbie ust jego nie odmówiłeś. Sela.
    (3) Spełniłeś pragnienie jego serca i nie odmówiłeś błaganiu warg jego.

    Widzimy tutaj, że Bóg nie odmówił pomocy o jaką prosił Go sługa Dawid. Czy bez pomocy bożej bitwa zakończyła by się klęską ? W Biblii czytamy, że gdy Izraelici zaatakowali miasto Aj a wiele lat później plemię Beniaminów to polegli w bitwie bo nie mieli błogosławieństwa. Przegrywali również wiele innych bitew a nawet całe wojny gdy odwracali się od Boga. Wygrywali dopiero wtedy gdy się ukorzyli przed Panem. Żydzi byli narodem wybranym, przyrzekli że będą posłuszni Bogu i że jeśli od Niego odstąpią to Pan zrobi wszystko by ich do siebie ponownie sprowadzić. Klęski jakie ponosili gdy się oddalali, powodowały że na pewien czas porzucali pogańskie wierzenia i oczyszczali swe serca, jednak za każdym razem nawrócenie nie trwało zbyt długo przez co potem ponownie doznawali porażki w tym niewolę babilońską.

  • Psalm 20 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten jest przykładem modlitwy dla króla by Bóg wspierał go w tym co robi. Werset 8 i 9 wskazywać mogą na modlitwę przed walką w której przeciwnik opierał swoją siłę na koniach i rydwanach, nie wiemy jednak o jakiej bitwie jest mowa.

    Psalm ten można by również przyrównać do walki Jezusa Chrystusa z siłami ciemności, które zostają pokonane dzięki pomocy Boga Ojca.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Niech cię wysłucha Pan w dniu utrapienia, Niech cię wzmocni imię Boga Jakubowego!
    (2) Niech Pan cię wysłucha w dniu utrapienia, niech ciebie chroni imię Boga Jakuba.

    Lud prosi Pana o pomoc dla króla przechodzącego trudne chwile, martwiącego się tym jak potoczy się bitwa. Bóg Jakubowy to określenie Boga wywodzące się od Jakuba, którego dzieci dały początek 12 plemionom izraelskich. Bóg Jakuba jest więc tym samym Bogiem w którego wierzymy. W dzisiejszych czasach można by powiedzieć: niech chroni cię Bóg chrześcijan. Oczywiście nie jest to równoznaczne z tym, że Pan nie jest bogiem dla ludzi z innych wyznań, po prostu chrześcijanie charakteryzują się tym, że wyznają Boga Ojca w takiej a nie innej postaci.

    Słowa typu "wzmocni imię Boga", "w imię Boga", "imieniem Pana" wskazują na potęgę chwały bożej. Powoływanie się na imię jest równoznaczne z tym jakby odwoływać się bezpośrednio do Pana.

    Jeśli uznamy, że Psalm ten mówi o Jezusie to dni szczególnego utrapienia przypadały od pojmania w Ogrodzie Oliwnym do ukrzyżowania.

  • Psalm 19 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten w poetycki sposób opisuje działa boże oraz potęgę Stworzyciela.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Niebiosa opowiadają chwałę Boga, A firmament głosi dzieło rąk jego.
    (2) Niebiosa głoszą chwałę Boga, dzieło rąk Jego nieboskłon obwieszcza.

    Izraelici wierzyli, że świat został stworzony przez Boga. Okoliczne ludy również opierały swą wiarę na tym, że świat nie powstał z niczego ale stworzyli go bogowie. Dopiero od niedawna krąży ateistyczna wizja wielkiego wybuchu i ewolucji a co gorsza została do tego wpleciona Biblia, jakoby rzekomo Pan stworzył ziemię i czekał miliardy lat patrząc jak się rozwija. Jest to bzdura całkowicie sprzeczna z Pismem Świętym. Więcej o tym w Ile dni Bóg stwarzał świat ?, Stworzenie świata.

    Niebiosa opowiadające chwałę Boga oraz firmament głoszący dzieło rąk Jego to wszechświat jaki widzimy. Gdy spojrzymy na niebo zobaczymy chmury, tęczę, słońce, księżyc który odbija światło tak mocno jakby sam świecił, planety, gwiazdy, mgławice oraz inne galaktyki. To właśnie ów kosmos jest dziełem które świadczy o potędze bożej.

    Niebiosa opowiadające chwałę bożą mogą również wskazywać na aniołów i wszelkie istoty głoszące słowo boże.

  • Psalm 18 część 2 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm 18 część 1 - Modlitwa dziękczynna za wybawienie i zwycięstwo <- pierwsza część komentarza do Psalmu 18

    (21) Wynagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej, Oddał mi według czystości rąk moich.
    (21) Pan nagradza moją sprawiedliwość, odpłaca mi według czystości rąk moich.

    Czy dobre i bogobojne postępowanie sprawia, że dzięki temu Bóg odpłaca nam dobrem ? Logicznie rzecz ujmując tak, ponieważ nierozumnym by było aby Bóg nie pomagał dzieciom które go kochają. Pomoc boża nie jest jednak ukierunkowana materialnie ale duchowo. Dla nas samych lepiej by było być biednym na tej ziemi i otrzymać życie wieczne niż być teraz bogatym i utracić wieczność. Bóg o tym wie, zna nasze serca, wie ile pieniędzy potrzebujemy oraz to ile nie jest nam w stanie zaszkodzić. W Biblii są jednak ludzie którzy posiadali ogromny majątek a mimo to dalej miłowali Pana, są nimi np. Abraham, Józef, Job, Dawid.

    Jedyną osobą na ziemi która mogła otrzymać zbawienie na podstawie bezgrzesznego życia oraz uczynków jest Jezus Chrystus.

    (22) Strzegłem bowiem dróg Pana I grzesznie nie odstąpiłem od Boga mego.
    (22) Strzegłem bowiem dróg Pańskich i nie odszedłem od mojego Boga,

    Słowa te z pełną świadomością i uczciwością w dosłownym znaczeniu może wypowiedzieć tylko i wyłącznie Jezus, dlaczego więc Dawid pisze w ten sposób również o sobie ? Czy odważyłby się napisać ten psalm po tym jak spowodował śmierć Uriasza by zdobyć jego żonę Batszebę ? Z kart Pisma Świętego wiemy przecież, że psalmista postąpił wówczas haniebnie. Znaczenie tego wersetu w stosunku do Dawida jest takie, że żałował swych grzechów i choć uczynił nieprawość to sercem do końca swego życia miłował Boga.

  • Psalm 18 część 1 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten został napisany przez króla Dawida po tym jak Bóg uratował go przed Saulem oraz innymi wrogami. Wydarzenia te zostały opisane w I i II Księdze Samuela.

    Werset 50 zacytowany zostały w Liście do Rzymian 15.9 który według biblistów został użyty przez apostoła Paweł w odniesieniu do Jezusa Chrystusa. Komentatorzy uznają więc, że Psalm ten ma dwa znaczenia. W pierwszej interpretacji słowa wypowiada król Dawid radujący się opieką boża, w drugiej interpretacji zaś słowa wypowiada Jezus Chrystus do Boga Ojca. Obie wersje są poprawne, ponieważ wiele tekstów biblijnych ma więcej niż jedno znaczenie, czego dobrym przykładem jest Psalm 16. Ponieważ Psalm ten opisuje również ukrzyżowanie i śmierć Jezusa, możemy śmiało powiedzieć że jest psalmem prorockim.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm sługi Pańskiego, Dawida, który wypowiedział Panu słowa tej pieśni, gdy go Pan wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego i z ręki Saula.
    (1) Kierownikowi chóru. Sługi Bożego, Dawida, który wypowiedział do Pana słowa tej pieśni, gdy go Pan wybawił z mocy wszystkich jego nieprzyjaciół i z ręki Saula.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Bóg czuwał nad swoim wybrańcem i nie pozwolił by został on zabity przez Saula. Zmagania jakie przechodził Dawid uciekając przed obecnym królem Saulem oraz jego śmierć znajdziemy w Pierwszej Księdze Samuela. Innymi wrogami Dawida były okoliczne ludy, jego własny syn Absalomon i duża część narodu izraelskiego, którzy zdobyli opuszczoną Jerozolimę a następie wyruszyli w pogoń za Dawidem. Wydarzenia to zostały opisane w Drugiej Księdze Salomona. Nie wiemy o których dokładnie wrogach mówi pierwszy werset psalmu, być może mowa jest o przeciwnikach za czasów Saula a nie syna Absalomona.

    (2) Powiedział: Miłuję cię, Panie, mocy moja.
    (2) Rzekł wtedy: Miłuję Cię, Panie, Mocy moja,

    Dla każdego chrześcijanina Bóg powinien być największą miłością dającą siłę na odpieranie pokus. Zasadę tą wyznawał również Jezus Chrystus wielokrotnie dając nam dowód na to, że Bóg Ojciec jest Jego największa miłością dającą jednocześnie moc czyniącą cuda.

  • Psalm 17 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten mógł zostać napisany przez króla Dawida po tym jak został oskarżony o coś czego nie zrobił. Uznaje on że jest w tej sprawie niewinny i zwraca się do Boga o pomoc.

    Psalm ten równie dobrze tak jak np. Psalm 16 może mieć dwa znaczenia. W pierwszym przypadku zapisane słowa odnoszą się do Jezusa w drugim zaś do Dawida. Ponieważ Psalm ten nie został zacytowany w Nowym Testamencie, uznajmy że mowa jest o królu Dawidzie.

    (1) Modlitwa Dawida. Wysłuchaj, Panie, sprawiedliwej sprawy, Zważ na błaganie moje, Przysłuchaj się modlitwie mojej z warg nieobłudnych!
    (1) Modlitwa. Dawidowy. Wysłuchaj, Panie, słuszności, zważ na me wołanie, przyjmij moje modły z warg nieobłudnych!

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Psalmista prosi Pana o wysłuchanie jego prośby. Prośbę swą motywuje tym, że w tym danym przypadku postępował sprawiedliwie i to co będzie mówił jest prawdą.

    (2) Od ciebie niech wyjdzie wyrok mój, Niech oczy twoje ujrzą prawość.
    (2) Niech przed Twoim obliczem zapadnie wyrok o mnie: oczy Twoje widzą to, co prawe.

    Dawid pragnie by to Pan ocenił jego postępowanie bo ma świadomość, że Bóg doskonale wie to czy postąpił słusznie.

  • Psalm 16 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Jezus przemawia słowami psalmisty

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Wersety 8-11 zacytowane zostały w Dziejach Apostolskich 2.25-28 gdzie Piotr uznał, że słowa Dawida nie mówią o nim samym ale o Jezusie Chrystusie. Psalm ten więc ma dwa znaczenia. W pierwszej interpretacji słowa wypowiada Jezus Chrystus do Boga Ojca, druga zaś mówi o psalmiście radującym się Panem. Obie wersje są poprawne, ponieważ wiele tekstów biblijnych ma więcej niż jedno znaczenie.

    (1) Miktam Dawidowy. Strzeż mię, Boże, bo w tobie szukam schronienia!
    (1) Miktam. Dawidowy. Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się u Ciebie,

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Zarówno Jezus jak i Dawid uznawali, że Bóg Ojciec jest ich schronieniem i to od Niego oczekiwali pomocy.

    (2) Rzekłem do Pana: Tyś Panem moim, Nie ma dla mnie dobra poza tobą.
    (2) mówię Panu: Tyś jest Panem moim; nie ma dla mnie dobra poza Tobą.

    Stworzyciel jest najwyższą dobrocią, sensem naszego życia. Jezus który jest Bogiem, będąc na ziemi w Bogu Ojcu widział pełnię dobra.

    Nie ma dla mnie dobra poza Tobą oznacza, że źródłem dobroci jest Bóg i to dzięki Jego miłości okazujemy dobroć innym ludziom. Bez miłości bożej ludzie kierowaliby się w życiu złem. Podczas buntu w niebie, miłością i mądrością bożą wzgardziła 1/3 aniołów, które dziś określane są demonami czyli upadłymi aniołami.

  • Psalm 15 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten przedstawia osoby wierzące w Boga i czyniące jednocześnie dobro, nie zaś tzw. "osoby dobre" ale niewierzące w przeciwnym razie stałby on w sprzeczności z tym co naucza Biblia, że zbawienie otrzymujemy dzięki łasce bożej a nie dzięki uczynkom. Na życie wieczne nie możemy sobie zapracować uczynkami w przeciwnym razie niebo ponownie zostałoby skalane grzechem. Postawa godna podziwu a jakiej czytamy poniżej, jest konsekwencją wiary tzn. nie można być dobrym chrześcijaninem i jednocześnie złym człowiekiem, jedno z drugim się wyklucza. Będąc dobrym chrześcijaninem stajesz się w konsekwencji dobrym człowiekiem.

    (1) Psalm Dawidowy. Panie! Kto przebywać będzie w namiocie twoim? Kto zamieszka na twej górze świętej?
    (1) Psalm. Dawidowy. Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, kto zamieszka na Twojej świętej górze?

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Dawid pyta się kto po śmierci będzie mógł przebywać w obecności Boga. W wersecie tym nie ma wprawdzie słowa śmierć, ale z kontekstu jasno wynika, że psalmista ma na myśli tzw. życie po życiu. Namiot i święta góra w tym przypadku są symbolem a nie rzeczywistym określonym miejscem na ziemi. Symbolem tym jest miejsce przebywania Pana, czyli niebo w którym Jezus przygotował miejsce zbawionym.

  • Psalm 14 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie ma Boga! Są znieprawieni, popełniają ohydne czyny. Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił.
    (1) Kierownikowi chóru. Dawidowy. Mówi głupi w swoim sercu: Nie ma Boga. Oni są zepsuci, ohydne rzeczy popełniają, nikt nie czyni dobrze.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    Według psalmisty osoby które nie wierzą w istnienie Stworzyciela są głupcami. Ateistów można by podzielić na dwie grupy: ci co żyją w miarę normalnie nie szkodząc innym oraz tych co kradną, pastwią się nad słabszymi, kierują w życiu złem, wszczynają spory i mordują. W rzeczywistości obie grupy przyczyniają się do upadku wiary pozostałej części społeczeństwa. W mediach jest coraz więcej programów i artykułów o teorii wielkiego wybuchu, ewolucji i tego, że bóg jest tylko wymysłem bo stworzyli nas kosmici. Ateistyczne podejście do tematu sprawia, że osoba która chce bliżej poznać Pana, stale bombardowana jest wspomnianymi programami i w jakimś stopniu wpływa to na ich decyzję. Można więc być tzw. pokojowym ateistą ale poglądy takiej osoby mogą wprowadzać niepewność na tych którzy chcą iść za Bogiem.

    "Nie ma nikogo, kto by dobrze czynił" odnosi się w tym przypadku do wspomnianej grupy ateistów. Wybór ateizmu po powtórnym przyjściu Jezusa zakończy się tragicznie, osoby te zostaną na zawsze wymazane z życia wiecznego a co gorsza przez swoją niewiarę powodują, że inni podążają podobną drogą śmierci wiecznej. Widzimy więc, że nawet jeśli tzw. pokojowy/neutralny ateista nie krzywdzi fizycznie innych to swoimi poglądami przyczyniać się może do utraty życia wiecznego tego, który mógłby je otrzymać gdyby tylko poszedł w stronę Zbawiciela. Biblia uznaje więc, że osoby takie czynią zło choć one same nie zawsze zdają sobie z tego sprawy, zaś wszystkie dobre uczynki jakie uczynili i tak pójdą na marne bo nie wpuścili Boga do swojego serca.

    Wersety 1-3 zostały zacytowane w Liście do Rzymian 3.10-12.

  • Psalm 13 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Modlitwa o pomoc w smutku

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Nie wiemy jakie dokładnie wydarzenia sprawiły, że psalmista napisał ten psalm ale mógł on powstać po tym jak król Dawid dowiedział się o buncie Absalomona gdy ten szedł z armią na Jerozolimę.

    W II Księdze Samuela rozdziałach 15-18 czytamy jak Dawid ucieka z Jerozolimy co było konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu trzy lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i przejął niebronioną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida.

    Psalm ten równie dobrze mógł powstać jako wspomnienie wydarzeń jakie miały miejsce za czasów króla Saula, gdy ten ścigał Dawida by go zabić. Wydarzenia te zostały opisane w I Księdze Samuela rozdziałach 19-31.

    (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Dopókiż, Panie, będziesz mnie stale zapominał? Dopókiż zakrywać będziesz oblicze swoje przede mną?
    (2) Jak długo, Panie, całkiem o mnie nie będziesz pamiętał? Dokąd kryć będziesz przede mną oblicze?

    W Biblii przeczytać możemy o dwóch okresach w życiu psalmisty gdy musiał uciekać przed wrogami. Pierwszy miał miejsce za czasów Saula gdy Dawid nie był jeszcze królem a drugi gdy jego syn Absalomon wyruszył z wojskiem by zająć Jerozolimę.

    Słowo "dopókiż" w tak krótki psalmie występuje aż cztery razy co wybitne świadczy o tym, że Dawid ma dosyć sytuacji w jakiej się znalazł. Czy poprawne jest skarżenie się na Boga gdy nie widzimy odpowiedzi na nasze modlitwy ? I tak i nie. Źle że się skarżymy bo jest to oznaką tego, że to my chcemy decydować za Boga bo wiemy lepiej kiedy ma nam pomóc. Dobrze bo to pokazuje, że traktujemy Boga jako naszego Przyjaciela do którego możemy się żalić a nie bezmyślnie służyć. Żalenie się gdy Bóg nie przychodzi jest czymś naturalnym i lepiej jest ponarzekać bezpośrednio do Pana niż przestać w Niego wierzyć. Stworzyciel widzi nasze smutki i troski ale nie zawsze odpowiada tak jak tego chcemy.

    Na świecie stale giną chrześcijanie i ludzie innych wyznań, którzy wzywali pomocy a ta nie nadeszła przez co umarli w bolesny i okrutny sposób. Gdzie był wtedy Bóg ? Jest to pytanie zadawane od lat i za życia nie uzyskamy na nie satysfakcjonującej odpowiedzi bo zawsze będziemy mieć wątpliwości gdy zło nas dosięgnie. Ogólnie rzecz ujmując, cierpimy bo mamy wolną wolę i jako społeczeństwo wybieramy zło, świat jest zepsuty moralnie, kieruje się przemocą i to my jako ludzkość odpowiadamy za nieszczęścia jakie na nas spadają. Bóg nie interweniuje za każdym razem tak jak byśmy tego chcieli bo świat taki byłby sztuczny a ludzie służyliby Panu ze względu na strach i zysk a nie z miłości. Miejmy na uwadze to, że otrzymując życie wieczne wciąż będziemy mieli wolną wolę, Bóg nie przemieni naszego mózgu tak byśmy byli mu automatycznie posłuszni. Jeśli więc za tego życia, będziemy traktować Pana jako worek spełniających się życzeń i nie rozwiniemy w sobie miłości to jakie byśmy mieli szanse na to, że po pewnym czasie nie postąpilibyśmy tak samo jak Lucyfer i nie próbowali wywołać buntu w niebie ? Cóż więc z osobami które umarły za młodu i nie miały szansy na rozwinięcie miłości ? Dla mnie jest to tajemnica boża którą poznamy po śmierci, a odpowiedzi na to pytanie nie przekonują na tyle by po pewnym czasie nie mieć wątpliwości. Powinniśmy zaufać Panu, że wie lepiej co robi i widocznie musi tak być.

    Na smutne pocieszenie pozostaje nam fakt, że w rozważaniach swych nie jesteśmy sami bo nawet Dawid będący tak blisko Pana, często w psalmach pytał się dlaczego tak długo musi czekać na oczekiwaną pomoc.

  • Psalm 12 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Modlitwa o pomoc przed kłamstwem

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Nie wiemy jakie dokładnie wydarzenia sprawiły, że psalmista napisał ten psalm ale mógł on powstać po tym jak król Dawid dowiedział się o buncie Absalomona gdy ten szedł z armią na Jerozolimę.

    W II Księdze Samuela rozdziałach 15-18 czytamy jak Dawid ucieka z Jerozolimy co było konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu trzy lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i przejął niebronioną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida. Następnie ruszył z armią w pogoni za ojcem.

    (1) Przewodnikowi chóru. Na oktawę. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na oktawę. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Wybaw, Panie, gdyż zabrakło pobożnych I nie ma już wiernych wśród ludzi.
    (2) Ratuj, Panie, bo nie ma pobożnych, zabrakło wiernych wśród ludzi.

    Słowa te nie powinniśmy czytać dosłownie bo jasnym jest, że w całym Izraelu z pewnością byli ludzie którzy wierzyli w Boga, jak chociażby prorok Natan doradzający Dawidowi a potem stający w obronie Salomona. Podobnie mówił Eliasz gdy się skarżył, że tylko on sam został wierny Bogu a w odpowiedzi usłyszał, że jest jeszcze co najmniej 7000 takich jak on. Przeczytać możemy o tym w Pierwszej Księdze Królewskiej 19. 10-18 oraz Liście do Rzymian 11.2-4 "... Albo czy nie wiecie, co mówi Pismo o Eliaszu, jak się uskarża przed Bogiem na Izraela: Panie, proroków twoich pozabijali, ołtarze twoje poburzyli; i zostałem tylko ja sam, lecz i na moje życie nastają. Ale co mu mówi wyrocznia Boża? Zostawiłem sobie siedem tysięcy mężów, którzy nie zgięli kolan przed Baalem."  Nie powinniśmy uważać, że jesteśmy jedyni i niezastąpieni, bo to prowadzi do pychy.

    Czasami ludzie wypowiadają słowa typu: "wszyscy obrócili się przeciwko mnie" a to przecież nie jest równoznaczne z tym, że cały świat i wszyscy wokoło są przeciwko danej osobie.

    Powyższe słowa wskazują, że w Izraelu było coraz mniej ludzi wierzących a nie to że wierny pozostał tylko jeden Dawid.

  • Psalm 11 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Bóg ochroną dla sprawiedliwych

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Nie wiemy jakie dokładnie wydarzenia sprawiły, że psalmista napisał ten psalm ale mógł on powstać po tym jak król Dawid dowiedział się o buncie Absalomona gdy ten szedł z armią na Jerozolimę.

    W II Księdze Samuela rozdziałach 15-18 czytamy jak Dawid ucieka z Jerozolimy co było konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu trzy lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i przejął niebronioną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida. Następnie ruszył z armią w pogoni za ojcem. Absalomon podczas tej wyprawy zawisł głową między gałęziami drzewa i został wtedy zabity przez Joaba który długi czas był wodzem wojsk izraelskich.

    Psalm ten równie dobrze mógł powstać jako wspomnienie wydarzeń jakie miały miejsce za czasów króla Saula, gdy ten ścigał Dawida by go zabić. Wydarzenia te zostały opisane w I Księdze Samuela rozdziałach 19-31.

  • Psalm 10 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    modlitwa o sprawiedliwość dla bezbożników

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Czemu, o Panie, stoisz z daleka, Ukrywasz się w czasach niedoli?
    (1) Dlaczego z dala stoisz, o Panie, w czasach ucisku się kryjesz,

    Już od dawna ludzie ludzie zadają sobie a właściwie Bogu pytanie: dlaczego Bóg nie odpowiada na modlitwę ? Odpowiedź na to pytanie nigdy nie będzie satysfakcjonująca a my sami prędzej czy później będziemy przechodzić kryzys, który wstrząsnąć może życiem tak bardzo, że wiara zostanie wystawiona na próbę. Smutne a zarazem pocieszające jest to, że przechodzili ją również wielcy prorocy ale przetrwali oni ten okres i dalej głosili słowo boże. Byli nimi m.in.:

    Eliasz - Pierwsza Księga Królewska 19.4 "Sam zaś poszedł na pustynię o jeden dzień drogi, a doszedłszy tam, usiadł pod krzakiem jałowca i życzył sobie śmierci, mówiąc: Dosyć już, Panie, weź życie moje, gdyż nie jestem lepszy niż moi ojcowie."

    Jeremiasz - Księga Jeremiasza 20.9 "A gdy pomyślałem: Nie wspomnę o nim [o Bogu] i już nie przemówię w Jego imieniu, to stało się to w moim sercu jak ogień płonący, zamknięty w moich kościach. Mozoliłem się, by go znieść, lecz nie zdołałem."

    Jan Chrzciciel - Ewangelia Łukasza 7.19 " Wtedy Jan, przywoławszy dwóch spośród uczniów swoich, posłał ich do Pana i kazał go zapytać: Czy Ty jesteś tym, który ma przyjść, czy też innego oczekiwać mamy?" - w tym przypadku interpretacje są różne, jedne mówią, że było to zwątpienie proroka inne że Jan wysłał uczniów nie dla siebie ale dla nich samych by to oni uzyskali pewność, że Jezus jest mesjaszem którego oczekiwali. 

    Podobne pytanie zadane w wersecie pierwszym zostało również wypowiedziane przez Jeremiasza w Księdze Jeremiasza rozdziale 12 "Panie! Ty będziesz miał słuszność, choćbym wszczął z tobą spór, a jednak chciałbym z tobą porozmawiać o sprawiedliwości: Dlaczego życie bezbożnych upływa szczęśliwie i bezpiecznie się czują wszyscy wiarołomni?" jak również wielokrotnie w Psalmach Dawidowych. Odpowiedź jaką udzielił wtedy Pan możemy przeczytać w tym samym rozdziale a ogólny wniosek jest taki, że niesprawiedliwi prędzej czy później odczują bożą sprawiedliwość czyli zostaną wytraceni na sądzie ostatecznym.

  • Psalm 9 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    zwycięstwo dobra nad złem

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten może nawiązywać do dnia w którym Dawid wygrał z Goliatem oraz ogólnego zwycięstwa dobra czyli Boga nad złem.

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Umieraj za syna". Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na modłę pieśni Mut labben. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj tonacji, melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Będę cię wysławiał, Panie, całym sercem swoim, Będę opowiadał wszystkim cuda twoje,
    (2) Chwalę Cię, Panie, całym sercem, opowiadam wszystkie cudowne Twe dzieła.

    Dawid już na wstępie raduje się bożą obecnością w jego życiu. Wysławianie całym sercem mówi nam o szczerych intencjach mówcy, który zrobi wszystko co w jego mocy by wychwalać Pana.

    (3) Będę się weselił i radował w tobie, Będę opiewał imię twoje, Najwyższy!
    (3) Cieszyć się będę i radować Tobą, psalm będę śpiewać na cześć Twego imienia, o Najwyższy.

    Dla Dawida jak i dla nas to Bóg powinien być źródłem radości. Psalmy Dawidowe zapisane na kartach Pisma Świętego są tego najlepszym dowodem.

  • Psalm 8 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Psalm o chwale bożej

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten choć opisuje wielkość bożą to wskazuje również na Chrystusa o czym świadczą np. słowa zaczerpnięte z psalmu i używane na kartach Nowego Testamentu w powiązaniu z Jezusem.

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Tłoczący wino".Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na wzór z Gat. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Panie, władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!Ty, któryś wyniósł majestat swój na niebiosa.
    (2) O Panie, nasz Boże, jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi! Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.

    Już na wstępie Dawid wychwala Boga uznając Go za potężnego stworzyciela którego chwała ogarnia cały wszechświat.

    (3) Z ust dzieci i niemowląt ugruntowałeś moc na przekór nieprzyjaciołom swoim, Aby poskromić wroga i mściciela.
    (3) Sprawiłeś, że [nawet] usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę, na przekór Twym przeciwnikom, aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.

    Wraz z dorastaniem zaczynamy kombinować i to co mówimy nie zawsze jest prawdą. Dzieci i niemowlęta jednak mają to do siebie, że gdy są małe mówią prawdę, są szczere w tym co robią. Dzieci równie dobrze mogą wskazywać na dzieci boże czyli ci którzy miłują i wychwalają Pana.

    Słowa z tego wersetu zostały zacytowane przez Jezusa w Ewangelii Mateusza 21.16 gdy wypędzał kupców ze świątyni i w tym czasie dzieci wołały do Chrystusa Hosanna Synowi Dawidowemu co nie spodobało się arcykapłanom i uczonym w Piśmie przez co słownie zaatakowali Pana. Jezus zacytował wówczas psalm uznając, że słowa te odnoszą się do Niego.

  • Psalm 7 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Modlitwa o sprawiedliwość

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Pieśń Dawida, którą zaśpiewał Panu z powodu Kusza z Beniamina.
    (1) Skarga Dawida, którą wyśpiewał do Pan z powodu Kusza Beniamity. 

    Psalm Dawida to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi. Kusz był prawdopodobnie wojskowym Saula, króla izraelskiego który chciał zabić Dawida gdy ten jeszcze nie objął tronu. W okresie tym Dawid szukał schronienia poza granicami kraju, przebywając długi czas u zaciekłych wrogów Izraela czyli Filistynów. Warto wspomnieć, że Dawid mógł zabić Saula ale tego nie uczynił, za każdym razem usprawiedliwiając to tym, że Saul był pomazańcem bożym choć ten zabił wcześniej kapłanów bożych.

    (2) Panie, Boże mój, u ciebie szukam schronienia, Wybaw mnie od wszystkich prześladowców moich i ocal mnie,
    (2) Panie, Boże mój, do Ciebie się uciekam; wybaw mnie i uwolnij od wszystkich prześladowców,

    Dawid już na wstępie psalmu u Boga szuka ochrony i wybawienia od prześladowców. Uznaje Pana który jest w niebie za tego który może mu pomóc.

    (3) By któryś jak lew nie rozdarł mnie... Rozdziera, a nie ma wybawcy...
    (3) by kto - jak lew - mnie nie porwał i nie rozszarpał, gdy zabraknie wybawcy.

    Przeciwnicy Dawida byli tak zajadli, że gdyby go dorwali z pewnością by go zabili do czego posłużył obraz lwa rozszarpującego upolowaną zwierzynę. Opis ten ma uwydatnić nam, że prześladowcy ci nie okazaliby żadnej litości Dawidowi.

  • Psalm 6 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Dawida modlitwa podczas choroby

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Przewodnikowi chóru, z grą na strunach, na oktawę. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Na oktawę. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Panie, nie karć mnie w gniewie swoim I w zapalczywości swojej nie karz mnie!
    (2) Nie karć mnie, Panie, w swym gniewie i nie karz w swej zapalczywości.

    Widzimy tutaj jak Dawid prosi Boga o to by przestał go karcić za grzechy jakie popełnił. Czy oby na pewno choroba ta spowodowana była grzechem ? Patrząc na to jak blisko Boga był Dawid oraz to, że na dworze miał proroka Natana który mu doradzał, możemy uznać że dostał odpowiedź która wskazywała, że choroba była konsekwencją jego grzechu. W Drugiej Księdze Samuela rozdziale 12 przeczytać możemy jak Bóg ukarał Dawida za zabicie Uriasza, zaś na początku Pierwszej Księgi  Królewskiej o jego chorobie, choć psalm ten niekoniecznie musi nawiązywać akurat do tych wersetów.

    Słowa pisane w Starym Testamencie nie zawsze czytamy tak jak powinniśmy. Wiele osób odbiera nienawiść, gniew boży czy mściwość bożą na sposób ludzki. To co u ludzi jest nienawiścią, mściwością i gniewem, nie jest tym samym u Boga. U ludzi gniew wywołuje zło, chcemy się zemścić, u Boga gniew ukierunkowany jest w stronę dobra, tzn. nieszczęście jakie nas spotka ma nam pomóc.

  • Psalm 5 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Modlitwa Dawida o obronę

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Przewodnikowi chóru, z grą na fletach. Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na flety. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Usłysz, Panie, słowa moje, Przejmij się westchnieniem moim,
    (2) Usłysz, Panie, moje słowa, zwróć na mój jęk uwagę;

    Król Dawid prosi Boga o zwrócenie uwagi na jego słowa oraz westchnienia czyli niewypowiedziane myśli. Pan zna nasze myśli i słowa nim je wypowiemy.

    (3) Zważ na głos błagania mego, Królu mój i Boże mój, bo modlę się do ciebie.
    (3) natęż słuch na głos mojej modlitwy, mój Królu i Boże! Albowiem Ciebie błagam,

    Powodem dla którego Stworzyciel ma usłyszeć modlitwę Dawida jest sama modlitwa. Jezus zapewnił nas, że wysłuchiwane są wszystkie szczere modlitwy. W czasach starożytnych najważniejszym człowiekiem w państwie był król, widzimy tutaj jak król Dawid uznaje Boga na swojego króla a więc najwyższą osobę w życiu.

  • Psalm 4 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie


    Psalm Dawidowy

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Psalm Dawidowy.
    (1)Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Psalm. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi. 

    (2) Odpowiedz na wołanie moje, Sprawiedliwy Boże mój! W ucisku ulżyłeś mi. Zmiłuj się nade mną I wysłuchaj modlitwę moją!
    (2) Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, co sprawiedliwość mi wymierzasz. Tyś mnie wydźwignął z utrapienia - zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę!

    Dawid prosi Boga o odpowiedź na jego modlitwę. Pomimo ucisku jaki znosi już w pierwszym zdaniu wychwala Pana i uznaje Go za sprawiedliwego. Raduje się tym, że Pan mu pomaga i ponownie prosi o wysłuchanie modlitwy. Słowami tymi Dawid pokazuje jak wielki ma szacunek i pokorę dla Stwórcy.

  • Psalm 3 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie


    Modlitwa Dawida - ucieczka przed Absalomonem

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    (1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed synem swoim Absalomem.
    (1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed swoim synem Absalomem.

    Psalm ten jest modlitwą na wydarzenia opisane w II Księdze Samuela rozdziałach 15-18. Ucieczka Dawida z Jerozolimy jest konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu 3 lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i zdobył opuszczoną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida. Następnie ruszył z armią w pogoni za ojcem.

    Psalm Dawida to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

  • Psalm 2 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten przedstawia wydarzenia mające miejsce przed ponownym przyjściem Jezusa na ziemię.

    (1) Czemuż to burzą się narody, A ludy myślą o próżnych rzeczach?
    (1) Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły?

    Przed końcem świata ludzkość coraz bardziej będzie oddalać się od Boga.

    Werset ten odnosi się również do śmierci Jezusa na krzyżu i został zacytowany w Dziejach Apostolskich 4.25-26.

    (2) Powstają królowie ziemscy I książęta zmawiają się społem Przeciw Panu i Pomazańcowi jego:
    (2) Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi:

    Królowie ziemscy i książęta to ci co rządzą ziemią, a więc fałszywi przywódcy państwowi, politycy oraz magnaci finansowi którzy już dzisiaj mają większą władzę niż niejeden prezydent/premier danego kraju. Panem jest Bóg Ojciec a Pomazańcem Jezus Chrystus. Spiskowanie przeciwko Bogu i Jezusowi to nie tylko atak na Boga ale również na prawdziwie wierzących. W czasach końca bunt przeciwko Bogu będzie jeszcze większy niż obecnie. W Księdze Apokalipsy przeczytać możemy o wypaczonej religii, fałszywym Mesjaszu i mordowaniu tych którzy się jemu sprzeciwią. Obecnie chrześcijaństwo jest najbardziej prześladowanym wyznaniem na świecie.

    Werset ten odnosi się również do śmierci Jezusa na krzyżu i został zacytowany w Dziejach Apostolskich 4.25-26.

  • Psalm 1 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia

    (1) Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą bezbożnych Ani nie stoi na drodze grzeszników, Ani nie zasiada w gronie szyderców
    (1) Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników i nie siada w kole szyderców,

    Psalm pierwszy neguje dzisiejszy tryb życia tych, którzy zdecydowali się podążać drogą cwaniactwa i bezprawia. Ludziom często wydaje się, że ci co nie szanują innych oraz kradną dzięki czemu żyją w luksusie, mają łatwiejsze i lepsze życie. Zapominają jednak, że osobom takim o wiele trudniej będzie się nawrócić, żałować wyrządzonych grzechów co niechybnie doprowadzi do ich śmierci wiecznej. Podli bezbożnicy żyją w stresie, myślą o tym jak zdobyć więcej pieniędzy, kogo okraść i samemu nie zostać okradzionym, z pozoru fajne i lekkie życie nie jest takie szczęśliwe jakim się wydaje. Osoby które powierzają swoje życie Bogu najczęściej osiągają wewnętrzny spokój. Nie przejmują się tak bardzo problemami ziemskimi, są spokojniejsi bo mają świadomość że Pan jest obok a po śmierci dzięki Chrystusowi otrzymają życie wieczne.

  • Psalm 43,  - Prośba o wybawienie od ludzi fałszywych
    komentarz, interpretacja

    (1) Bądź sędzią moim, Boże, I rozstrzygnij spór mój z narodem bezbożnym! Wybaw mnie od ludzi fałszywych i niegodziwych!

    Psalmista otoczony jest ludźmi fałszywymi i niegodziwymi, prosi Boga o pomoc.

    (2) Ponieważ ty jesteś Bogiem moim, ostoją moją, Dlaczego mnie odrzuciłeś? Dlaczego mam chodzić smutny, Gdy nieprzyjaciel mnie dręczy?

    Smutne słowa osoby wierzącej i oczekującej bożego wsparcia. Często w życiu mamy chwile gdy uważamy, że Bóg nas opuścił bo nie wysłuchuje naszych modlitw. Czy tak też jest w tym przypadku? Tak, świadczą o tym słowa "dlaczego mnie odrzuciłeś". Autor nie może pogodzić się z myślą, że źli ludzie uprzykrzają mu życie a Bóg jego zdaniem nie reaguje. Jest to jedna z głównych przyczyn dla których ludzie przestają wierzyć w Stwórcę. Werset ten wydaje się wskazywać na to, że u psalmisty z powodu ucisku, ubywa nadziei na lepszą przyszłość.

  • Psalm 97 - Pan Królem nieba i ziemi
    komentarz, interpretacja

    (1) Pan jest królem. Niech się raduje ziemia, Niech się weselą mnogie wyspy!

    Bóg jest władcą tego świata, Jemu należy się cześć, wie o tym nawet przyroda. Czy ziemia jest mądrzejsza od społeczeństwa bezczeszczącego imię boże?

    (2) Obłok i ciemność wokół niego, Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu jego.

    Wiele ludzi negatywnie oceniając Pana ignoruje Jego sprawiedliwość będącą podstawą tronu. Co to oznacza? To, że jeśli nie wyznasz swoich grzechów, nie będziesz ich żałować spotka ciebie sprawiedliwość. Karą za grzech jest śmierć wieczna. Wierzymy, że w niebie nie ma bezprawia, nie można dowolnie grzeszyć i być bezkarnym. Prawo obowiązuje tak samo w niebie jak i na ziemi. Jest to jednak prawo miłości a nie odgórnie narzucony reżim. Jeśli kochasz Boga, przestrzeganie prawa miłości będzie dla ciebie czymś wspaniałym.

  • Psalm 137.8-9 "Córko babilońska, pustoszycielko! Błogosławiony, kto ci odpłaci to, coś nam wyrządziła! Błogosławiony, kto pochwyci I roztrzaska niemowlęta twoje o skałę." (Biblia Warszawska)

    Psalm 137.8-9 "Córo Babilonu, niszczycielko, szczęśliwy, kto ci odpłaci za zło, jakie nam wyrządziłaś! Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije o skałę twoje dzieci." (Biblia Tysiąclecia)

    Powyższe dwa zdania są jednymi z wielu, które dowodzą temu, że Pismo Święte nie boi się używać mocnych słów w tym również takich, które dla wielu stawiają Boga w niekorzystnym świetle. Jak to możliwe, że szczęśliwym ma być ten kto zabije dzieci ?

    Babilon w Piśmie Świętym przedstawiony jest jako siedlisko zła. To z niego wywodziło się wiele pogańskich i szatańskich wierzeń. Jest symbolem Szatana i występuje w wielu księgach Pisma Świętego również w Księdze Objawienia (Apokalipsa) jako przeciwnik ludu bożego.

    Nie da się ukryć, że gdy Izrael wystąpił przeciwko swojemu Stwórcy, odrzucając Jego pomoc, Bóg wydał ich w ręce Babilończyków. Nie znaczy to, że Bóg chciał by Babilon zniszczył Izrael, po prostu przestał ich ochraniać, spotkało ich to na co zasłużyli, to do czego dążyli czyli samozagłady. To, że Babilon najechał na Izrael nie usprawiedliwiało jego nienawiści i bezlitosnego traktowania więźniów. Dajmy prosty przykład:

    Idziesz ulicą i zostałeś zaatakowany przez wredną bandę mężczyzn i kobiet. W tym samym czasie obok przechodziła inna banda, która prowadziła z nimi tzw. wojnę. Ci którzy zaatakowali ciebie sami zostali zaatakowani i potraktowani w bestialski sposób tj: odcięto im nogi, zgwałcono i zamordowano kobiety, wyrwano uszy. Ty podczas tej walki bezpiecznie uciekłeś. Czy ci co zaatakowali twoich niedoszłych oprawców stali się twoimi wybawicielami ? W pewnym sensie tak, gdyby nie oni, to co spotkało ich zrobili by tobie. Osoba wierząca mogłaby powiedzieć, że Bóg ją uratował, kierując dziką bandę tą a nie inną drogą. Czy to, że ciebie uratowali od niechybnej śmierci, usprawiedliwia ich zachowanie ? Czy zasługują na pochwałę, że dzięki nim żyjesz, czy na potępianie za to jak postąpili z przeciwnikiem ? Czy Bóg jest winny temu, że oni tak postąpili ?

    Tak samo jest z Babilonem, pomimo że swoim atakiem zniszczyli Izrael nie jest im wybaczone to z jaką zawziętością i mściwością pomordowali pokonanych. Ten który pokona tak okrutny naród przyczyni się do zniszczenia zła i dlatego użyto słowa, że jest to szczęście.

     

    O ile pierwszy werset można łatwo wytłumaczyć, trudność może sprawiać ten drugi, dlatego do lepszego zrozumienia tematu polecam przeczytać artykuły: Dlaczego małe dzieci umierają ? oraz Dlaczego w modlitwach i psalmach występują przekleństwa i złorzeczenia.

    Postawmy sprawę jasno: dzieci które by się wychowały w Babilonie, stałyby się tak samo okrutne jak ich rodzice. Oczywiście od reguły są wyjątki, ale jak wiemy wyjątek potwierdza regułę. Wydaje się to okrutne, ale śmierć dla tych dzieci jest błogosławieństwem. Dzięki temu, nie skalały swojego serca tymi samymi grzechami co ich rodzice. Jezus uczył (Ew. Mat. 19.14 "Zostawcie dzieci w spokoju i nie zabraniajcie im przychodzić do mnie; albowiem do takich należy Królestwo Niebios" ), że dzieci dostąpią zbawienia. Lepiej dla nich było żyć i być potępionym czy umrzeć za młodu i żyć wiecznie ? Nie oznacza to, że jesteśmy z góry skazani na potępieni bo urodziliśmy się w takim a nie innym środowisku. Od nas zależy jak będziemy mieć zabrudzone nasze sumienie, patrząc jednak na nasz świat, nie łatwo się domyślić, że bez względu gdzie się mieszka i tak przeważnie ludzie nie postępują sprawiedliwie a Boga znają tylko z nazwy i na święta, nigdy nawet nie kwapiąc się do tego by przeczytać księgę jaką nam zostawił.

    Krótko mówiąc: gdyby owe małe dzieci z Babilonu nie zostały zabite, z biegiem czasu wyrosłyby, same zadawały ból, cierpienie i mordowały innych. Wierzymy również, że Pismo Święte jest natchnione a Bóg Najwyższy przewyższa nas mądrością i rozumem tak, że względem Niego jesteśmy jak marna plama. Wynika z tego, że problem ze zrozumieniem leży w nas samych a nie w zawartych zdaniach.

    Możliwa jest jeszcze inna interpretacja powyższych zdań, jednak uznał bym ją jako drugi obraz, tzn. jedno i drugie jest prawdziwe z tym, że odnoszą się do innych okresów i wzajemnie nie wykluczają. Jednym z takich przykładów są słowa Jezusa gdy mówił o zbliżającym się zniszczeniu Jerozolimy, a jednocześnie zapowiadał czasy końca.

    Psalmy są poezją, a jak to bywa w poezji słowa nie zawsze oddają rzeczywistość np.: radosny poranek. Czy poranek ma jakieś uczucia by być radosnym ? Wersety te, mogą przedstawiać czasy końca, w których Bóg niszczy Szatana (demon przedstawiony jest tutaj jako Babilon) oraz jego naśladowców, tudzież jego zwodnicze praktyki (przedstawione jako dzieci). Skałą w tym przypadku jest Jezus a błogosławionym Bóg.

    Wtedy zdanie by brzmiało mniej więcej tak: Szatanie, niszczycielu, Błogosławiony Bóg, który odpłaci ci za zło jaki wyrządziłeś. Błogosławiony Bóg, który zniszczy twoich naśladowców.

    Nie powinniśmy odrzucać wcześniejszej interpretacji na rzecz tej, w imię miłości do bliźniego. Przeczą temu słowa zawarte w w Księdze Izajasza 13.16, jest tam zawarte proroctwo które jak wiemy już się wypełniło.

  • W Piśmie Świętym niejednokrotnie natkniemy się na wersety w których autor przeklina bezbożnych i modli się o ich wytępienie. Wśród psalmów prym wiedzie Psalm 109, w którym czytamy m.in.:

    "(6) Wyznacz mu na wroga bezbożnika, A oskarżyciel niech stanie po jego prawicy! (7) Gdy sądzić go będą, niech wyjdzie skazany, A modlitwa jego niech mu będzie poczytana za grzech! (8) Niech dni jego będą krótkie, A urząd jego niech inny weźmie! (9) Niech będą sierotami dzieci jego, A żona jego wdową! (10) Niech się tułają dzieci jego i żebrzą. Niech będą wypędzone ze swych spustoszonych domów! (11) Niech lichwiarz czyha na całe jego mienie, A obcy niech rozgrabią owoc jego pracy! (12) Bodajby nie miał nikogo, Kto by mu okazał życzliwość,Ani takiego, kto by się zlitował nad sierotami jego! (13) Potomstwo jego niech będzie skazane na zagładę, Imię jego niech wygaśnie w drugim pokoleniu! (14) Niech Pan pamięta o winie ojców jego, A grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony! (15) Niech będą zawsze przed Panem I niechaj wytępi z ziemi pamięć o nich! (16) Bo nie pamiętał o okazywaniu miłosierdzia, Ale prześladował nędzarza i biedaka I człowieka utrapionego chciał zabić. (17) Umiłował przekleństwo - niech ono nań spadnie!Nie chciał błogosławieństwa - niech będzie dalekie od niego! (18) Przyoblókł się w przekleństwo jak w szatę, Niech więc wejdzie ono jak woda we wnętrzności jego I jak oliwa w kości jego! (19) Niech mu ono będzie jak szata, która go okrywa, I jak pas, który go zawsze opasuje! (20) Taka niech będzie zapłata Pana dla tych, którzy mnie oskarżają I źle o mnie mówią! "

    Jak pogodzić powyższe słowa z duchem przebaczenia i miłości ? Interpretacji jest kilka, podam te główne:

    1. Dawid pisał jako pomazaniec Boży miał prawo do sądzenia grzeszników - nie wszystkie modlitwy i psalmy były pisane przez Dawida, więc ta interpretacja wydaje mi się całkowicie nietrafiona.

    2. Są to zapisane myśli psalmisty, które pokazują że stale jesteśmy grzesznikami - to również do mnie nie przemawia, bo interpretacja ta nie bardzo pasuje do innych modlitw w Starym Testamencie a już w szczególności do czasów końca opisanych w Apokalipsie.

    3. Izrael jako naród wybrany musiał przeciwstawiać się wszystkim wrogom Boga a tacy byli owi bezbożnicy. By ukrócić życie wrogów Boga, należało ich wytępić by zło nie rozprzestrzeniało się pośród narodu wybranego.

    Interpretacja 4 przemawia do mnie najbardziej, jednakże swoją własną przedstawiłem w punkcie 5.

     

    4. Przekleństwa wyrażają ducha, który był stosowany dla Żyda pod prawem, ale nie jest odpowiedni dla chrześcijanina żyjącego pod łaską Jezusa. Wydają nam się one surowe bo patrzymy na nie z perspektywy nowotestamentowej zaś Dawid i osoby żyjące przed Jezusem nie miały Nowego Testamentu. Włączenie rodziny do sądu wydaje nam się skrajnością, ale należy pamiętać że Bóg ostrzegał naród co stanie się gdy ojcowie będą grzeszyć: 2 Mojżeszowa 20.5, 34.7, 4 Mojżeszowa 14.18, 5 Mojżeszowa 5.9. Chcemy czy nie, swoim życiem oddziałujemy na innych a w szczególności na najbliższych. Dzieci bezbożników, wychowywane w takiej rodzinie z reguły również zostają bezbożnikami, ale nie jest to zasadą, każdy ma wolną wolą i jak chce może wybrać Boga, problem w tym, że takie osoby nie mają pragnienia by iść za Bogiem. Obecnie żyjemy w czasach przebaczania i miłości ale gdy nadejdą dni apokalipsy, psalmy przekleństwa nabiorą ponownie swojej mocy. W Księdze Objawienia pełno jest słów przedstawiających zło jakie zapanuje na tym świecie. Przekleństwa w psalmach w jakimś stopniu przygotowuje nasze serca by doceniały śmierć Jezusa Chrystusa, który poniósł na swoim ciele wszelkie przekleństwo byśmy my byli od niego uwolnieni.

    5. Przekleństwa nie są wypowiadane po złości ale w imię sprawiedliwości. Psalmista ma dosyć złych ludzi którzy go otaczają, nie widzi dla nich nadziei, ich serca są tak przesiąknięte złem, że jedyną dla nich zapłatą jest sprawiedliwość czyli pozbawienie ochrony bożej co wiąże się z wydaniem ich siły ciemności. Skoro bezbożnicy gardzą Bogiem i Jego zasadami, niech Bóg ich więcej nie ochrania przed demonami, dostaną to na co zasługują. Na początku psalmu czytamy: "(4) Oskarżają mnie za miłość moją, Chociaż ja się za nich modlę. (5) Oddają mi złem za dobre, A nienawidzą za miłość moją." jak Dawid modlił się za tych ludzi. Nie w każdym psalmie i przekleństwie w Biblii przeczytamy o poprzedzającej modlitwie za grzeszników ale znając ducha miłości powinniśmy wiedzieć, że takie były wypowiadane, choć niekoniecznie musi być o tym wzmianka w danym rozdziale. Co zrobić z ludźmi za których się modlisz a oni dalej wyrządzają zło ? Dawid ma już dość, miłość nie pomogła, niech więc ich opuści. Jako społeczeństwo musimy bronić się przed złem, stworzyliśmy prawo karne a i to dla wielu nie jest powodem by nie popełniać przestępstwa. Jeśli przekleństwa połączymy z tym co czeka bezbożników przed ponownym przyjściem Jezusa Chrystusa staną się one sprawiedliwością a nie złorzeczeniem.

    Problem stanowi interpretacją słów wypowiadanych w stronę dzieci bezbożników. Zauważmy, że wcześniej wskazana jest wina ojca i matki, "((14) Niech Pan pamięta o winie ojców jego, A grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony!") co oznacza że taka osoba wychowana została w zdemoralizowanej rodzinie. Bóg jest dla każdego, również dla dzieci bezbożników, jednak nieodpowiednie wychowywanie ma duży wpływ na przyszłe życie dziecka. Jeśli nie będzie ono miało odpowiednich wewnętrznych motywacji by przeciwstawić się złu, również zostanie potępione. To że żyjesz w bezbożnej rodzinie, nie oznacza że Bóg ciebie nie wyratuje, wystarczy Go o to poprosić. Psalmista słowa przekleństwa kieruje w stronę dzieci, bo nie chce by wyrosły one na takich samych łotrów, lepiej dla nich by umarły za młodu niż swoim podłym zachowaniem zatruwały życie innym. Słowa te nie są skierowane do dzieci, które pomimo trudnej sytuacji będą miały serce skierowane w stronę Boga, te Bóg z pewnością ochroni przed zepsuciem moralnym.

  • Psalm 82

    (1) Psalm Asafowy. Bóg wstaje w zgromadzeniu Bożym, Pośród bogów sprawuje sąd.

    Czas Sądu Ostatecznego. Bóg (Jezus) będzie sądzić tych, którzy nie są zapisani w księdze żywota. Kim są owi bogowie ? Są to sędziowie ziemi, fałszywi prorocy, królowie, fałszywi mesjasze, czyli ci którzy mieli ogromny wpływ na losy innych ludzi (w tym konkretnym przypadku może chodzić o Izraelitów). Wszyscy oni zamiast dobrze sprawować swój urząd, swoim postępowaniem przyczyniali się upadku społeczeństwa. Ze względu na swoją pozycję, która stawiała ich ponad zwykłych ludzi, zostali nazwani bogami. Jak czytamy w Biblii, to głównie za sprawą królów izraelskich naród oddalał się od Boga. Gdy ten oddawał cześć Baalowi, czyniło to również społeczeństwo, gdy zaś król tępił kapłanów Baala oraz niszczył świątynki na wzgórzach, ludność wracała do Stwórcy. Jeden człowiek mógł zniszczyć duchowo cały kraj i dlatego też, na zebraniu tym został nazwany bogiem, co nie znaczy że był Bogiem Stwórcą. W roli owych bogów można, również wstawić tych którzy pociągnęli za sobą masę innych ludzi, jak np. samozwańczy mesjasze tak popularni w dzisiejszych czasach czy przywódcy religijni, którzy zamiast prowadzić drogą prawdy kierują się drogą upadku. Należy pamiętać, że każdy z nas ma wolną wolę i bezbożność tych tzw. bogów, nie jest usprawiedliwieniem do odrzucenia Boga.

  • Dzisiaj Bóg kreowany jest głównie na dwa mylne obrazy.

    Obraz 1 - sędziwy siwy dziadek, który w imię miłości przyjmie do nieba każdego w tym nawet największego nieskruszonego grzesznika.

    Obraz 2 - tyran który obserwuje cierpienie ludzkie i nic z tym nie robi.

    Zarówno pierwszy jak i drugi pogląd jest fałszywy.

    Prawidłowy obraz - miłościwy Opiekun, który przyjmie do nieba nawet największego grzesznika jeśli ten szczerze będzie żałować za grzechy, otworzy serce dla Boga. Opiekujący się nami, jednak nie zawsze tak jakbyśmy tego chcieli.

    Psalm 69 uznawany jest za głos Jezusa podczas cierpienia na krzyżu, napisany wiele lat wcześniej przez Dawida. Czytamy tu o ogromnym cierpieniu jakie znosi nasz Zbawca, tak bardzo wziął na siebie nasze grzechy, że przyjął je jako swoje własne, mówił tak jakby to On je popełnił (np. w. 6 "Boże, Ty znasz głupotę moją, A winy moje nie są ci tajne.") . Dla nas może to się wydawać czymś normalnym, bo jesteśmy splugawieni grzechami, ale Bóg jest Najświętszy, nigdy nie było w Nim wcześniej grzechu i dopiero przejęcie naszych grzechów sprawiło, że zostały przelane do Niego. Jakbyś się czuł, gdybyś wypił wrzącą wodę ? Jezus czuł się jeszcze gorzej, jego umysł przyjął coś (grzech) czego nigdy nie miał w sobie.

    Dla tych, którzy sobie jeszcze tego nie potrafią uzmysłowić, podam kolejny przykład. Oprawca w całym swoim życiu wyrządził dużo zła: mordował, gwałcił, palił ludzi żywcem, obdzierał ich żywych ze skóry, odcinał ręce i pozostawiał na śmierć, znęcał się nad każdym kogo uznał za przeciwnika. W którymś momencie swego życia stracił ręce i pozostał na łasce innych. To zmieniło jego podejście do ludzi, siebie samego, zrozumiał w jak wielkim był błędzie. Żałował za swoje grzechy, błagał Boga o przebaczenie i je uzyskał. Jezus wziął na siebie również jego grzechy. Jak byś się czuł, gdybyś w umyśle miał wszystkie przewinienia tego człowieka, czuł wcześniejsze grzechy, widział zło jakie wyrządził i uznał że to ty uczyniłeś ?

    Przejdźmy teraz do Psalmu 69 i wersetów 22-29.

    (22) Dodali żółci do pokarmu mego,A w pragnieniu moim napoili mnie octem.

    Porównaj z Ewangelią Mateusza 27.34.48, Marka 15.23.36, Łukasza 23.36 Jana 19.29.

    (23) Niechaj stół ich stanie się dla nich pułapką, A ich uczty ofiarne potrzaskiem!

    Czy Jezus będąc na krzyżu mógł modlić się do Boga słowami zawartymi w wersetach 23-29 ? Jak czytamy w Ewangeliach powiedział przecież "Ojcze, odpuść im bo nie wiedzą co czynią." Odpuszczenie grzechów jest dla każdego kto tego pragnie i tylko im będzie to wybaczone. Wielu Żydów jak i Rzymian uwierzyło później w Jezusa jako Boga. W Biblii wiele jest wersetów mówiących o tym co stanie się z bezbożnikami, dla nich nie będzie miejsca w nowym życiu, zostaną na zawsze zniszczeni. Jezus prosił na krzyżu o przebaczenie, gdyż słuszną karą byłaby śmierć dla tych wszystkich ludzi. W swej miłości, miał jeszcze nadzieję, wiarę w to, że znajdą się w śród nich tacy co się nawrócą. Bóg gdy widział jak mordowany jest Jego Syn, mógł natychmiast zniszczyć całą planetę wraz ze złem jakie się na niej zadomowiło. Nie zrobił tego, okazał łaskę i okazuje dalej, aż napełni się miara przewinień tego świata. Wersety 23-29 skierowane są w stronę nienawróconych.

    (24) Niech zaćmią się oczy ich, by nie widzieli; Spraw, by biodra ich zawsze się chwiały!

    Izrael jako naród odrzucił Jezusa. Mesjasza na którego tyle lat czekali i godzinami studiowali o jego przybyciu. Ponieważ odrzucili prawdę o Bogu, to Bóg zakrył przed nimi światło prawdy. Do dzisiaj większość Żydów nie wierzy w Jezusa jako Boga. Chwiejne biodra można przypisać do rozproszenia narodu żydowskiego po całym świecie.

    (25) Wylej na nich zapalczywość swoją, Niech dosięgnie ich żar gniewu twego!

    Smutne słowa które nieraz zostały wypełnione. To nie Bóg tępi Żydów ale źli ludzie czy nawet całe narody. Zapalczywość i żar gniewu to oznaka braku interwencji w celu ich wyratowania, pozostawienie na niełasce tego którego wybrali, czyli Szatana i jego demonów. Po śmierci Jezusa naród izraelski nie poprawił się moralnie, dalej był wewnętrznie zepsuty. Świątynia została zniszczona przez Rzymian a mieszkańcy wymordowani i wzięci do niewoli. To samo spotkało ich wiele lat wcześniej podczas najazdu Babilonu. Żydzi jako naród wybrany mieli gwarancję bożą, że jeśli nie zboczą z dobrej drogi na zawsze będzie im się powodziło. Nie dotrzymywali słowa, przez co ich los się pogarszał (więcej w temacie Miłość Boga w Starym Testamencie), jak się ponownie nawracali, Bóg ponownie ich wyswobadzał. Żydzi wielokrotnie byli prześladowani i siłą wyrzucani z wielu krajów, apogeum nastąpiło podczas 2 wojny światowej. Dzisiejszy Izrael otoczony jest wrogami, którzy tylko czekają na to by ich zabić, każdy jednak z nich ma możliwość pójścia do Zbawiciela, Bóg jest dostępny dla każdego, ale jako naród Izrael w jest ślepy na Jezusa.

    (26) Niech zagroda ich stanie się pustkowiem, A w namiotach ich niech nie będzie mieszkańców.

    Słowa te wypełniły się podczas najazdu Tytusa na Jerozolimę. Przez blisko 1900 lat Żydzi nie mogli swobodnie mieszkać na tych terenach, być może jest to również oznaka zbliżającego się powrotu Jezusa. Ziemie izraelskie były częściowo zamieszkiwane przez Żydów, jednak jako naród nie mieli swojej ziemi a na tej często byli prześladowani. Obserwując to co dzieje się w obecnym Izraelu, wojnach z sąsiadami można powiedzieć, że nawet dzisiaj nie mieszka im się swobodnie.

    (27) Bo prześladują tego, któregoś Ty uderzył, I pomnażają ból zranionego przez ciebie.

    Prześladowanie Jezusa oraz Jego naśladowców. Wiara w Zbawiciela w tym okresie wiązała się z prześladowaniami, więzieniem i śmiercią np. ukamienowanie Szczepana.

    (28) Przydaj winy do winy ich, Niech nie dostąpią sprawiedliwości twojej!

    W innych przekładach, zamiast wyrazu "sprawiedliwości" użyte jest słowo "usprawiedliwienia" przez co łatwiej jest zrozumieć ten tekst. Sprawiedliwość bożą możemy podzielić na dwie konsekwencje: życie i brak życia. Sprawiedliwość życie polega na tym, że Jezus uznaje za sprawiedliwe obdarzyć nas łaską zbawienia. Wziął na siebie nasz grzech, cierpiał za nas i w Jego oczach sprawiedliwym jest by nawróconą osobę przyjąć do siebie, inaczej Jego śmierć byłaby daremna, niesprawiedliwym by było by Bóg cierpiał za nas i nie mógł nas zabrać. Sprawiedliwość brak życia polega na tym, że ci którzy nie wybrali Boga, nie dostępują łaski zbawienia, był to ich świadomy wybór i to również jest sprawiedliwe. Wybrać Boga to nie tylko wypowiedzenie słów, czy chodzenie do kościoła ale nasze serce, to czym kierujemy się w życiu.

    (29) Niech będą wymazani z księgi życia, A ze sprawiedliwymi niech nie będą zapisani! 

    Koniec bezbożników jest tylko jeden - brak życia, czyli śmierć wieczna. Jezus nie zbawi tych, którzy nie oddadzą Jemu swojego serca. Niebo jak i odrodzona ziemia musi być miejscem czystym, by zło nigdy więcej nie powróciło.

  • (1) Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy, (2) Gdy wdał się z Batszebą i przyszedł do niego prorok Natan.

    Psalm napisany przez Dawida po tym jak prorok Natan upomniał go o jego haniebnym wyczynie, czyli cudzołóstwo z Batszebą oraz podstępnym planie przez który zginął jej mąż Uriasz wraz z innymi wojownikami.

    (3) Zmiłuj się nade mną, Boże, według łaski swojej, Według wielkiej litości swojej zgładź występki moje! (4) Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego! (5) Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną.

    Dawid pomimo okropnego grzechu wierzył, że Bóg może go jeszcze oczyścić, nie stracił nadziei i wiary. Miłość boża jest tak ogromna, że dla skruszonego serca Bóg jest w stanie wybaczyć nawet cudzołóstwo i zabójstwo, choć jak czytamy w Księgach Mojżeszowych za takie grzechy można było zostać ukamienowanym. Bóg ocenia nasze serce i potrafi wybaczyć nawet najcięższe przewinienia jeśli szczerze żałujemy za grzech.Werset ten uczy nas jak powinniśmy postępować w takich sytuacjach. Co ty byś zrobił gdyby ktoś  zabrał tobie żonę, męża, chłopaka czy dziewczynę ? Czy potrafiłbyś wybaczyć ?

  • Czytając Psalm 37 w Starym Testamencie natkniemy się na teksty mówiące o tym jak powinniśmy postępować względem złego bliźniego. Psalm jest bardzo ciekawy i zachęcam do jego przeczytania, dowiemy się tam między innymi o tym jak skończą bezbożnicy, jak powinniśmy ich traktować oraz co czeka nas po śmierci.

    Już w pierwszym wersecie czytamy: "Nie gniewaj się na niegodziwych, nie zazdrość tym, którzy czynią nieprawość. Bo uschną szybko jak trawa i zwiędną jak zielona murawa". Jakże ciężko pilnować się tej nauki, ile razy w miesiącu unosisz się gniewem i to w drobnych sprawach ? A jednak Jezus nie gniewał się na tych, co go ukrzyżowali oraz szydzili, wręcz przeciwnie modlił się za nich.  Gdy ktoś nas skrzywdzi często pamiętamy o tym i mamy w sercu złe myśli o tej osobie, ze złości mamy również nieprzespane noce, nieczyste sumienie i myśli planując rewanż. Zamiast tego lepiej jest się za taką osobę pomodlić, wzmocnisz w ten sposób swój charakter oraz okażesz że jesteś chrześcijaninem, wypełniając słowa Jezusa: "A Ja wam powiadam: Miłujcie nieprzyjaciół waszych i módlcie się za tych, którzy was prześladują.... Bo jeślibyście miłowali tylko tych, którzy was miłują, jakąż macie zapłatę? Czyż i celnicy tego nie czynią?". Jest jeszcze kolejna korzyść z tego, że modlimy się za złych ludzi: jeśli modlitwa zadziała taki człowiek się zmieni na lepsze, a oczywistym jest, że lepiej jest przebywać z dobrymi ludźmi a nie złymi. Gniewanie się nic nam nie pomoże a tylko zaszkodzi. Szkoda marnować życia na trwanie w złości, nie tego uczy nas Bóg.

    Od Boga otrzymujemy to co jest nam potrzebne, nie zaprzątajmy sobie głowy tym, że inni mają lepiej od nas, nawet gdy zdobyli to w nieuczciwy sposób. Zgodnie z wersetem 16 "Lepsza jest odrobina u sprawiedliwego niż mnóstwo dostatków u bezbożnych.". Jeśli bezbożni się nie zmienią ich los jest przesądzony, zginą i nic im z tego nie pozostanie, lecz ty zachowasz życie wieczne, będziesz mieszkać na odnowionej ziemi. Głupiec cieszy się tym co ma na ziemi, gardząc życiem po śmierci. Zamiast im zazdrościć, współczuj że są tak głupi, wszak są dziećmi bożymi.

    W wersetach 7-11 czytamy: "Nie gniewaj się na tego, któremu się szczęści, Na człowieka, który knuje złe zamiary! Zaprzestań gniewu i zaniechaj zapalczywości! Nie gniewaj się, gdyż to wiedzie do złego... Bo niegodziwcy będą wytępieni, Ci zaś, którzy pokładają nadzieję w Panu, odziedziczą ziemię. Jeszcze trochę, a nie będzie bezbożnego; Spojrzysz na miejsce jego, a już go nie będzie. Lecz pokorni odziedziczą ziemię I rozkoszować się będą obfitym pokojem."

    Bóg ponownie upomina nas by nie gniewać się innych. Powtórzenie stosujemy wtedy gdy chcemy coś uwypuklić, podnieść jego znaczenie. Pan zna naszą naturę i wie, że nad myślami ciężko jest zapanować. W danej krótkiej chwili pewnie ulegniemy gniewowi, nie trzymajmy go w sobie zbyt długo. Odpuść temu co źle uczynił, nic nam to nie pomoże a tylko niepotrzebnie ulegniesz Szatanowi. Tak długo jak będziesz zagniewany na innych, tak długo demon będzie się cieszyć z twego upadku. Jeśli nie potrafisz wybaczać to nie jesteś chrześcijanem. Jezus powiedział, że ci co mają złość w sercu i nie wybaczą bliźniemu nie wejdą do Królestwa Niebieskiego. Jak by wyglądało niebo lub odnowiona ziemia, gdyby weszli do niej ludzie nie odpuszczający win drugiej osobie ? To już by nie był raj ale druga ziemia, która prędzej czy później zamieniłaby się w to co mamy teraz. Mateusza 18.34-35 "I uniesiony gniewem pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu całego długu nie odda. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu." Marka 11.26 "Bo jeśli wy nie odpuścicie, i Ojciec wasz, który jest w niebie, nie odpuści przewinień waszych."

    Słowa w wersetach 27-28 "Stroń od złego i czyń dobrze, A zawsze będziesz mieszkał bezpiecznie. Bo Pan miłuje prawo I nie opuszcza swoich wiernych" kolejny raz utwierdzają nas w tym, by stronić od złego a tym jest gniew, złość, zła pamiętliwość itp. Bogu to się nie podoba, on miłuje dobro.

    Zwróć uwagę na słowa zawarte w tym Psalmie w wersetach 9,10, 11, 18, 20, 22, 28, 29, 34, 38. Już w czasach Dawida, wierzono że po śmierci będzie kolejne życie, dla tych którzy będą pokładać nadzieję w Panu, a ci co źle czynią będą wytępieni np. słowa "Sprawiedliwi posiądą ziemię i zamieszkają w niej na wieki", "Ujrzysz zagładę bezbożnych"mówią i nowej ziemi oraz zniszczeniu zła, być może jest to również atak bezbożnych na Nowe Święte Miasto Jeruzalem. Psalmy to nie tylko teksty dotyczące danego wydarzenia jakie miało miejsce w życiu psalmisty, ale zawartych jest w nich mnóstwo słów przedstawiających Boga oraz przyszłe wydarzenia, w tym np. śmierć Jezusa.