Księga Izajasza

  • W Księdze Izajasza zapisane jest proroctwo które zapowiedziane zostało około 150-200 lat przed wydarzeniami. Zawarte jest ono w wersetach:

    Księga Izajasza 44.26-28 " Który potwierdzam słowo swojego sługi i spełniam radę swoich posłańców, który mówię o Jeruzalemie: Będziesz zamieszkane, a o namiotach judzkich: Będziecie odbudowane: Dźwignę je z gruzów. Który mówię do toni: Wyschnij, Ja wysuszę twoje strumienie.  Który mówię o Cyrusie: On moim pasterzem, wykona całkowicie moją wolę, i który mówię o Jeruzalemie: Będziesz odbudowane - a o świątyni: Będziesz na nowo"

    Księga Izajasza 45.1-6 "Tak rzekł Pan do swojego pomazańca Cyrusa, którego ująłem za jego prawicę, aby przed nim zdeptać narody i odpiąć pas na biodrach królów, aby przed nim otworzyć podwoje i aby bramy nie były zamknięte: Ja pójdę przed tobą i wyrównam drogi, wysadzę spiżowe wrota i rozbiję żelazne zawory. I dam ci schowane w mroku skarby i ukryte kosztowności, abyś poznał, że Ja jestem Pan, który cię wołam po imieniu, Bóg Izraela, przez wzgląd na mojego sługę Jakuba i Izraela, mojego wybrańca, wołam cię po imieniu, nadałem ci zaszczytne imię, chociaż mnie nie znałeś. Ja jestem Pan i nie ma innego, oprócz mnie nie ma Boga. Ja ci przypinam pas, chociaż mnie nie znasz, aby poznali od wschodu słońca i od zachodu, że nie ma nikogo oprócz mnie. Ja jestem Pan i nie ma innego."

    Księga Izajasza 45.13 "Ja wzbudziłem go w sprawiedliwości i prostuję wszystkie jego drogi. On odbuduje moje miasto i wypuści na wolność moich pojmanych za darmo, bez okupu - mówi Pan Zastępów."

    We wcześniejszych i następnych wersetach Księgi Izajasza zapisany jest upadek Jerozolimy i wielkiego Babilonu, tutaj jednak pojawia się władca Cyrus. Kim był Cyrus ? Władcą Medii i Persji, nieliczącego się wówczas kraju, który nie miał szans na walkę z potężnym Babilonem. Proroctwo to zapowiada, że:

    • Jerozolima i Świątynia zostanie zdobyta i zniszczona a później odbudowana. Proroctwo to musiało wywoływać oburzenie wśród Żydów, gdyż Świątynia od czasów jej powstania nigdy nie została zniszczona, tak samo jak zabudowania Jeruzalemu nie były wcześniej stertą gruzów. Owszem Jerozolima była wcześniej pokonana ale była zniszczona a mieszkańcy dalej w niej żyli. Proroctwo o zniszczeniu Świątyni zapisane zostało około 140 lat przed wydarzeniami.

    • Jerozolima zostanie ponownie zaludniona przez Izraelitów. Proroctwo to również szokowało, gdyż miasto było pełne życia. Dopiero po najeździe Babilonu ówcześni mieszkańcy zostali uprowadzeni do niewoli a na miejscu pozostawiono nieliczącą się garstkę miejscowej ludności, która miała uprawiać m.in. winnice. Proroctwo to zostało napisane około 210 lat przed wydarzeniami, kiedy to Izraelici po 70 latach niewoli ponownie wrócili do ojczyzny.

    • Zdobycie Babilonu nastąpi poprzez wysuszenie koryta rzeki. Babilon było jak się wydawało miastem nie do zdobycia. Oblężenie go trwałoby latami, zapasy żywności wystarczały na długi okres a obecny król Belsazar był tak pewny siebie, że gdy Cyrus podszedł ze swoją armią pod mury, ten wydał pijacką ucztę. Medowie i Persowie w pewnej odległości od Babilonu, wykopali koryto przez które rzeka Eufrat zmieniła swój bieg, tym samym armia Cyrusa pod osłoną nocy weszła do miasta wyschniętym korytem rzeki Eufrat a miasto zostało zdobyte.

    • Wskazanie Cyrusa jako tego który będzie wykonywał wolę bożą. Znamienne jest to, że Izajasz napisał imię władcy, który jeszcze nie żył. Józef Flawiusz napisał: "Cyrus dowiedział się z tego (co dotyczy budowy świątyni) z księgi proroctw, które Izajasz spisał 210 lat wcześniej... Izajasz przepowiedział to wszystko 140 lat przed zniszczeniem świątyni. Kiedy Cyrus przeczytał te słowa i dostrzegł ich boskie pochodzenie, ogarnęło go pragnienie wykonania tego, co zostało napisane."  Cyrus po zdobyciu Babilonu uwolnił niewolników żydowskich i wydał dekret umożliwiający im powrót do ziem ojczystych wraz z możliwością odbudowy. I choć końcowa odbudowała świątyni została dokonana później to dzięki Cyrusowi zapoczątkowano te wydarzenia, to on pierwszy ustanowił prawo zezwalające na odbudowę.


    Grobowiec Cyrusa

    zdj. https://www.flickr.com/photos/adavey

    Opisanie Cyrusa jako pasterza i spełniającego wolę Boga, nie jest równoznaczne z tym, że Cyrus był świętym czy całym swoim życiem spełniał wolę bożą. Jego rola jako pasterza i spełniającego wolę Boga polegała na tym, że zdobędzie on okrutny pogański Babilon, uwolni Żydów z niewoli i zezwoli na odbudowę Judei. Proroctwo to nie usprawiedliwiałoby jednocześnie u Cyrusa nieludzkiego traktowania poddanych czy bestialskich mordów, dotyczyło jedynie pokonania wroga, wyzwolenia ludu bożego i dekretu o odbudowie. Tak jak wcześniej Babilon był narzędziem w rękach bożych, tak Cyrus został zapowiedziany jak ten który wypełni proroctwo. Podboje oraz umiejętności wojenne upodabniają Cyrusa do Aleksandra Wielkiego, jeden i drugi odnosili niebywałe sukcesy militarne. Uznaje się, że Cyrus nie wyznawał religii żydowskiej jednak był tolerancyjny na inne wyznania i kierował się sprawiedliwością.

  • (1) Biada Arielowi, Arielowi, ("Ognisku Bożemu") miastu, w którym obozował Dawid! Dodajcie rok do roku, niech święta dopełnią swojej kolejności! (2) Wtedy Ja ześlę ucisk na Ariela, i będzie biadanie i narzekanie, i będziesz mi jak Ariel (Ognisko Boże). (3) I będę cię oblegał dokoła, obstawię cię strażami i wzniosę przeciwko tobie bastiony.

    Miasto w którym obozował Dawid to Jerozolima. W tym czasie Żydzi obchodzili święta tylko ceremonialnie, duchowo byli gdzie indziej, co tylko potęgowało ich upadek. Izrael zostanie zaatakowany przez Asyrię. Z powodu ich grzesznego życia Bóg pozwoli im to czego sami chcieli, czyli polegać na sobie i sojuszu z Egiptem.

    (4) Wtedy poniżony aż do ziemi mówić będziesz i z prochu pokornie odzywać się będziesz, Twój głos dobędzie się z ziemi jak duch zmarłego, a twoja mowa z prochu jak szept. 

    Gdy miasto zostanie otoczone a wybawienie nie nadejdzie ze strony Egiptu (można o tym poczytać w pozostałych rozdziałach) jedynym ratunkiem mieszkańców Jerozolimy pozostanie Bóg. Mieszkańcy niegdyś świętego miasta zostali odcięci od świata zewnętrznego, wojska asyryjskie szczelnie otoczyły miasto, tysiące wrogich wojowników tylko czekało na jego upadek. Tarany, wieże oblężnice, tunele pod murami, głód i brak wystarczającej żywności to była codzienność dla oblężonych. Zwrócą się oni wtedy z pokorą o pomoc do Stwórcy.

    (5) Lecz horda twoich nieprzyjaciół stanie się jak drobny pył, a zgraja tyranów jak zdmuchnięta plewa. Stanie się to nagle, w okamgnieniu, (6) że będziesz nawiedzone przez Pana Zastępów grzmotem i wstrząsem, i głośnym hukiem, huraganem i wichrem, i płomieniem ognia pożerającego. (7) Jak jest ze snem, z widzeniem nocnym, tak będzie z hordą wszystkich narodów, walczących z Arielem (Ogniskiem Bożym) i z wszystkimi walczącymi z nim, i z jego warowniami i z gnębiącymi go. (8) Jak śni się głodnemu, że je, lecz gdy się obudzi, jego głód jest nie zaspokojony, lub jak śni się spragnionemu, że pije, lecz gdy się obudzi, jest słaby i czuje nieugaszone pragnienie, tak będzie z hordą wszystkich narodów, walczących z górą Syjon.

    Wrogowie którzy zaatakują Jerozolimę zostaną zniszczeni. Ich porażka będzie błyskawiczna o czym mówią słowa: grzmot, huragan, wicher. 

    (9) Zdrętwiejcie i pozostańcie zdrętwiali, zaślepcie się i trwajcie w zaślepieniu! Upijcie się, lecz nie winem, zataczajcie się, lecz nie od mocnego napoju. (10) Gdyż Pan wylał na was ducha twardego snu i zamknął wasze oczy, to jest proroków, i zakrył wasze głowy, to jest jasnowidzów. (11) Dlatego z widzeniem tego wszystkiego jest u was tak, jak ze słowami zapieczętowanej księgi; gdy się ją poda temu, który umie czytać, i powie: Przeczytaj to, proszę, wtedy on odpowiada: Nie potrafię, gdyż to jest zapieczętowane; (12) a gdy się poda księgę takiemu, który nie umie czytać, i powie: Przeczytaj to, proszę, wtedy on odpowiada: Nie umiem czytać.

    Lud który miał Świątynię Bożą, proroków, cudowną historię z Bogiem stoczył się tak nisko, że nie potrafi bo nie chce słuchać już proroctw. Odrzuca je na swoją zgubę. Czy dzisiejszy świat nie jest podobny ? 

    (13) I rzekł Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do mnie swoimi ustami i czci mnie swoimi wargami, a jego serce jest daleko ode mnie, tak że ich bojaźń przede mną jest wyuczonym przepisem ludzkim,

    Obłuda Izraela nie jest ukryta przed Panem. Kapłani wraz z niemal całym ludem obchodzili święta ale cóż z tego. Dla Boga liczy się serce. W Biblii czytamy, że Bóg miał już dosyć obchodzenia świąt, zbrzydły mu one, nie mógł na nie patrzeć. Chciał widzieć ich dobre serca (Księga Izajasza rozdział 1). Jak wiele ludzi chodzi do kościoła by potem grzeszyć bez umiaru ? Ci którzy tak łatwo oskarżają Izrael o to, że tak nisko upadł, niech rozejrzą się dookoła. Dziś mamy podobnie.

    (14) dlatego też Ja będę nadal dziwnie postępował z tym ludem, cudownie i dziwnie, i zginie mądrość jego mędrców, a rozum jego rozumnych będzie się chował w ukryciu.

    Do interpretacji pomocny jest 1 List do Koryntian, gdzie Paweł zacytował ten werset. Izrael tak nisko upadł, że proroctwa wypowiadane m.in. przez Izajasza były dla nich głupotą. Jak straszny musiał być to obraz, lud wybrany w ogóle nie rozumiał swojego Boga.

    (15) Biada tym, którzy głęboko ukrywają przed Panem swój zamysł, których działanie odbywa się w ciemności i którzy mówią: Kto nas widzi? Kto wie o nas? (16) O, jak przewrotni jesteście! Tak jak gdyby można garncarza stawiać na równi z gliną! Jak gdyby dzieło mogło mówić o swoim twórcy: Nie on mnie stworzył, a garnek mówił o garncarzu: On nic nie umie!

    Głupota ludzka nie zna granic. Żydzi mieli świadomość że Stwórca istnieje, ale Go nie szanowali, w swoim chorym zapędzie doszli do takiego stanu, że uważali iż Pan nie widzi to co oni wyprawiają. No cóż, dziś mamy identycznie, niby ludzie wierzą w Boga a żyją tak jakby nie istniał. Jesteśmy jak stary Izrael.

    (17) Zaiste, już za małą chwilkę Liban przemieni się w urodzajne pole, a urodzajne pole będzie uważane za las.

    Gdy nastanie czas miłości, ziemie Libanu będą służyć jako urodzajne pole, zaś to co teraz uważa się za dobrą ziemię uzna za nieużytek tak że ten będzie leżeć odłogiem aż wyrośnie tam las. Ogólna myśl jest taka, że ziemie pod uprawę staną się bardzo urodzajne.

    (18) W owym dniu głusi będą słyszeć słowa księgi, a oczy ślepych z mroku i z ciemności będą widzieć, (19) pokorni zaś na nowo będą się radować Panem, a ubodzy weselić Świętym Izraelskim. (20) Gdyż nie będzie tyrana i skończy się szyderca, i będą wytępieni wszyscy, którzy czyhają na sposobność do zbrodni, (21) którzy słowem przywodzą ludzi do grzechu, zastawiają pułapkę na rozjemcę w sądzie, a tego, który ma słuszność, odprawiają z niczym.

    Nadejdzie dzień w którym ludzie będą rozumieć to co mówi do nich Bóg, wzrośnie poznanie. Źli luzie zostaną wytępieni.

    (22) Dlatego tak mówi Pan, Bóg domu Jakuba, ten, który odkupił Abrahama: Jakub nie dozna wtedy hańby i nie zblednie wtedy jego twarz, (23) bo gdy ujrzą wśród siebie dzieło moich rąk, uświęcą moje imię i Świętego Jakubowego będą czcić jako Świętego, i będą się bać Boga Izraelskiego. (24) Ci, którzy duchowo błądzili, nabiorą rozumu, a ci, którzy szemrali, przyjmą pouczenie. 

    Jakub to ludzie którzy przeżyją czas prześladowań. W tym wersecie jest dużo nadziei, czytamy że osoby które błądziły i szemrały przeżyją. Nie znaczy to, że przeżyją wszyscy, w wersecie 20 podane jest że źli zostaną wytępieni. Jasnym jest, że uratowani będą ci co się na nowo nawrócili.