Izrael

  • Ilu Izraelitów żyło w Egipcie i wyszło do ziemi obiecanej

    Pismo Święte podaje, że z Egiptu wyszło około 600.000 (Druga Księga Mojżeszowa 12.37 "Synowie izraelscy wyruszyli z Ramses do Sukkot w liczbie około sześciuset tysięcy mężów pieszych oprócz dzieci.") mężczyzn plus dzieci i kobiety a wraz z nimi obcy lud i bydło. Przypuszcza się, że całkowita liczba przekraczała 2-3 mln osób. Wielu ludzi wątpi w taką ilość i tak jak ewolucjoniści twierdzą że wszechświat powstał od wielkiego wybuchu, człowiek od małpy, tak niektórzy i to ze szczerymi intencjami na siłę szukają argumentów które by podważały tekst z Pisma Świętego a tym samym niszczą wiarygodność Biblii choć nie to jest ich zamiarem.

    Głowna teoria przecząca liczbie 600.000 jest taka, że słowo użyte jako tysiąc można przetłumaczyć jako klan, ród, oddział wojskowy itp. co diametralnie zmniejszy nam liczbę całkowitą.

    Druga teoria głosi, że wspomniana liczba powinna być odczytywana jako symbolika, ideologia która miała pokazać ogrom wydarzenia.

    Trzecia teoria głosi, że tak duża ilość Izraelitów w Delcie Nilu nie byłaby w stanie się wyżywić a samych Egipcjan żyło w tym okresie ok. 4-5 mln. Nie zakładają oni jednak, że Izraelici mogli być rozlokowani na większym terytorium a i samo jedzenie dostarczane rzeką Nil. O tym, że Żydzi mogli być rozsiani po całym kraju świadczyć mogą słowa z 2 Ks. Mojżeszowej 1.7,9 "A synowie izraelscy byli płodni i rozmnożyli się, i byli liczni, i coraz bardziej potężnieli, tak że było ich pełno w całym kraju... Oto lud izraelski stał się liczniejszy i potężniejszy od nas"

    Czwarta teoria mówi, że tak wielka liczba mężczyzn mogłaby z łatwością odeprzeć atak Egipcjan. Nie jest to jednak prawda, bo nieraz podczas toczonych wojen udowodniono, że dobrze uzbrojona armia była w stanie zniszczyć większą od siebie. Gdyby ilość a nie jakość miała znaczenie, to Polska nie przegrałaby 2 wojny światowej jak i wielu innych bitew średniowiecznych bo według tej teorii każdy zdolny do wojny stanąłby do walki. Możemy się również cofnąć do czasów Rzymskich lub Aleksandra Wielkiego, pokonującego ościenne kraje, które wielokrotnie przekraczały liczbą ludności wielkość jego armii.

  • Przyczyny upadku Samarii

    Księga Ezechiela 23.1-11 "I doszło mnie słowo Pana tej treści: Synu człowieczy! Były dwie kobiety, córki jednej matki. Uprawiały w Egipcie w swojej młodości nierząd. Tam ściskano ich piersi i tam obmacywano ich dziewicze łono. A ich imiona to: starszej Ohola, a jej siostry Oholiba. Należały do mnie, rodziły synów i córki. Ich imiona to: Ohola, czyli Samaria, a Oholiba to Jeruzalem. Ohola cudzołożyła, choć jeszcze była pod moją władzą mężowską, i zapałała namiętnością do swoich kochanków Asyryjczyków, którzy do niej przychodzili, odziani w fioletową purpurę, namiestnicy i dostojnicy; wszyscy oni to urodziwi młodzieńcy, rycerze dosiadający rumaków. I oddawała im się w swoim cudzołóstwie - a wszyscy oni to kwiat młodzieży asyryjskiej - i ze wszystkimi, do których zapałała namiętnością, kalała się wszelkim ich bałwochwalstwem. Lecz nie zaniechała swojego cudzołóstwa z Egiptem; bo już w młodości jej z nią obcowali, obmacywali jej dziewicze piersi i z nią dawali upust swojej rozpuście. Dlatego wydałem ją w ręce jej kochanków, w ręce Asyryjczyków, do których zapałała namiętnością. Ci odsłonili jej nagość, zabrali jej synów i córki, a ją zabili mieczem. I stała się przysłowiem wśród kobiet, gdyż dokonano nad nią sądów. A chociaż to widziała jej siostra Oholiba, jednak jeszcze gorszą niż ona zapałała namiętnością i jeszcze gorsze popełniała cudzołóstwo niż jej siostra."