chwała boża

  • Psalm 29 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

    Dla lepszego zrozumienia zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Uznaje się, że Psalm ten przedstawia moc i chwałę należną Bogu na przykładzie burzy którą obserwował król Dawid. Drugie znaczenie jest takie: wersety 1-4 przedstawiają chwałę bożą celem nawrócenia niewiernych, wersety 5-9 ukazują siłę jaką dysponuje Bóg, wersety 10-11 przedstawiają Pana po okazaniu swej mocy. Niektórzy komentatorzy sugerują, że Psalm ten przedstawia bitwę jaka się rozegra przy powtórnym przyjściu Pana.

    (1) Psalm Dawidowy. Oddajcie Panu, synowie Boży, Oddajcie Panu chwałę i moc!
    (1) Psalm. Dawidowy. Przyznajcie Panu, synowie Boży, przyznajcie Panu chwałę i potęgę!

    Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    W Księdze Joba 1.6 Synami Bożymi nazwani zostali aniołowie, wśród których zasiadał również Szatan. Ponieważ psalmy są wieloznaczeniowe i ponadczasowe, tekst ten równie dobrze może odnosić się do nas, jesteśmy dziećmi bożymi, czyli synami Boga.

    (2) Oddajcie Panu chwałę należną imieniu jego! Złóżcie Panu pokłon w świętej szacie!
    (2) Przyznajcie Panu chwałę Jego imienia, na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana!

    Dawid wie, że Bogu należy się cześć i chwała. Namawia nas byśmy przyłączyli się do ludu bożego i uznali Pana za naszego miłującego opiekuna.

    Przywdziana święta szata wskazuje na osoby mające serce skierowane ku Bogu, radość sprawia im przebywanie z Panem. Według Objawieniu Jana 7.13-14 białą świętą szatę dostanie każda zbawiona osoba. 

  • Psalm 8 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie
    Psalm o chwale bożej

    Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

    Psalm ten choć opisuje wielkość bożą to wskazuje również na Chrystusa o czym świadczą np. słowa zaczerpnięte z psalmu i używane na kartach Nowego Testamentu w powiązaniu z Jezusem.

    (1) Przewodnikowi chóru. Na nutę: "Tłoczący wino".Psalm Dawidowy.
    (1) Kierownikowi chóru. Na wzór z Gat. Dawidowy.

    Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

    (2) Panie, władco nasz, jak wspaniałe jest imię twoje na całej ziemi!Ty, któryś wyniósł majestat swój na niebiosa.
    (2) O Panie, nasz Boże, jak przedziwne Twe imię po wszystkiej ziemi! Tyś swój majestat wyniósł nad niebiosa.

    Już na wstępie Dawid wychwala Boga uznając Go za potężnego stworzyciela którego chwała ogarnia cały wszechświat.

    (3) Z ust dzieci i niemowląt ugruntowałeś moc na przekór nieprzyjaciołom swoim, Aby poskromić wroga i mściciela.
    (3) Sprawiłeś, że [nawet] usta dzieci i niemowląt oddają Ci chwałę, na przekór Twym przeciwnikom, aby poskromić nieprzyjaciela i wroga.

    Wraz z dorastaniem zaczynamy kombinować i to co mówimy nie zawsze jest prawdą. Dzieci i niemowlęta jednak mają to do siebie, że gdy są małe mówią prawdę, są szczere w tym co robią. Dzieci równie dobrze mogą wskazywać na dzieci boże czyli ci którzy miłują i wychwalają Pana.

    Słowa z tego wersetu zostały zacytowane przez Jezusa w Ewangelii Mateusza 21.16 gdy wypędzał kupców ze świątyni i w tym czasie dzieci wołały do Chrystusa Hosanna Synowi Dawidowemu co nie spodobało się arcykapłanom i uczonym w Piśmie przez co słownie zaatakowali Pana. Jezus zacytował wówczas psalm uznając, że słowa te odnoszą się do Niego.

  • Obraz chwały Boga

    W Księdze Ezechiela w pierwszym rozdziale możemy przeczytać o tym jak wygląda chwała Boga. Zacytujmy więc ten rozdział.

    Pierwsza Księga Ezechiela 1.4-28 "I spojrzałem, a oto gwałtowny wiatr powiał z północy i pojawił się wielki obłok, płomienny ogień i blask dokoła niego, a z jego środka spośród ognia lśniło coś jakby błysk polerowanego kruszcu. A pośród niego było coś w kształcie czterech żywych istot. A z wyglądu były podobne do człowieka, lecz każda z nich miała cztery twarze i każda cztery skrzydła. Ich nogi były proste, a stopa ich nóg była jak kopyto cielęcia i lśniły jak polerowany brąz. Pod ich skrzydłami z czterech stron były ludzkie ręce; a te cztery żywe istoty miały twarze i skrzydła. Ich skrzydła nawzajem się dotykały; ich twarze nie obracały się, gdy się posuwały, każda posuwała się wprost przed siebie. Ich oblicza wyglądały u wszystkich czterech z przodu jak twarz ludzka, z prawej strony jak twarz lwa, z lewej strony jak twarz wołu, a z tyłu jak twarz orła. Takie były ich oblicza. A ich skrzydła były rozpostarte ku górze; u każdej dwa nawzajem się dotykały, a dwa przykrywały ich ciała. Każda posuwała się wprost przed siebie; szły tam, gdzie Duch chciał, aby szły, a posuwając się nie obracały się. A pośrodku między żywymi istotami było coś jakby węgle rozżarzone w ogniu, z wyglądu jakby pochodnie; poruszało się to pomiędzy żywymi istotami. Ogień wydawał blask, a z ognia strzelały błyskawice. A żywe istoty biegały tam i z powrotem jak błyskawice. A gdy spojrzałem na żywe istoty, oto na ziemi obok każdej ze wszystkich czterech żywych istot było koło. A wygląd kół i ich wykonanie były jak chryzolit i wszystkie cztery miały jednakowy kształt; tak wyglądały i tak były wykonane, jakby jedno koło było w drugim. Gdy jechały, posuwały się w czterech kierunkach, a jadąc nie obracały się. I widziałem, że wszystkie cztery miały obręcze, wysokie i straszliwe, i były dokoła pełne oczu. A gdy żywe istoty posuwały się naprzód, wtedy i koła posuwały się obok nich, a gdy żywe istoty wznosiły się ponad ziemię, wznosiły się i koła. Szły tam, gdzie Duch chciał, aby szły, a koła wznosiły się wraz z nimi, gdyż w kołach był duch żywych istot. Gdy te szły, szły i one, a gdy te stanęły, i one stanęły; a gdy te wznosiły się ponad ziemię, wtedy i koła wznosiły się wraz z nimi, gdyż duch żywych istot był w kołach. Nad głowami żywych istot było coś w kształcie sklepienia, błyszczącego jak niesamowity kryształ, rozciągniętego w górze nad głowami. A pod sklepieniem były rozpostarte ich skrzydła, nawzajem się dotykające; każda żywa istota miała dwa skrzydła, którymi przykrywała swoje ciało. A gdy posuwały się, słyszałem szum ich skrzydeł jak szum wielkich wód, jak głos Wszechmocnego, jak hałas tłumu, jak wrzawa wojska; a gdy stanęły, opuściły swoje skrzydła. I było słychać szum znad sklepienia, które było nad ich głowami. Gdy stanęły, opuściły swoje skrzydła. A nad sklepieniem, nad ich głowami, było coś z wyglądu jakby kamień szafirowy w kształcie tronu; a nad tym, co wyglądało na tron, u góry nad nim było coś z wyglądu podobnego do człowieka. A wyżej ponad tym, co wyglądało na jego biodra, widziałem jakby błysk polerowanego kruszcu, z wyglądu jak ogień wewnątrz niego, a w dół od tego, co wyglądało na jego biodra, widziałem coś, co wyglądało na ogień i wokoło niego blask. Jak wygląda tęcza, która pojawia się na obłoku, gdy pada deszcz, tak wyglądał wokoło blask tego, co pojawiło się jako chwała Pana; gdy ją ujrzałem, upadłem na twarz. I słyszałem głos tego, który przemówił."