Babilon

  • Księga Ezechiela rozdział 33.21-33 komentarz, interpretacja

    (21) W dwunastym roku naszego wygnania, piątego dnia dziesiątego miesiąca przybył do mnie uchodźca z Jeruzalemu z wieścią, że miasto zostało zdobyte. (22) A wieczorem w przededniu przybycia uchodźcy była nade mną ręka Pana i (Pan) otworzył moje usta, zanim ów przybył do mnie następnego dnia rano; tak więc otworzył moje usta i już nie byłem niemy. (23) I doszło mnie słowo Pana tej treści: 

    Babilon zdobywa Jerozolimę, burzy mury, zabudowania, świątynię, morduje dużą część mieszkańców a pozostałych bierze w niewolę, pozostawiona jest tylko resztka by uprawiała rolę oraz ci co zdążyli uciec. W rozdziale 23 Księgi Ezechiela czytamy jak Bóg zakazał Ezechielowi wypowiadania proroctw o Jerozolimie do czasu gdy przyjdzie do niego uchodźca z informacją o zdobyciu miasta. Przyjmuje się, że uchodźcą jest osoba deportowana przez babilończyków wzięta to niewoli po zniszczeniu miasta.

  • Proroctwo o Tyrze na podstawie Księgi Ezechiela

    Księga Ezechiela 26.1-14 "W jedenastym roku, pierwszego dnia jedenastego miesiąca, doszło mnie słowo Pana tej treści: Synu człowieczy, ponieważ Tyr mówi o Jeruzalemie: Cha! Cha! złamana jest brama ludów! Otwarła się przede mną. Ja się wzbogacę przez jego spustoszenie, dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto wystąpię przeciwko tobie, Tyrze! Wywiodę przeciwko tobie liczne narody, jak morze, gdy podnosi swoje fale. I zburzą mury Tyru, i rozwalą jego wieże; zmiotę z niego jego kurz i uczynię z niego nagą skałę. Będzie miejscem, gdzie rozciągają sieci rybackie pośród morza - gdyż Ja powiedziałem - mówi Wszechmocny Pan - i stanie się łupem narodów. Jego miasta podległe na lądzie będą pobite mieczem. I poznają, że Ja jestem Pan. Gdyż tak mówi Wszechmocny Pan: Oto Ja sprowadzę na Tyr z północy Nebukadnesara, króla babilońskiego, króla królów, z rumakami, rydwanami, jeźdźcami i licznym wojskiem. On wybije mieczem twoje podległe miasta, usypie przeciw tobie wał i postawi przeciw tobie dach z tarcz. I skieruje swoje tarany przeciw twoim murom, a twoje wieże rozwali żelaznymi hakami. Pokryje cię kurz spod kopyt jego licznych rumaków; twoje mury zadrżą od krzyku jeźdźców i turkotu kół jego rydwanów, gdy wkroczy do twoich bram, jak się wkracza do zdobytego miasta. Kopytami swoich rumaków stratuje wszystkie twoje ulice, twój lud wybije mieczem i obali potężne twoje kolumny. Zrabują twoje skarby i splądrują twoje towary, rozwalą twoje mury i zburzą twoje wspaniałe gmachy; twoje kamienie, twój budulec i twój gruz wrzucą do morza. I położę kres hałaśliwym twoim pieśniom, i już nie będzie słychać dźwięku twoich cytr. Obrócę cię w nagą skałę: Będziesz miejscem, gdzie rozciągają sieci rybackie; już nigdy nie będziesz odbudowany, gdyż Ja, Pan, to powiedziałem - mówi Wszechmocny Pan. "

  • Treny - Lamentacje Jeremiasza rozdział 4
    komentarz, interpretacja

    (1) Ach! Jak sczerniało złoto, ten kruszec szlachetny! Święte kamienie porozrzucane po rogach wszystkich ulic. (2) Szlachetni synowie Syjonu cenni jak szczere złoto, oto poczytani są za dzbany gliniane, toczone ręką garncarza!

    Izraelici zamiast blasku przywdziali szatę nędzy i rozpaczy. Jak się czuje człowiek który wszedł do kasyna, przegrał wszystko co miał a nawet się zapożyczył i to też przegrał ? Tragicznie. Izraelici mieli wszystko co dobre a mimo to swoim podłym postępowaniem odrzucili miłość bożą. Gdy serce oddawali Bogu byli jak złoto by skończyć jak rozbity dzban gliniany.

    (3) Nawet szakale odsuwają sutki, gdy karmią swoje młode, a córka mojego ludu jest okrutna, jak strusie na pustyni.

    Strusie wspomniane zostały w Księdze Joba  39.13-18 oraz często występują na odkrywanych płaskorzeźbach. Jaja strusia są składane bezpośrednio na piasku a struś w przypadku zagrożenia nie broni młodych tylko ucieka. W wysiadywaniu jaj oraz opieką młodych zajmuje się głównie samiec. U ludzi oraz w większości przypadków u zwierząt małymi opiekuje się matka, jak również staje się w obronie dziecka czy młodych a nie ucieka.

  • Królowa nieba w Biblii

    Księga Jeremiasza 7.18:

    BW "Dzieci zbierają drwa, a ojcowie rozniecają ogień; kobiety ugniatają ciasto, aby wypiekać placki dla królowej niebios, cudzym bogom wylewa się ofiary z płynów, aby mnie obrażać."

    BT "Synowie zbierają drewno, ojcowie rozpalają ogień, a kobiety ugniatają ciasto, by robić pieczywo ofiarne dla królowej nieba, a nadto wylewają ofiary z płynów dla obcych bogów, by Mnie obrażać."

    Księga Jeremiasza 44.17-19:

    BW "Raczej chętnie uczynimy wszystko, co ślubowaliśmy, i będziemy spalać kadzidło królowej niebios i wylewać dla niej ofiary z płynów, jak to czyniliśmy i my, i nasi ojcowie, nasi królowie i nasi książęta w miastach Judy i na ulicach Jeruzalemu, a mieliśmy chleba do syta, byliśmy szczęśliwi i nie zaznawaliśmy złego. Lecz odkąd przestaliśmy spalać kadzidła królowej niebios i wylewać dla niej ofiary z płynów, wszystkiego nam brakuje i giniemy od miecza i głodu. A jeżeli spalamy kadzidło królowej niebios i wylewamy dla niej ofiary z płynów, to czy czynimy to bez zgody naszych mężów, że wypiekamy dla niej ciasta, z kształtu do niej podobne, i wylewamy dla niej ofiary z płynów?"

  • Proroctwo o Sedekiaszu

    Proroctwo o Sedekiaszu królu Judzkim w Księdze Jeremiasza może wydawać się nieco sprzeczne z tym wypowiedzianym przez proroka Ezechiela. Przytoczmy te proroctwa.

    Księga Jeremiasza 32.4-5 " A Sedekiasz, król judzki, nie ujdzie ręki Chaldejczyków, lecz na pewno będzie wydany w ręce króla babilońskiego i będzie z nim rozmawiał z ust do ust, i oko w oko go oglądał. A Ten zawiedzie do Babilonu Sedekiasza, który tam pozostanie, aż go nawiedzę - mówi Pan. Jeżeli będziecie walczyć z Chaldejczykami, nie powiedzie się wam."

    Księga Ezechiela 12.12-13 " A książę, który jest wśród nich, weźmie toboły na ramiona i wyniesie w ciemności, wybije w murze otwór, aby nim się wydostać, zakryje swoją twarz, aby nie widzieć kraju na oczy.  I rozciągnę nad nim swoją sieć, i będzie schwytany w moje sidła, i każę go zaprowadzić do Babilonu, do kraju Chaldejczyków, lecz go nie zobaczy i tam umrze."

  • Księga Jeremiasza 13.1-14 komentarz, interpretacja

    Lniany pas Jeremiasza

    (1) Tak rzekł Pan do mnie: Idź i kup sobie lniany pas, i włóż go na swoje biodra, lecz nie kładź go do wody! (2) Kupiłem więc pas zgodnie ze słowem Pana i włożyłem go na swoje biodra. (3) I doszło mnie po raz wtóry słowo Pana tej treści: (4) Weź ten pas, który kupiłeś, który masz na swoich biodrach, i wstań, idź nad Eufrat i ukryj go tam w szczelinie skalnej! (5) Poszedłem więc i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan. (6) A po upływie wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź nad Eufrat i zabierz stamtąd pas, który ci tam kazałem ukryć. (7) I poszedłem nad Eufrat, grzebałem w miejscu, gdzie pas ukryłem, i zabrałem go stamtąd, lecz oto pas ów był zniszczony i do niczego się nie nadawał. (8) I doszło mnie słowo Pana tej treści: (9) Tak mówi Pan: Tak zniszczę pychę Judy i wielką pychę Jeruzalemu: (10) Ten lud zły, który się wzbraniał słuchać moich słów, który kieruje się uporem swojego serca i idzie za cudzymi bogami, służąc im i oddając im pokłon, stał się jak ów pas, który do niczego się nie nadaje. (11) Bo jak pas przylega do bioder męża, tak chciałem, aby cały dom izraelski i cały dom judzki - mówi Pan - przylgnął do mnie, aby być moim ludem, moją chlubą, chwałą i ozdobą. Lecz oni nie słuchali. 

    Są to słowa prorocze wypowiedziane nim Babilon zniszczył Jerozolimę. Żydzi w tym czasie odrzucili Boga na rzecz bożków, przyjęli wierzenia pogańskie otaczających ich narodów, potrafili nawet składać w ofierze swoje własne dzieci, co Bóg kategorycznie zabraniał. Jedna z interpretacji uznaje że, Abraham miał złożyć ofiarę z Izaaka właśnie po to by jednoznacznie określić że jest to zakazane. Więcej na ten temat w artykule Czy Bóg kazał zabić Izaaka ?

  • Księga Jeremiasza 7.20 w różnych przekładach:

    Biblia Warszawska: "Dlatego tak mówi Wszechmocny Pan: Oto mój gniew zawzięty wyleje się na to miejsce, na ludzi i na bydło, na drzewa polne i na płody rolne - płonąć będzie i nie zgaśnie."

    Biblia Tysiąclecia: "Dlatego to mówi Pan: Oto się żar gniewu mojego rozlewa na to miejsce, na ludzi i na zwierzęta, na drzewa polne i na owoce ziemi - płonie i nie zagaśnie."

    Biblia Warszawsko-Praska: "I dlatego oto, co mówi Pan: Zobaczcie, jak żar mego gniewu obejmuje całe to miejsce, wszystkich ludzi i zwierzęta, drzewa leśne i wszystkie owoce ziemi. Płonie ten żar i nic nie jest w stanie go ugasić."

    Biblia Gdańska: "Przetoż tak mówi panujący Pan: Oto gniew mój i popędliwość moja będzie wylana na to miejsce, na ludzi i na bydlęta, i na drzewa polne, i na owoce ziemi, i zapali się, a nie ugaśnie."

    Przekład Nowego Świata: "Dlatego tak rzekł Wszechwładny Pan, Jehowa: 'Oto mój gniew i moja złość zostają wylane na to miejsce, na ludzi i na zwierzęta domowe, na drzewa polne i na plon ziemi; i płonąć będą, i nie zostaną ugaszone'."

    Słowa te zostały napisane przed najazdem Babilonu na Judeę. We wcześniejszych jak i późniejszych wersetach Księgi Jeremiasza Bóg wielokrotnie woła o opamiętanie ludu izraelskiego. Ten jednak nie słucha głosu proroka. Następuje klęska ziemi judzkiej.

    Czym jest gniew zawzięty Pana ?

    Sprawiedliwością która nie zostanie cofnięta jeśli się nie opamiętają. Izraelici w tym czasie składali na ofiarę innym bogom, swoich synów i córki (przeczytaj werset 31 tego rozdziału), ich serca były okrutne, brak w nich było miłości. Cały naród był wewnętrznie zniszczony, dusze takich ludzi i tak będą zniszczone podczas Sądu Ostatecznego. Czy Bóg miał patrzeć jak Jego naród wybrany dalej brnie w moralnym bagnie ? Cofnął swoją ochronę i wydał ich w ręce Babilończyków. 

    Słowa pisane w Starym Testamencie nie zawsze czytamy tak jak powinniśmy. Wiele osób odbiera gniew boży czy mściwość bożą na sposób ludzki. To co u ludzi jest mściwością i gniewem, nie jest tym samym u Boga. Gniew Boga to troska o przyszłość ludzi których kocha. Złośliwcy i ślepi duchowo i tak tego nie pojmą.

    W Księdze Psalmów 141.5 Dawid pisze: "Gdy sprawiedliwy mnie karze, to jest to łaska, A gdy mnie karci, to jest to jak wyborny olej na głowę, Przed którym głowa moja wzdrygać się nie będzie". Dawid karę uznaje za akt łaski. Jest jeszcze wiele takich tekstów, również w Nowym Testamencie, choć tam w większości dotyczą one sytuacji w których wierzący będzie cierpiał z powodu miłości do Boga bo źli ludzie będą mu za to sprawiać ból, tutaj cierpienie spowodowane jest grzesznym życiem tego którego ono dotyka ale ma ono pomóc mu w opamiętaniu.

    Czy jeśli twoje dziecko zostanie porwane i spalone żywcem w ofierze bogom będziesz stać bezczynnie?
    Czy jeśli twoje dzieci będą palić inne dzieci będziesz stać bezczynnie?
    Czy jeśli twoje dzieci będą mordować, gwałcić i okradać inne dzieci będziesz stać bezczynnie?
    Czy jeśli te dzieci podrosną i dalej będą czynić to samo to będziesz stać bezczynnie?
    Czy jeśli stale je będziesz upominać a one i tak będą ciebie lekceważyć to będziesz stać bezczynnie?

    W tych przypadkach powinno się modlić do Boga o pomoc. Do kogo ma modlić się Bóg ? Sam do siebie ? Dlaczego więc Pan miałby dalej patrzeć na to co wyprawiają jego dzieci które kocha ? Dla dobra następnych pokoleń, zesłał na nich Babilończyków. Judea gdy została podbita a mieszkańcy wzięci do niewoli, oprzytomnieli. 70 lat musiało minąć by swym sercem zwrócili się do Boga a ich wnętrza zostały choć trochę oczyszczone z brudów. Ostrzeżenia wysyłane przez Boga do nich nie trafiały, odrzucali je, pozostała ostatnia możliwość naprawy ich serc. Niewolnictwo w Babilonie.

    Dlaczego gniew wylano na zwierzęta, drzewa i owoce ziemi ?

    O tym dlaczego cierpią zwierzęta znajdziesz w temacie: Dlaczego cierpią zwierzęta, pomocny może być również artykuł Dlaczego cierpimy i Dlaczego małe dzieci umierają ?.

    Gniew boży wylany był bezpośrednio na zdemoralizowanych Judejczyków ale jak wiemy wśród nich żyły też zwierzęta jak i rosły drzewa i uprawy rolne. Zniszczenie jakie przyjdzie na mieszkańców z pewnością dotknie też zwierzęta. Jest to konsekwencja ich grzechów. W tym przypadku gniew skierowany na zwierzęta i przyrodę dotyczy tego, że Babilończycy atakując ziemie Judei zniszczą również roślinności i zgarną lub pozabijają zwierzęta. Gniew nie był skierowany na nie, ale one również odczują skutki ataku.

    Babilon gdy najechał Judeę ścinał wiele drzew, chociażby po to by budować maszyny oblężnicze, wozy, czy chociażby stawiać tymczasowe budowle potrzebne podczas oblężeń. Szacuje się, że w Judei było minimum 46 miast warownych oraz mnóstwo małych osad czy wiosek które zostały podbite. Lasy karczowano również po to by podupadło lokalne społeczeństwo.

    Tysiące wojowników musiało coś jeść. Żywność ściągano z daleka jak również z okolicznych terenów. To co posiali Żydzi, zostało zrabowane przez nieprzyjaciela. Ziemia została zniszczona.

    Zwierzęta leśne jak i domowe były zabijane by armia mogła się wyżywić. Gdy na danym terenie stacjonuje tak ogromna liczba wojska, zwiększa się zapotrzebowanie na mięso, tym samym większa część zwierząt została zabita. I choć one nie zawiniły to ich też dosięgło zniszczenie.

  • Księga Jeremiasza, rozdział 4 - interpretacja, komentarz

    (1) Jeżeli chcesz zawrócić, Izraelu - mówi Pan - to zawróć do mnie; a jeżeli usuniesz swe obrzydliwości sprzed mojego oblicza, nie będziesz się już tułał. (2) I jeżeli będziesz przysięgał: "Żyje Pan" szczerze, uczciwie i sprawiedliwie, wtedy narody będą sobie życzyć błogosławieństwa takiego jak twoje i tobą będą się chlubić. (3) Bo tak mówi Pan do mężów judzkich i jeruzalemskich: Orzcie sobie ugór w nowy zagon, a nie siejcie między ciernie! (4) Obrzeżcie się dla Pana i usuńcie nieobrzezki waszych serc, mężowie judzcy i mieszkańcy Jeruzalemu, aby mój gniew nie wybuch jak ogień i nie palił, a niktby go nie ugasił z powodu waszych złych czynów!

    Słowa te pisane były przed najazdem Babilonu na ziemie Judei. Bóg w swojej miłości daje kolejną szansę mieszkańcom na porzucenie drogi zła jaką sobie obrali. Słowa "nie będziesz się już tułał" oznaczają puste życie duchowe Izraelitów, błądzili oni duchowo, wywyższali bożki stworzone własnymi rękoma, zapomnieli o cudach jakie widzieli ich przodkowie. Boży gniew sprowadza się do tego, że Bóg odstąpi od narodu wybranego, wyda ich na ich własne siły. Boża tarcza ochronna zostanie cofnięta,  Żydzi będą skazani na zatracenie, otoczeni wrogami bez bożej pomocy niechybnie polegną.

  • Księga Jeremiasza 2.36-37 "Jakże lekko ci przychodzi zmieniać swoją drogę! Także Egipt cię zawiedzie, jak zawiodła cię Asyria, i wyjdziesz również stamtąd z rękami nad głową, gdyż Pan odrzucił tych, którym zaufałaś, i nie będziesz miała z nimi szczęścia."

    Księga Jeremiasza jest wielką księgą proroctw a w niej m.in. znajdują się proroctwa na temat upadku Izraela, Egiptu czy Babilonu. Powyższy tekst może i nie do końca jest proroctwem z pełnego zdarzenia ale z pewnością słowa te wypełniły w 100 procentach.

    Wyjaśnienie dla tych co nie czytali Pisma Świętego:
    Izrael w Biblii oznacza cały naród żydowski czyli "Judea i Izrael północy" jak również "tylko Izrael północy". Określenia te naprzemiennie występują nawet w jednym rozdziale, stąd osoby nie mające kontaktu w Biblią czasami mogą mieć trudności z właściwą interpretacją. W większości przypadków słowo Izrael oznacza naród żydowski.
    Juda / Judea to południowa część Izraela, który uległ podziałowi po śmierci Salomona. Pomiędzy oboma królestwami wybuchały bratobójcze wojny jak i wzajemne sojusze.


    zdj. www.flickr.com/photos/jeremympiehler

    Izrael zawiódł się na Asyrii kulturowo-religijnie oraz militarnie. Gdy Judea została zaatakowana przez Izrael i Aramejczyków, nie zwróciła się o pomoc do Boga ale do króla asyryjskiego Tiglas-Pilesera, wysyłając mu jednocześnie złoto i srebro znajdujące się w świątyni Pana oraz w skarbcach domu królewskiego (Druga Księga Królewska 16). Przeciwnik wprawdzie został odparty ale było to posunięcie katastrofalne w skutkach. Izrael północy wkrótce został zniszczony a ludność wysiedlona, Judea zaś była notorycznie nękana przez Asyryjczyków, którzy po jakimś czasie oblegali Jerozolimę. Sojusz mający uratować Judeę przed porażką, stał się po części przyczyną ich upadku, choć główna wina spoczywa na samych Judejczykach którzy porzucili Boga.

    Naród żydowski gdy był wierny Stwórcy miał od Niego pełne wsparcie, a mimo to wolał oddawać się innym pogańskim wierzeniom. Zaczęto składać dzieci w ofierze bogom, uprawiać czarną magię, prawdziwy Bóg przestał się dla nich liczyć. Spółkowanie z poganami pogrążyło cały naród w ubóstwie religijnym.

    Judea zawierała również sojusze z Egiptem, co zawsze kończyło się dla niej tragedią. Najpierw Egipt nie potrafił pokonać Asyrii i sam uległ jej sile by następnym razem zostać pokonanym przez Babilon. Jerozolima wraz ze Świątynią podczas najazdu Babilończyków została zrównana z ziemią.

  • Psalm 137.8-9 "Córko babilońska, pustoszycielko! Błogosławiony, kto ci odpłaci to, coś nam wyrządziła! Błogosławiony, kto pochwyci I roztrzaska niemowlęta twoje o skałę." (Biblia Warszawska)

    Psalm 137.8-9 "Córo Babilonu, niszczycielko, szczęśliwy, kto ci odpłaci za zło, jakie nam wyrządziłaś! Szczęśliwy, kto schwyci i rozbije o skałę twoje dzieci." (Biblia Tysiąclecia)

    Powyższe dwa zdania są jednymi z wielu, które dowodzą temu, że Pismo Święte nie boi się używać mocnych słów w tym również takich, które dla wielu stawiają Boga w niekorzystnym świetle. Jak to możliwe, że szczęśliwym ma być ten kto zabije dzieci ?

    Babilon w Piśmie Świętym przedstawiony jest jako siedlisko zła. To z niego wywodziło się wiele pogańskich i szatańskich wierzeń. Jest symbolem Szatana i występuje w wielu księgach Pisma Świętego również w Księdze Objawienia (Apokalipsa) jako przeciwnik ludu bożego.

    Nie da się ukryć, że gdy Izrael wystąpił przeciwko swojemu Stwórcy, odrzucając Jego pomoc, Bóg wydał ich w ręce Babilończyków. Nie znaczy to, że Bóg chciał by Babilon zniszczył Izrael, po prostu przestał ich ochraniać, spotkało ich to na co zasłużyli, to do czego dążyli czyli samozagłady. To, że Babilon najechał na Izrael nie usprawiedliwiało jego nienawiści i bezlitosnego traktowania więźniów. Dajmy prosty przykład:

    Idziesz ulicą i zostałeś zaatakowany przez wredną bandę mężczyzn i kobiet. W tym samym czasie obok przechodziła inna banda, która prowadziła z nimi tzw. wojnę. Ci którzy zaatakowali ciebie sami zostali zaatakowani i potraktowani w bestialski sposób tj: odcięto im nogi, zgwałcono i zamordowano kobiety, wyrwano uszy. Ty podczas tej walki bezpiecznie uciekłeś. Czy ci co zaatakowali twoich niedoszłych oprawców stali się twoimi wybawicielami ? W pewnym sensie tak, gdyby nie oni, to co spotkało ich zrobili by tobie. Osoba wierząca mogłaby powiedzieć, że Bóg ją uratował, kierując dziką bandę tą a nie inną drogą. Czy to, że ciebie uratowali od niechybnej śmierci, usprawiedliwia ich zachowanie ? Czy zasługują na pochwałę, że dzięki nim żyjesz, czy na potępianie za to jak postąpili z przeciwnikiem ? Czy Bóg jest winny temu, że oni tak postąpili ?

    Tak samo jest z Babilonem, pomimo że swoim atakiem zniszczyli Izrael nie jest im wybaczone to z jaką zawziętością i mściwością pomordowali pokonanych. Ten który pokona tak okrutny naród przyczyni się do zniszczenia zła i dlatego użyto słowa, że jest to szczęście.

     

    O ile pierwszy werset można łatwo wytłumaczyć, trudność może sprawiać ten drugi, dlatego do lepszego zrozumienia tematu polecam przeczytać artykuły: Dlaczego małe dzieci umierają ? oraz Dlaczego w modlitwach i psalmach występują przekleństwa i złorzeczenia.

    Postawmy sprawę jasno: dzieci które by się wychowały w Babilonie, stałyby się tak samo okrutne jak ich rodzice. Oczywiście od reguły są wyjątki, ale jak wiemy wyjątek potwierdza regułę. Wydaje się to okrutne, ale śmierć dla tych dzieci jest błogosławieństwem. Dzięki temu, nie skalały swojego serca tymi samymi grzechami co ich rodzice. Jezus uczył (Ew. Mat. 19.14 "Zostawcie dzieci w spokoju i nie zabraniajcie im przychodzić do mnie; albowiem do takich należy Królestwo Niebios" ), że dzieci dostąpią zbawienia. Lepiej dla nich było żyć i być potępionym czy umrzeć za młodu i żyć wiecznie ? Nie oznacza to, że jesteśmy z góry skazani na potępieni bo urodziliśmy się w takim a nie innym środowisku. Od nas zależy jak będziemy mieć zabrudzone nasze sumienie, patrząc jednak na nasz świat, nie łatwo się domyślić, że bez względu gdzie się mieszka i tak przeważnie ludzie nie postępują sprawiedliwie a Boga znają tylko z nazwy i na święta, nigdy nawet nie kwapiąc się do tego by przeczytać księgę jaką nam zostawił.

    Krótko mówiąc: gdyby owe małe dzieci z Babilonu nie zostały zabite, z biegiem czasu wyrosłyby, same zadawały ból, cierpienie i mordowały innych. Wierzymy również, że Pismo Święte jest natchnione a Bóg Najwyższy przewyższa nas mądrością i rozumem tak, że względem Niego jesteśmy jak marna plama. Wynika z tego, że problem ze zrozumieniem leży w nas samych a nie w zawartych zdaniach.

    Możliwa jest jeszcze inna interpretacja powyższych zdań, jednak uznał bym ją jako drugi obraz, tzn. jedno i drugie jest prawdziwe z tym, że odnoszą się do innych okresów i wzajemnie nie wykluczają. Jednym z takich przykładów są słowa Jezusa gdy mówił o zbliżającym się zniszczeniu Jerozolimy, a jednocześnie zapowiadał czasy końca.

    Psalmy są poezją, a jak to bywa w poezji słowa nie zawsze oddają rzeczywistość np.: radosny poranek. Czy poranek ma jakieś uczucia by być radosnym ? Wersety te, mogą przedstawiać czasy końca, w których Bóg niszczy Szatana (demon przedstawiony jest tutaj jako Babilon) oraz jego naśladowców, tudzież jego zwodnicze praktyki (przedstawione jako dzieci). Skałą w tym przypadku jest Jezus a błogosławionym Bóg.

    Wtedy zdanie by brzmiało mniej więcej tak: Szatanie, niszczycielu, Błogosławiony Bóg, który odpłaci ci za zło jaki wyrządziłeś. Błogosławiony Bóg, który zniszczy twoich naśladowców.

    Nie powinniśmy odrzucać wcześniejszej interpretacji na rzecz tej, w imię miłości do bliźniego. Przeczą temu słowa zawarte w w Księdze Izajasza 13.16, jest tam zawarte proroctwo które jak wiemy już się wypełniło.