babilończycy

  • Rozdz. 41 - zamordowanie Gedaliasza - okrutny Ismael

    Księga Jeremiasza rozdział 41 - komentarz, interpretacja

    Rozdział 41 Księgi Jeremiasza można by wstawić do krwawej książki przygodowej.

    (1) W siódmym miesiącu przybył Ismael, syn Netaniasza, syna Eliszamy, z rodu królewskiego, jeden z dostojników królewskich, a wraz z nim dziesięciu mężów, do Gedaliasza, syna Achikama, do Mispy; a gdy tam w Mispie spożywali razem posiłek, (2) powstał Ismael, syn Netaniasza, i dziesięciu mężów, którzy mu towarzyszyli, i zamordowali mieczem Gedaliasza, syna Achikama, syna Szafana; pozbawili więc życia tego, którego król babiloński ustanowił namiestnikiem kraju. (3) Zamordował też Ismael wszystkich Judejczyków, którzy byli u Gedaliasza na uczcie, i wojowników chaldejskich, którzy tam się znajdowali.

    Z poprzedniego rozdziału dowiadujemy się że król babiloński po zdobyciu Jerozolimy, ustanowił Gedaliasza namiestnikiem zdobytych miast judzkich. Ismael o którym mowa pochodził z rodu królewskiego. Nie znamy motywacji jaką się kierował mordując namiestnika. Dwie główne przyczyny to: zabicie Gedaliasza za to, że ten oficjalnie służył babilończykom a druga to niepogodzenie się z faktem że to nie on został wyniesiony na to stanowisko. Istnieje również trzecia interpretacja ale mało prawdopodobna: Ismael chciał rządzić Judeą, jednak wydaje się to błędnym założeniem, zważywszy na fakt, że zabijając wojowników chaldejskich nie mógł liczyć na przychylność Nebukadnesara oraz na to,że wkrótce po tym  wydarzeniu udał się do Ammonitów. Słusznym jest przyjęcie, że Ismael był człowiekiem przesiąkniętym złem który nie potrafił znieść myśli, że to nie on został namiestnikiem.