archeologia

  • Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem.

    W Piśmie Świętym w Czwartej Księdze Mojżeszowej 6.24-26 czytamy:

    Biblia Warszawska: "Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże; niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie; niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.

    Biblia Tysiąclecia: "Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem."

    W Jerozolimie a dokładnie w dolinie Hinnom odkryta została grota grobowa w której znaleziono dwa małe srebrne zwoje na których umieszczony był powyższy cytat. Datuje się, że grób ma około 2.500-2.700 lat.

    Powyższy tekst został również namalowany na dzbanie znalezionym w północnym Synaju w Kuntillet Andżur zaś dzban datowanym jest na około 2.800-2.900 lat.

    Badacze Pisma Świętego uznają, że Czwarta Księga Mojżeszowa powstać mogła ok. 1400 lat przed Chrystusem czyli 3.400 lat temu. Jest to kolejny z wielu dowodów archeologicznych potwierdzających istnienie Ksiąg Starego Testamentu wiele lat przed przyjściem Jezusa.

    Powyższe słowa zostały wypowiedziane przez Boga do Mojżesza, który miał je przekazać Aaraowi i jego synom by ci w ten sposób błogosławili ludność. Błogosławieństwo to o tyle piękne, że zostało wypowiedziane przez Pana i dotyczy Jego samego.

  • Biblijny Behemot

    Opis Behemota znajdziemy w Księdze Joba rozdziale 40 w którym zamiast słowa Behemot niepotrzebnie użyto hipopotama. Z przedstawionego opisu jednoznacznie wynika, że nie może być mowy o hipopotamie ale o ogromnym stworzeniu które żywiło się roślinnością. Historia ziemi zna tylko jedne stworzenia, które były na tyle ogromne by wzbudzać podziw i jeść rośliny a nie zwierzęta. Czy Biblia w tym przypadku mówi o Diplodoku, Brachiozaurze czy jeszcze innym stworzeniu ?

    Księga Joba 40.15-24 "Oto hipopotam [Behemot], którego stworzyłem jak i ciebie, żywi się trawą jak wół. Lecz patrz, jaka siła w jego biodrach i jaka moc w mięśniach jego cielska! Swój ogon wypręża jak cedr, ścięgna ud jego są mocno splecione, Jego kości niby rury miedziane,jego członki jak drągi żelazne. Jest on przedniejszym z dzieł Bożych; jego Stwórca zaopatrzył go w miecz. Góry, gdzie igrają wszystkie dzikie zwierzęta, dostarczają mu paszy. Wyleguje się pod krzewami lotosu, w ukryciu trzciny i bagna. Krzewy lotosu osłaniają go cieniem, otaczają go wierzby nad potokiem. Oto, gdy rzeka wzbiera, nie płoszy się; jest spokojny, choćby Jordan wpadł do jego paszczy. Czy można go wyciągnąć hakami albo przekłuć kołkiem jego nozdrza?"

  • Lewiatan - potwór morski opisany w Biblii

    Główny opis Lewiatana znajdziemy w Księdze Joba rozdziałach 40 i 41 w których zamiast słowa Lewiatan niepotrzebnie przytoczono krokodyla. Z przedstawionego opisu jednoznacznie wynika, że nie może być mowy o krokodylu ale o potężnym potworze morskim.

    Księga Joba 40-41 "Czy krokodyla [Lewiatana] zdołasz złapać na wędkę albo powrozem skrępować jego język? Czy przewleczesz kolce przez jego nozdrza albo hakiem przebijesz jego szczęki? Czy zwróci się do ciebie z żarliwymi prośbami, przemówi do ciebie słodkimi słowami? Czy zawrze z tobą przymierze, abyś go przyjął na zawsze jako sługę? Czy możesz z nim poigrać jak z ptaszkiem i uwiązać go jako zabawkę dla swych córek? Czy handluje nim cech rybacki i rozdzielają go między kupców? Czy możesz grotami podziurawić jego skórę albo jego głowę przebić harpunem rybackim? Jeżeli kiedy położysz na niego swoją rękę, pamiętaj o walce, już nigdy nie będziesz jej wszczynał. Nadzieja złowienia go okaże się złudna; już na jego widok byłbyś powalony na ziemię. Nie ma takiego śmiałka, który by go drażnił, a który by chciał stanąć przed jego obliczem. Kto wystąpi przeciwko niemu, a wyjdzie cało? Pod całym niebem nie ma takiego. Nie mogę zamilczeć o jego członkach ani o wielkiej jego sile i wspaniałym uzbrojeniu. Któż odważył się odkryć wierzch jego szaty? Kto ośmielił się sięgnąć między jego zęby? Któż zdoła otworzyć wrota jego pyska? Od jego zębów wionie strach. Jego grzbiet, to rzędy tarcz, ściśle spojone jakby pieczęcią z krzemienia. Jedna do drugiej tak przylega, że powietrze nie dostaje się między nie. Jedna z drugą jest spojona; są nierozdzielnie złączone. Jego parskanie rzuca błyski, a jego oczy są jak powieki zorzy. Z jego paszczy wychodzą płonące pochodnie, pryskają iskry ogniste. Z jego nozdrzy bucha dym jakby z kotła rozpalonego i kipiącego. Jego dech rozpala węgle, a z jego paszczy bije płomień. W jego karku spoczywa moc, a przed nim krąży trwoga. Płaty jego brzucha szczelnie przylegają, jakby ulane na nim, nieruchome.  Jego serce jest twarde jak kamień, twarde jak dolny kamień młyński. Gdy się podnosi, drżą nawet najsilniejsi, a fale morskie cofają się. Gdy się go uderzy, ani miecz się nie ostoi, ani dzida, ani włócznia, ani strzała.  Żelazo ma za słomę, a miedź za drzewo zbutwiałe. Nie straszy go strzała z łuku, a kamienie z procy są dla niego jak sieczka. Maczugę ma za słomę i kpi sobie z poświstu włóczni. Pod sobą ma ostre skorupy, posuwa się po nich po błocie. Głębinę wprawia we wrzenie jak kocioł, morze wzburza jak wrzącą maść. Za tobą pozostawia świetlistą smugę, tak że toń wygląda jak pokryta siwizną. Na ziemi nie ma mu równego; jest to stworzenie nieustraszone. Nawet na to, co wzniosłe, spogląda z góry; on, król wszystkich dumnych zwierząt."

  • Dowody na istnienie wieży Babel

    Opis budowy wieży znajdziemy w Pierwszej Księdze Mojżeszowej rozdziale 11: "Cała ziemia miała jeden język i jednakowe słowa. Podczas swojej wędrówki ze wschodu znaleźli równinę w kraju Synear i tam się osiedlili. I mówili jeden do drugiego: Nuże, wyrabiajmy cegłę i wypalajmy ją w ogniu! I używali cegły zamiast kamienia, a smoły zamiast zaprawy. Potem rzekli: Nuże, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt sięgałby aż do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy nie rozproszyli się po całej ziemi! Wtedy zstąpił Pan, aby zobaczyć miasto i wieżę, które budowali ludzie. I rzekł Pan: Oto jeden lud i wszyscy mają jeden język, a to dopiero początek ich dzieła. Teraz już dla nich nic nie będzie niemożliwe, cokolwiek zamierzą uczynić. Przeto zstąpmy tam i pomieszajmy ich język, aby nikt nie rozumiał języka drugiego! I rozproszył ich Pan stamtąd po całej ziemi, i przestali budować miasto. Dlatego nazwano je Babel, bo tam pomieszał Pan język całej ziemi i rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi."

    Na wstępie powiedzmy sobie wprost: na dzień dzisiejszy poza Biblią nie znajdziemy fizycznych 100% dowód jednoznacznie wskazujących na istnienie wieży Babel. Powodem jest chociażby rzeka Eufrat. która zmieniała swój poziom niszcząc niższe warstwy archeologiczne, dlatego też prace wykopaliskowe sięgają nie dalej niż 2.000 lat przed Chrystusem.