Blog religijny - komentarz - interpretacja - znaczenie

Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże; niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie; niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem.

W Piśmie Świętym w Czwartej Księdze Mojżeszowej 6.24-26 czytamy:

Biblia Warszawska: "Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże; niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie; niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.

Biblia Tysiąclecia: "Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem."

W Jerozolimie a dokładnie w dolinie Hinnom odkryta została grota grobowa w której znaleziono dwa małe srebrne zwoje na których umieszczony był powyższy cytat. Datuje się, że grób ma około 2.500-2.700 lat.

Powyższy tekst został również namalowany na dzbanie znalezionym w północnym Synaju w Kuntillet Andżur zaś dzban datowanym jest na około 2.800-2.900 lat.

Badacze Pisma Świętego uznają, że Czwarta Księga Mojżeszowa powstać mogła ok. 1400 lat przed Chrystusem czyli 3.400 lat temu. Jest to kolejny z wielu dowodów archeologicznych potwierdzających istnienie Ksiąg Starego Testamentu wiele lat przed przyjściem Jezusa.

Powyższe słowa zostały wypowiedziane przez Boga do Mojżesza, który miał je przekazać Aaraowi i jego synom by ci w ten sposób błogosławili ludność. Błogosławieństwo to o tyle piękne, że zostało wypowiedziane przez Pana i dotyczy Jego samego.

Czytaj więcej: Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże; niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech...

Psalm 4 - Ufna modlitwa wieczorna

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Psalm 4 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie


Psalm Dawidowy

Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

(1) Przewodnikowi chóru, z grą na strunach. Psalm Dawidowy.
(1)Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Psalm. Dawidowy.

Tytuły niektórych psalmów wraz z nagłówkiem mogą wskazywać na rodzaj melodii jaka miała być grana podczas śpiewania danego psalmu. Psalm Dawidowy to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi. 

(2) Odpowiedz na wołanie moje, Sprawiedliwy Boże mój! W ucisku ulżyłeś mi. Zmiłuj się nade mną I wysłuchaj modlitwę moją!
(2) Kiedy Cię wzywam, odpowiedz mi, Boże, co sprawiedliwość mi wymierzasz. Tyś mnie wydźwignął z utrapienia - zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę!

Dawid prosi Boga o odpowiedź na jego modlitwę. Pomimo ucisku jaki znosi już w pierwszym zdaniu wychwala Pana i uznaje Go za sprawiedliwego. Raduje się tym, że Pan mu pomaga i ponownie prosi o wysłuchanie modlitwy. Słowami tymi Dawid pokazuje jak wielki ma szacunek i pokorę dla Stwórcy.

Czytaj więcej: Psalm 4 - Ufna modlitwa wieczorna

Psalm 3 - Ufna modlitwa poranna

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Psalm 3 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie


Modlitwa Dawida - ucieczka przed Absalomonem

Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

(1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed synem swoim Absalomem.
(1) Psalm Dawida, gdy uciekał przed swoim synem Absalomem.

Psalm ten jest modlitwą na wydarzenia opisane w II Księdze Samuela rozdziałach 15-18. Ucieczka Dawida z Jerozolimy jest konsekwencją uwiedzenia przez niego Batszeby i wysłania jej męża Uriasza na pewną śmierć oraz brak odpowiedniej kary dla swojego najstarszego syna Ammona który zgwałcił siostrę Tamar, czego następstwem było zabicie Ammona przez Absalomona. Absalomon po zabiciu Ammona przebywał na wygnaniu 3 lata. Po tym okresie Dawid zatęsknił za synem i pozwolił mu wrócić do kraju. Po ponad siedmiu latach od powrotu Absalomon zbuntował się przeciwko ojcu, zebrał armię i zdobył opuszczoną Jerozolimę która wcześniej została opuszczona przez króla Dawida. Następnie ruszył z armią w pogoni za ojcem.

Psalm Dawida to psalm którego autorstwo przypisuje się królowi Dawidowi.

Czytaj więcej: Psalm 3 - Ufna modlitwa poranna

Psalm 2 - Triumf Pana i jego Pomazańca nad wrogami

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Psalm 2 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia.

Psalm ten przedstawia wydarzenia mające miejsce przed ponownym przyjściem Jezusa na ziemię.

(1) Czemuż to burzą się narody, A ludy myślą o próżnych rzeczach?
(1) Dlaczego narody się buntują, czemu ludy knują daremne zamysły?

Przed końcem świata ludzkość coraz bardziej będzie oddalać się od Boga.

Werset ten odnosi się również do śmierci Jezusa na krzyżu i został zacytowany w Dziejach Apostolskich 4.25-26.

(2) Powstają królowie ziemscy I książęta zmawiają się społem Przeciw Panu i Pomazańcowi jego:
(2) Królowie ziemi powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pamazańcowi:

Królowie ziemscy i książęta to ci co rządzą ziemią, a więc fałszywi przywódcy państwowi, politycy oraz magnaci finansowi którzy już dzisiaj mają większą władzę niż niejeden prezydent/premier danego kraju. Panem jest Bóg Ojciec a Pomazańcem Jezus Chrystus. Spiskowanie przeciwko Bogu i Jezusowi to nie tylko atak na Boga ale również na prawdziwie wierzących. W czasach końca bunt przeciwko Bogu będzie jeszcze większy niż obecnie. W Księdze Apokalipsy przeczytać możemy o wypaczonej religii, fałszywym Mesjaszu i mordowaniu tych którzy się jemu sprzeciwią. Obecnie chrześcijaństwo jest najbardziej prześladowanym wyznaniem na świecie.

Werset ten odnosi się również do śmierci Jezusa na krzyżu i został zacytowany w Dziejach Apostolskich 4.25-26.

Czytaj więcej: Psalm 2 - Triumf Pana i jego Pomazańca nad wrogami

Psalm 1 - nabożny a bezbożny

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Psalm 1 - interpretacja - znaczenie - komentarz - wyjaśnienie

Dla lepszego przykładu zostały użyte dwa przekłady. Pierwsze wersety pochodzą z przekładu Biblii Warszawskiej, drugie z przekładu Biblii Tysiąclecia

(1) Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą bezbożnych Ani nie stoi na drodze grzeszników, Ani nie zasiada w gronie szyderców
(1) Szczęśliwy mąż, który nie idzie za radą występnych, nie wchodzi na drogę grzeszników i nie siada w kole szyderców,

Psalm pierwszy neguje dzisiejszy tryb życia tych, którzy zdecydowali się podążać drogą cwaniactwa i bezprawia. Ludziom często wydaje się, że ci co nie szanują innych oraz kradną dzięki czemu żyją w luksusie, mają łatwiejsze i lepsze życie. Zapominają jednak, że osobom takim o wiele trudniej będzie się nawrócić, żałować wyrządzonych grzechów co niechybnie doprowadzi do ich śmierci wiecznej. Podli bezbożnicy żyją w stresie, myślą o tym jak zdobyć więcej pieniędzy, kogo okraść i samemu nie zostać okradzionym, z pozoru fajne i lekkie życie nie jest takie szczęśliwe jakim się wydaje. Osoby które powierzają swoje życie Bogu najczęściej osiągają wewnętrzny spokój. Nie przejmują się tak bardzo problemami ziemskimi, są spokojniejsi bo mają świadomość że Pan jest obok a po śmierci dzięki Chrystusowi otrzymają życie wieczne.

Czytaj więcej: Psalm 1 - nabożny a bezbożny

Mrówki, góraliki, szarańcza i jaszczurki - Księga Przysłów 30.24-28

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

 Mrówka, góralik, borsuk, szarańcza, pająk, jaszczurka
Przypowieści Salomona 30.24-28

W Przypowieściach Salomona (Księga Przysłów) 30.24-28 przedstawione są cztery zwierzęta: 

"Cztery stworzenia na ziemi należą do najmniejszych, a są mędrsze niż mędrcy: Mrówki, ludek słaby, a jednak w lecie zbierają swój pokarm, borsuki [góraliki], ludek bez siły, a w skale buduje swoje mieszkania. Szarańcze nie mają króla, a jednak wszystkie wyruszają w szeregu. Jaszczurka [pająk] da się schwytać rękoma, a jednak jest w pałacach królewskich."

Mrówki przedstawione zostały jako zwierzęta pracowite i przezorne bo pomimo tego, że nikt im nie karze to gromadzą na przyszłość zapasy by mieć co jeść w okresie zimowym. Już w starożytności mrówki były zwierzęcym przedstawicielem pracowitości o czym możemy przeczytać w Przypowieściach Salomona 6.6 "o mrówki się udaj, leniwcze, patrz na jej drogi - bądź mądry: nie znajdziesz u niej zwierzchnika ni stróża żadnego, ni pana, a w lecie gromadzi swą żywność i zbiera swój pokarm we żniwa". Mrówki występują również w literaturze pozabiblijnej. Zdolność przebycia trudnego terenu przez armię asyryjską porównana została do mrówczych wędrówek oraz to że sprowokowane mrówki gotowe są stanąć do obrony z o wiele większym przeciwnikiem.

Ciekawostką jest to, że część mrówek nie zbiera pokarmów na zimę, ale zbija się w gromadę i tak przesypia okres zimowy. W powyższym teksie mowa jest oczywiście o mrówkach zbierających pokarm.

Czytaj więcej: Mrówki, góraliki, szarańcza i jaszczurki - Księga Przysłów 30.24-28

Dlaczego Mojżesz i Aaron nie weszli do ziemi obiecanej

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Dlaczego Mojżesz został ukarany
i nie wszedł do ziemi obiecanej

Pierwsze wylanie wody ze skały: Druga Księga Mojżeszowa 17.1-7 "I wyruszył cały zbór synów izraelskich na rozkaz Pana z pustyni Syn i szli od postoju do postoju. I rozłożyli się obozem w Refidim, gdzie lud nie miał wody do picia. I spierał się lud z Mojżeszem, mówiąc: Dajcie nam wody do picia! Mojżesz im odpowiedział: Dlaczego spieracie się ze mną? Dlaczego kusicie Pana? Ale lud miał tam pragnienie i szemrał przeciw Mojżeszowi, mówiąc: Czy dlatego wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby przyprawić nas i dzieci nasze, i dobytek nasz o śmierć z pragnienia? I wołał Mojżesz do Pana, mówiąc: Co mam począć z tym ludem? Niewiele brakuje, a ukamienują mnie. I rzekł Pan do Mojżesza: Przejdź się przed ludem i weź z sobą kilku ze starszych Izraela. Weź także do ręki laskę swoją, którą uderzyłeś Nil, i idź! Oto Ja stanę przed tobą na skale, tam, na Horebie, a ty uderzysz w skałę i wytryśnie z niej woda, i lud będzie pił. Mojżesz uczynił tak na oczach starszych Izraela. I nazwał to miejsce Massa i Meriba, ponieważ synowie izraelscy spierali się tam i kusili Pana, mówiąc: Czy jest Pan pośród nas, czy nie?"

Drugie wylanie wody ze skały, następujące 40 lat po pierwszym wylaniu: Czwarta Księga Mojżeszowa 20.1-13 czytamy: "W pierwszym miesiącu przyszli synowie izraelscy, cały zbór, na pustynię Syn. Lud zamieszkał w Kadesz. Tam umarła Miriam i tam została pogrzebana. Lecz zbór nie miał wody; zebrali się więc przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi.  I kłócił się lud z Mojżeszem, mówiąc: Obyśmy to byli pomarli wtedy, gdy nasi bracia pomarli przed Panem! Dlaczego przywiedliście zgromadzenie Pana na pustynię? Czy dlatego, abyśmy tu pomarli, my i nasze bydło? I dlaczego to wyprowadziliście nas z Egiptu, czy dlatego, aby nas przywieść na to nędzne miejsce, gdzie nie ma zboża, fig, winorośli i jabłek granatu, a zwłaszcza nie ma wody do picia? Mojżesz i Aaron odeszli sprzed zgromadzenia, skierowali się ku wejściu do Namiotu Zgromadzenia, upadli na swoje twarze i wtedy ukazała się im chwała Pana. I przemówił Pan do Mojżesza tymi słowy: Weź laskę i zgromadź zbór, ty i Aaron, twój brat. Przemówcie na ich oczach do skały, a ona wypuści z siebie wodę. Wydobędziesz dla nich wodę ze skały i napoisz zbór i ich bydło. Mojżesz wziął laskę sprzed oblicza Pana, jak mu Pan rozkazał. Zgromadzili tedy Mojżesz i Aaron zbór przed skałą. I rzekł do nich: Słuchajcie, przekorni! Czy z tej skały wydobędziemy dla was wodę? I podniósł Mojżesz rękę swoją, i uderzył dwa razy swoją laską o skałę. Wtedy trysnęła obficie woda i napił się zbór oraz ich bydło. I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Ponieważ mi nie zaufaliście, aby mnie uwielbić na oczach synów izraelskich, dlatego nie wprowadzicie tego zgromadzenia do ziemi, którą im daję. To są wody Meriba, gdzie kłócili się synowie izraelscy z Panem, a On okazał przez nie swoją świętość."

Skała z której 40 lat wcześniej wypłynęła woda opisana w Drugiej Księdze Mojżeszowej rozdziale 17 prawdopodobnie jest inną skałą niż ta o której mowa w powyższych wersetach. Mimo tego, że Izraelici wędrowali przez pustynię 40 lat i wymarli ci co wyszli z Egiptu to nowe pokolenie niewiele różniło się od poprzedniego. Wciąż słyszymy narzekania, brak wiary oraz agresję skierowaną w dwóch przywódców. Jest to tym bardziej dziwne bo naród ten widział cuda dokonane przez Boga (np. stale otrzymywali mannę i przepiórki z nieba), wiedzieli o zesłanych plagach na Egipt, przejściu przez morze i wielu innych wydarzeniach. Gdy patrzymy na to z boku czasami zadajemy sobie pytanie: "jak można być tak głupim, by nie wierzyć w ratunek boży po tym wszystkim co przeżyli i widzieli". A jednak nawet największe cuda nie sprawiły tego, by Izraelici okazywali należny Bogu szacunek, zamiast ufności pokazali niewiarę i brak wdzięczności.

Czytaj więcej: Dlaczego Mojżesz i Aaron nie weszli do ziemi obiecanej