Blog religijny - komentarz - interpretacja - znaczenie

Stworzenie świata wg Pisma Świętego - dzień drugi

Ocena użytkowników: 3 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Biblijne stworzenie świata - dzień drugi

Pierwsza Księga Mojżeszowa 1.6-8

Biblia Warszawska: Potem rzekł Bóg: Niech powstanie sklepienie pośród wód i niech oddzieli wody od wód! Uczynił więc Bóg sklepienie, i oddzielił wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem; i tak się stało. I nazwał Bóg sklepienie niebem. I nastał wieczór, i nastał poranek - dzień drugi. 

Biblia Tysiąclecia: A potem Bóg rzekł: Niechaj powstanie sklepienie w środku wód i niechaj ono oddzieli jedne wody od drugich! Uczyniwszy to sklepienie, Bóg oddzielił wody pod sklepieniem od wód ponad sklepieniem; a gdy tak się stało, Bóg nazwał to sklepienie niebem. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień drugi.

W dniu pierwszym ziemia w całości zalana była wodą, ale z opisu wywnioskować można że nie cała woda była w stanie ciekłym, być może spora jej część była w postaci pary wodnej i/lub lodu. To z kolei świadczyłoby dlaczego pierwsi ludzie żyli tak długo a po potopie długość życia diametralnie spadła.

Przypuszcza się, że sklepienie górne mogło składać się z obecnym chmur oraz płaszczu wodnego w postaci pary bądź kawałków lodu. Nie ma w tym nic nadzwyczajnego, wystarczy spojrzeć np. na pierścienie planetarne Saturna, Jowisza, Uranu czy Neptuna by zrozumieć że utrzymywanie się lodu nad planetą jest czymś naturalnym. Nie trzeba jednak szukać tak daleko, efekt Meissnera wiele wyjaśnia. Poniżej dwa ciekawe filmiki:

Czytaj więcej: Stworzenie świata wg Pisma Świętego - dzień drugi

Rozdz. 26 - Nieudane zamordowanie Jeremiasza

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza - rozdział 26 - komentarz, interpretacja

Rozdział ten ukazuje podłą ludzką naturę. Ludzie najczęściej uważają siebie za dobrych a gdy ktoś powie w ich kierunku coś szczerego ale jednocześnie bolącego, często możemy zauważyć że osoba taka wybucha gniewem. Często mamy o sobie tak wysokie mniemanie, że słowa prawdy wypowiadane w naszą stronę, w ogóle do nas nie docierają. Tak było również z Judejczykami gdy Jeremiasz zwiastował im zagładę. Zamiast się opamiętać, woleli zabić proroka.

(1) Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, doszło Jeremiasza to słowo Pana: (2) Tak mówi Pan: Stań na podwórzu świątyni Pana i powiedz do wszystkich miast judzkich, do tych, którzy przychodzą, aby oddać pokłon w świątyni Pana, wszystkie słowa, które poleciłem ci mówić do nich; nic nie ujmuj! (3) Może usłuchają i zawrócą, każdy ze swojej złej drogi, a Ja pożałuję zła, które zamyślam sprowadzić na nich z powodu złych ich uczynków.

Który to już raz Bóg próbuje ratować naród przed zagładą ? Tak samo ratuje nas ale my nie zawsze to dostrzegamy lub nie chcemy słuchać. Na Sądzie Ostatecznym Bóg wskaże wszystkie próby ratowania naszych dusz i nie będziemy mogli powiedzieć, że nie zrobił wszystkiego by nas wybawić. Widzimy tutaj straszną obłudę mieszkańców - przychodzą oni do świątyni Pana a jednocześnie nie słuchają słów Jeremiasza, w zamian za to wolą zwodniczych kapłanów i fałszywych proroków. Słowo Boże jest przez nich odrzucane na rzecz kłamstwa. Minęło tyle lat a nic się w tej sprawie nie zmieniło. Po co chodzić do kościoła skoro nawet nie chce się czytać Pisma Świętego na którym wiara powinna się opierać.

Czytaj więcej: Rozdz. 26 - Nieudane zamordowanie Jeremiasza

Stworzenie świata wg Pisma Świętego - dzień pierwszy

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Biblijne stworzenie świata - dzień pierwszy

I Księga Mojżeszowa 1.1-5

Biblia Warszawska: Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię. A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch Boży unosił się nad powierzchnią wód. I rzekł Bóg: Niech stanie się światłość. I stała się światłość. I widział Bóg, że światłość była dobra. Oddzielił tedy Bóg światłość od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I nastał wieczór, i nastał poranek - dzień pierwszy.

Biblia Tysiąclecia:  Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. Wtedy Bóg rzekł: Niechaj się stanie światłość! I stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy.

Odpowiedź na to czy dzień pierwszy trwał 24 godziny czy miliony lat znajdziesz w temacie Ile dni Bóg stwarzał świat.

W Biblii napisane jest wprost: Bóg stworzył niebo i ziemię. Nie ma tam miejsca na wielki wybuch czy miliony lat ewolucji i jeśli wierzysz ludzkim teoriom o stworzeniu świata to jednocześnie nie wierzysz w prawdomówność Stwórcy, stawiając Go tym samym w roli kłamcy. Chrześcijanin powinien w pełni zaufać Panu i odrzucić wszelkie ludzkie twierdzenia jeśli stoją one w sprzeczności z Pismem Świętym. Niestety ale presja ze strony świata jest coraz większa i ogromna część ludzi przyjmuje niebiblijne nauki. Wiara w jednodniowe stworzenie świata jest niemodna, często wręcz wyśmiewana, ale gdy Bóg jest dla ciebie najważniejszy zawsze należy stać na straży prawdy i nie uginać się pod wpływem otoczenia. Dla przypomnienia: Biblia podaje - Bóg stworzył świat. Nie ma tu miejsca na hybrydę Bóg i wielki wybuch.

Czym było pustkowie i chaos ? Pustowie w tym znaczeniu jest wodą która wypełniała całą ziemię (lądy powstały dopiero trzeciego dnia). Problematyczne wydaje się stwierdzenie że wśród bezmiaru wód istniał chaos czy bezład. Woda sama w sobie jest spokojna. Chaosem w sensie fizycznym mogą być ogromne burze, wichry czy huragany. Chaos ten może wskazywać na zrzucenie zbuntowanych aniołów wraz z Lucyferem (Szatanem) na ziemię. Biblia opisuje wielką walkę w niebie oraz wygnaniem przez Michała (Jezusa) buntowników na naszą planetę. Zło w sercu Lucyfera jak i buntowanie aniołów trwało wcześniej, Bóg znający przyszłość mógł tuż przed ich strąceniem stworzyć ziemię by w tym czasie Syn Boży przemógł przeciwnika.

Nadejście Boga zwiastowane być może również przez naturę w postaci wiatru o czym wspomina 1 Księga Królewska rozdział 19.11-13 "A oto Pan przechodził, a wicher potężny i silny, wstrząsający górami i kruszący skały szedł przed Panem; lecz w tym wichrze nie było Pana. A po wichrze było trzęsienie ziemi, lecz w tym trzęsieniu ziemi nie było Pana. Po trzęsieniu ziemi był ogień, lecz w tym ogniu nie było Pana. A po ogniu cichy łagodny powiew. Gdy go Eliasz usłyszał, zakrył płaszczem swoją twarz, wyszedł i stanął u wejścia do pieczary, a wtedy doszedł go głos: Co tu robisz, Eliaszu?". Już sama zapowiedź obecności przyjścia Boga mogła powodować wichry wśród rozległych wód.

Sprzeczne wydaje się stworzenie światłości dnia pierwszego a słońca, księżyca i gwiazd dnia czwartego. Czym jest wspomniana światłość która jest dobra ?

Biblia nie wyjaśnia tego wprost ale z pewnością nie jest to słońce które powstało później o czym sam pisał autor księgi. Nienormalne by było przeczyć samemu sobie i to jeszcze w tak krótkim odstępie tekstowym. W czasach pisania Ksiąg Mojżeszowych widocznie nie było problemów z interpretacją tego wersetu. Pomocny może być 2 List Pawła do Koryntian 4.6 w którym czytamy: "Bo Bóg, który rzekł: Z ciemności niech światłość zaświeci, rozświecił serca nasze, aby zajaśniało poznanie chwały Bożej, która jest na obliczu Chrystusowym." wskazywać może, że światłością jest poznanie chwały Bożej która wtedy rozświetlała ziemię tak jak teraz czyni to słońce. Bóg nie potrzebuje słońca by móc rozświetlać ziemię i kosmos, może czynić to swoją mocą. Wiara w Boga jest dla nas światłością, porzucenie tej wiary prowadzi nas do ciemności.

Rozdz. 20 - Uwięzienie i załamanie proroka Jeremiasza

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza rozdział 20 - komentarz, interpretacja

Rozdział 20 można podzielić na dwie części:

1. Uwięzienie Jeremiasza

Usłyszał zaś Jeremiasza, głoszącego te słowa, Paszchur, syn Imera, kapłan, który był głównym nadzorcą w domu Pańskim. I kazał Paszchur poddać chłoście proroka Jeremiasza i zakuć go w kłodę, która się znajdowała w Wyższej Bramie Beniamina, w domu Pańskim. Następnego zaś dnia uwolnił Paszchur Jeremiasza z kłody. Wtedy rzekł Jeremiasz do niego: Już Pan nie nazywa cię Paszchur, lecz Magor [Missabib]. To bowiem mówi Pan: Oto uczynię ciebie postrachem dla ciebie samego i dla wszystkich twych przyjaciół. Padną od miecza swych wrogów, a twoje oczy będą na to spoglądać. Całą ziemię Judy wydam w ręce króla babilońskiego: poprowadzi ich w niewolę do Babilon Wydam też wszystkie bogactwa tego miasta, cały jego dorobek, wszystkie jego drogocenne rzeczy, wszystkie skarby królów judzkich oddam w ręce ich nieprzyjaciół, by je złupili, zabrali i wywieźli do Babilonu. Ty zaś, Paszchurze, i wszyscy twoi domownicy pójdziecie do niewoli. Pójdziesz do Babilonii, tam umrzesz, i zostaniesz pochowany ty i wszyscy twoi najbliżsi, którym przepowiadałeś kłamliwie.

Werset pierwszy nawiązuje do słów zapisany w rozdziale 19.14-15 "A gdy przyszedł Jeremiasz z Tofet, dokąd go wysłał Pan, aby tam prorokował, stanął na dziedzińcu świątyni Pana i rzekł do całego ludu:Tak mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Oto Ja sprowadzę na to miasto i na wszystkie okoliczne miasta całe to nieszczęście, które im zapowiedziałem, gdyż usztywnili swój kark i nie usłuchali moich słów.". Jeremiasz był prorokiem bożym i wypowiadał słowa które bolały Judejczyków, tak jak nas czasem zaboli gdy ktoś powie o nas coś przykrego ale prawdziwego. Mądry człowiek posłucha i przyjmie do wiadomości uwagę na temat swojej wady, głupi zaś się obruszy i jeszcze bardziej zatwardzi. Izraelici byli wtedy tymi głupimi. Jeremiasz wielokrotnie modlił się o ratunek dla upadłego ludu, życie swoje poświęcił na zwiastowanie słowa bożego a zamiast życzliwości z ich strony, notorycznie spotykały go upokorzenia a nawet jak czytamy chłosta i ponowne więzienie o czym mówi np. rozdział 37.

Czytaj więcej: Rozdz. 20 - Uwięzienie i załamanie proroka Jeremiasza

Rozdz. 17.19-27 Nakaz święcenia sabatu

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza rozdział 17.19-27 - komentarz, interpretacja

Nakaz święcenia sabatu

Tak rzekł Pan do mnie: Idź i stań w Bramie Beniamina, którą wchodzą i którą wychodzą królowie judzcy, i we wszystkich bramach Jeruzalemu, i mów do nich: Słuchajcie słowa Pana, królowie judzcy i cały Judo, i wszyscy mieszkańcy Jeruzalemu, którzy wchodzicie przez te bramy! Tak mówi Pan: Strzeżcie się, jeżeli wam życie miłe, a nie noście ciężarów w dzień sabatu i nie wnoście ich do bram Jeruzalemu!  Ani nie wynoście ciężarów z waszych domów w dzień sabatu i nie wykonujcie żadnej pracy, lecz święćcie dzień sabatu, jak nakazałem waszym ojcom!  Lecz oni nie usłuchali ani nie nakłonili swojego ucha, ale usztywnili swój kark, aby nie słuchać i nie przyjmować pouczenia. Jeżeli gorliwie słuchać mnie będziecie, mówi Pan, by nie nosić ciężarów przez bramy tego miasta w dzień sabatu, ale będziecie święcić dzień sabatu, nie wykonując w nim żadnej pracy, to będą wchodzić bramami tego miasta królowie i książęta zasiadający na tronie Dawida, jeżdżący na wozach i koniach, oni i ich książęta, mężowie judzcy i mieszkańcy Jeruzalemu, i będzie to miasto na zawsze zamieszkane. I będą przybywać z miast judzkich, z okolic Jeruzalemu i z ziemi Beniamina, z Szefeli, z pogórza i z Negebu, przynosząc całopalenie, ofiary krwawe, ofiary z pokarmów i kadzidło, przynosząc dziękczynienia do domu Pana. Lecz jeżeli mnie nie usłuchacie, aby święcić dzień sabatu i aby nie nosić ciężarów, gdy wchodzicie do bram Jeruzalemu w dzień sabatu, to Ja rozniecę w jego bramach ogień i pochłonie pałace Jeruzalemu, i nie zgaśnie.

Jednym z powodów dla których Izraelici lekceważyli boże przykazania była chęć gromadzenia pieniędzy. Materializm oraz brak zahamowania przed rządzą pieniądza spowodowały upadek ludności. Nawet na jeden dzień w tygodniu część z nich nie potrafiła się opamiętać.
Czy dziś nie jest podobnie ?
Ilu chrześcijan święci sobotę jako dzień odpoczynku ?
Niewielkie grono.
A ilu święci ludzką niedzielę ?
Więcej niż tych pierwszych ale ogólnie też niewielu.
Jaki dzień w handlu jest dniem największego utargu ?
Sobota.
A jaki jest drugi ?
Niedziela.

Czytaj więcej: Rozdz. 17.19-27 Nakaz święcenia sabatu

Rozdz. 13.1-14 Lniany pas Jeremiasza i przypowieść o dzbanie

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza 13.1-14 komentarz, interpretacja

Lniany pas Jeremiasza

(1) Tak rzekł Pan do mnie: Idź i kup sobie lniany pas, i włóż go na swoje biodra, lecz nie kładź go do wody! (2) Kupiłem więc pas zgodnie ze słowem Pana i włożyłem go na swoje biodra. (3) I doszło mnie po raz wtóry słowo Pana tej treści: (4) Weź ten pas, który kupiłeś, który masz na swoich biodrach, i wstań, idź nad Eufrat i ukryj go tam w szczelinie skalnej! (5) Poszedłem więc i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan. (6) A po upływie wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź nad Eufrat i zabierz stamtąd pas, który ci tam kazałem ukryć. (7) I poszedłem nad Eufrat, grzebałem w miejscu, gdzie pas ukryłem, i zabrałem go stamtąd, lecz oto pas ów był zniszczony i do niczego się nie nadawał. (8) I doszło mnie słowo Pana tej treści: (9) Tak mówi Pan: Tak zniszczę pychę Judy i wielką pychę Jeruzalemu: (10) Ten lud zły, który się wzbraniał słuchać moich słów, który kieruje się uporem swojego serca i idzie za cudzymi bogami, służąc im i oddając im pokłon, stał się jak ów pas, który do niczego się nie nadaje. (11) Bo jak pas przylega do bioder męża, tak chciałem, aby cały dom izraelski i cały dom judzki - mówi Pan - przylgnął do mnie, aby być moim ludem, moją chlubą, chwałą i ozdobą. Lecz oni nie słuchali. 

Są to słowa prorocze wypowiedziane nim Babilon zniszczył Jerozolimę. Żydzi w tym czasie odrzucili Boga na rzecz bożków, przyjęli wierzenia pogańskie otaczających ich narodów, potrafili nawet składać w ofierze swoje własne dzieci, co Bóg kategorycznie zabraniał. Jedna z interpretacji uznaje że, Abraham miał złożyć ofiarę z Izaaka właśnie po to by jednoznacznie określić że jest to zakazane. Więcej na ten temat w artykule Czy Bóg kazał zabić Izaaka ?

Czytaj więcej: Rozdz. 13.1-14 Lniany pas Jeremiasza i przypowieść o dzbanie

Rozdz. 10 - modlenie się do figur, rzeźb i obrazów

Ocena użytkowników: 5 / 5

Gwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywnaGwiazdka aktywna

Księga Jeremiasza rozdział 10 - komentarz, interpretacja

Rozdział ten można podzielić na dwie części. Część pierwsza (1-15) to modlenie się do bożków. Część druga (16-25) to dramatyczne warunku duchowe w Judei.

(1) Słuchajcie słowa tego, które Pan mówi do was, domu Izraela! (2) Tak mówi Pan: Nie wdrażajcie się w zwyczaje narodów, nie lękajcie się znaków niebieskich, chociaż narody się ich lękają!

Bóg nawołuje lud do opamiętania, który ma przestać przyjmować wierzenia innych narodów, wiara ma być czysta a nie splugawiona. Łączenie religii w jedną wspólną prowadzi do oddalenia się od prawdziwej wiary, Bóg wielokrotnie przed tym przestrzegał. Znakami niebieskimi mogą być również bogowie babilońscy w których Izraelici zaczęli wierzyć, jak i wiara w głupie przepowiadanie przyszłości u wróżbitów którzy swoją rzekomą wiedzę brali z ułożenia gwiazd a jak czytamy na kartach Pisma Świętego, zawsze stoją za tym demony. Osobę która chodzi do wróżki by przepowiadała mu przyszłość, można przyrównać do kogoś kto idzie pytać się o przyszłość demonów zamiast iść po poradę do Stwórcy.

Czytaj więcej: Rozdz. 10 - modlenie się do figur, rzeźb i obrazów